กลยุทธ์ทะเลจีนใต้

ท่านผู้อ่านแสดงทัศนะต่อกรณีที่จีนออกมาแสดงความกังวล ภายหลังจากสหรัฐพิจารณาส่งเรือและเครื่องบินลาดตระเวนเข้ามาในทะเลจีนใต้ ไม่ไกลจากจุดที่จีนเพิ่งอ้างกรรมสิทธิ์และมีข้อพิพาทกับประเทศในอาเซียนไว้ว่า ข้อพิพาทในทะเลจีนใต้ควรมีทางออกอย่างไร

“สหรัฐไม่เอาจริงครับ แต่เหมือนเล่นหมากรุกคือรุกซ้ายมั่งขวามั่งให้โยกเรือโยกม้าหลบ รอให้มี “ตัวผูก” หลุดออกมาลอยตัวค่อยกินครับที่ สหรัฐหวังทรัพยากรใน AEC มากกว่า

ถ้าลอกตามตำราความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในเวทีการทูตฯ ใครปืนโตกว่าก็จะได้เปรียบและเสียงดังกว่า ตามสูตรแล้วทั้งสองฝ่ายก็จะหยั่งเชิงทั้งการทูตตามโปรโตคอล และตามการข่าวใต้ดิน เพื่อหยั่งเชิงว่ากรณีนี้ใคร “ทุ่ม” มากกว่าใคร เพราะแต่ละฝ่ายมองความคุ้มค่าไม่เหมือนกัน จากนั้น ก็อาจจะปะทะกันเล็กน้อยเพื่อหยั่งเชิง แล้วก็จะขอเปิดเจรจา (หรือไม่ก็ถอยดื้อๆ หากเห็นว่าไม่คุ้มค่า)

หากมีการเจรจาก็จะ “วางกติกา” ใหม่ จากข่าวนี้สหรัฐไม่เอาจริงตรงพื้นที่พิพาทฯ แต่ต้องการหยั่งเชิงจีนแดงเพื่อหวัง 1) แหล่งน้ำมันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กับหวัง 2) มูลค่าตลาดใน AEC/เส้นทางสายไหมใหม่

วิธีการของสหรัฐเหมือนเดิมเสมอในทุกพื้นที่ในโลก คือ ใช้กลยุทธ์ “แมลงหวี่ตอมตา” ยั่วยุแยงแหย่สลับกับเล่นไพ่โป๊กเกอร์เกทับบลัฟแหลกเหมือนพวกทนายชอบเล่นในห้องพิจารณาคดีนั่นแหละครับ (ฮิลลารีเป็นทนายเก่า) เล่นแมลงหวี่ตอมตาจนเจอจุดอ่อน จากนั้นก็เจาะไชจนจุดอ่อนขยายเป็น รูรั่วใหญ่โตแล้วก็คุกคาม (หรือไม่ก็ถอยหลังกลับบ้านหากไม่เจอจุดอ่อน)”

....naisomchai