ระเบิดเวลาโลว์คอสต์?

โดย...ธนพล ไชยภาษี [email protected]

ช็อก ตะลึง และพูดไม่ออก กับสิ่งที่เกิดขึ้นของสายการบินเยอรมันวิงส์ที่ประสบเหตุตกเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว โดยสาเหตุการตกนั้นค่อนข้างแน่ชัดแล้วว่า เป็นเพราะนักบินผู้ช่วยฆ่าตัวตาย มีอาการซึมเศร้าผิดปกติ และอาจจะมีสาเหตุจากการ “อกหัก” ซึ่งเป็นเรื่องไม่น่าจะเกิดขึ้นกับผู้ทำวิชาชีพนี้ที่จะต้องมีจิตรับผิดชอบสูงต่อเพื่อนร่วมทางนับร้อยๆ คนครับ

แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม การตกที่เกิดขึ้นในครั้งนี้จะเป็นเสมือนระเบิดเวลาสำหรับเครื่องบินโลว์คอสต์ทั่วโลกก็เป็นไปได้ครับ เพราะที่ผ่านมาสายการบินต้นทุนต่ำเหล่านี้ต่างถูก “จับตา” มองอย่างใกล้ชิด ว่าการประหยัด การลดค่าใช้จ่ายในการดำเนินการในหลายๆ ด้าน ประกอบกับการขยายตัวของธุรกิจสายการบินโลว์คอสต์ที่รวดเร็วทั่วโลกนั้นจะกระทบต่อความปลอดภัยในการเดินทางหรือไม่

แน่นอนว่า หลายคนอาจจะแย้งว่าสาเหตุการตกในครั้งนี้อาจจะไม่เกี่ยวกับคำว่า “โลว์คอสต์” แต่หากพิจารณาในความเป็นจริงแล้ว ก็ต้องบอกว่า เพราะเหตุใดสายการบินเยอรมันวิงส์ถึงเลือกคนที่มีประวัติซึมเศร้า และยังมีปัญหาทางสายตาเช่นนี้ มาทำหน้าที่เป็นนักบินผู้ช่วยอีก

เมื่อปลายปีที่แล้ว จากเหตุการณ์การตกของสายการบินอินโดนีเซีย แอร์เอเชีย ที่ร่วงลงสู่ทะเลชวาพร้อมกับผู้โดยสาร และลูกเรือทั้งหมดกว่า 150 คนนั้น กลายเป็นข่าวใหญ่ทั่วโลก จนถึงกับมีบทวิเคราะห์วิจารณ์ถึงการขยายธุรกิจสายการบินโลว์คอสต์ในเอเชียว่ามีความรวดเร็วเกินไป จนทำให้ขาดแคลนนักบิน ทั้งๆ ที่ในขณะนั้นยังไม่ทราบสาเหตุการตกที่ชัดเจนด้วยซ้ำ

และเมื่อมาเกิดกรณีของเยอรมันวิงส์นี้อีกครั้ง ก็จะยิ่งเป็นการตั้งคำถามมากขึ้นถึงความพร้อมของธุรกิจสายการบินโลว์คอสต์มากขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ครับ

แน่นอนว่า มาตรการด้านความปลอดภัยทางการบิน ไม่ว่าจะโลว์คอสต์หรือไม่นั้น ใช้มาตรฐานความปลอดภัยเดียวกันทั้งโลก แต่กระนั้นการพิจารณาคัดเลือกบุคลากรเข้าทำหน้าที่ต่างๆ ตลอดจนปริมาณนักบินที่เป็นที่ต้องการในตลาดนั้น ก็ยังขาดแคลนอยู่ โดยเฉพาะในทวีปเอเชียที่มีการขยายตัวของธุรกิจนี้อย่างรวดเร็ว

ต่อไปนี้ ธุรกิจสายการบินโลว์คอสต์ทั่วโลก จะยิ่งถูกจับตามองมากยิ่งขึ้น ถึงแม้ว่าราคาค่างวดที่ให้บริการจะถูกกว่า แต่ถ้าคนยังขาดความเชื่อมั่นก็ใช่ว่าจะรุ่งได้ครับ