กลุ่มช่างภาพสื่อมวลชนและเพื่อน

โดย...สมแขก

จากโครงการส่วนตัวของครอบครัวของเพื่อนช่างภาพคนหนึ่งที่ลงพื้นที่บริจาคของให้กับโรงเรียนต่างๆ ตามกำลัง เป็นจุดเริ่มต้นของการขยายกลุ่มให้ใหญ่ขึ้นจนเป็น “กลุ่มช่างภาพสื่อมวลชนและเพื่อน” ภาณุมาศ สงวนวงษ์ ช่างภาพหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ในฐานะผู้ประสานงานกลุ่ม บอกว่า จุดเริ่มต้นจากกลุ่มช่างภาพภาคสนามที่ทำงานด้วยกันหลายสำนัก ที่อยากจะรวมตัวกันทำโครงการอะไรสักอย่างโดยไม่มีสังกัดเกี่ยวข้อง จึงตกลงกันว่าจะทำโครงการเกี่ยวกับการศึกษาสักครั้ง

“ตอนแรกคิดว่าจะทำครั้งเดียวก่อน ที่เราเลือกทำเฉพาะด้านการศึกษา เพราะว่ากลุ่มช่างภาพและสื่อมวลชนที่รวมตัวกันอยู่ในวัยที่กำลังมีลูกมีหลาน ซึ่งในชนบทบางแห่งยังเด็กที่ขาดโอกาสและสาธารณูปโภคไม่เพียงพอ เราจึงมองว่าการให้โอกาสทางการศึกษาเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่ง

 

เริ่มต้นในปี 2552 โดยครั้งแรกเราลงพื้นที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนสุนทรเวช บ้านสะเนพ่อง ต.ไล่โว่อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี เราพยายามให้กลุ่มช่างภาพภาคสนามและส่วนออฟฟิศมีปฏิสัมพันธ์กันผ่านการระดมทุนซึ่งปีแรกที่ประสบความสำเร็จ ก็เลยทำให้เรารู้สึกว่าการทำดีเพื่อสังคมจำเป็นและน่าสนใจ มีคนอยากสนับสนุนเรื่องนี้อยู่อีกมาก”

เมื่อโครงการครั้งแรกประสบความสำเร็จ ครั้งที่สองสามสี่จึงตามมา โดยปี2553 ลงพื้นที่โรงเรียนบ้านทุ่งศาลา อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี ปี 2555 โรงเรียนบ้านขนุนคลี่ ต.ท่าขนุน อ.ทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรี ปี 2556 ที่โรงเรียนชลประทานปราณบุรี สาขาบ้านวังปลา ต.เขาจ้าว อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์ สำหรับปี 2557 ทำโครงการที่โรงเรียนบ้านคลองไทร สาขาแม่เรวา อ.แม่วงก์ จ.นครสวรรค์ ปี 2558 โรงเรียนบ้านท่าขาหย่าง จ.จันทบุรี ซึ่งเพิ่งผ่านพ้นไปตามลำดับ

 

“เราเน้นที่ความต้องการของโรงเรียนเป็นหลัก ซึ่งช่างภาพมีข้อได้เปรียบเรื่องข้อมูล และการลงสำรวจพื้นที่ซึ่งเกิดจากการไปเที่ยวบ้างและลงพื้นที่ทำงานบ้าง เมื่อได้ข้อมูลแล้วเราก็นำมาประเมินเพื่อให้การลงไปทำงานเกิดประสิทธิภาพมากที่สุด

ซึ่งเวลาที่เราจัดกิจกรรม ทำให้ความสัมพันธ์กับคนที่ไปค่อยๆ ดีขึ้น ช่างภาพหรือนักข่าวที่ทำงานด้วยกัน ในมิติงานเราสนิทกัน แต่มิติทางสังคมเป็นมิติใหม่ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน มีความสามัคคีกัน หลายคนก็พาครอบครัวมาด้วย ซึ่งมันเข้าความตั้งใจของกลุ่มเราด้วย เป็นสร้างความสัมพันธ์กันในอีกรูปแบบหนึ่ง”

นอกจากจะเห็นความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมวิชาชีพแล้วพวกเขายังมองเห็นศักยภาพของการให้สิ่งที่ดีกับสังคม “พอทำไปหลายๆ ปี พวกเราก็มีพัฒนาการ ทั้งเรื่องของการบริหารจัดการ การระดมทุน และเครือข่ายที่ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น เพราะเราเปิดกว้าง เพราะในความเป็นจริงมีคนส่งเงินมาส่งของ และร่วมเดินทางไปด้วย มีทั้งคุณครู นักธุรกิจ หรือคนที่เคยอยู่ในแวดวงสื่อที่มีกำลังจะสนับสนุนสิ่งที่เขาพอจะให้ได้ ซึ่งปี 2558 เป็นอีกหนึ่งปีที่คนที่ไปประทับใจ เราไปทำโรงอาหารและโรงครัวใหม่ ความสำเร็จของปีนี้คือโครงการหาทุนได้มากกว่าเป้าที่ตั้งเป้าไว้ เป็นโครงการแรกที่เราสนับสนุนเรื่องการก่อสร้าง”

 

 

โครงการของปี 2558 เพิ่งผ่านพ้นไปส่วนโครงการในปีต่อไป ภาณุมาศ เปิดเผยว่าอยู่ในช่วงการวางแผน ซึ่งโครงการต่อๆ ไปมีแนวโน้มว่าจะสร้างถาวรวัตถุที่เป็นรูปธรรมมากกว่าการไปมอบของบริจาค การทำกิจกรรมสันทนาการ “ผมมองว่าหัวใจของการพัฒนาการศึกษา ต่อไปเรามีแนวคิดว่าอยากส่งเสริมการสร้างห้องสมุด เนื่องจากเราเป็นสื่อซึ่งสามารถคัดหนังสือดีๆ และสื่อการเรียนการสอนเพื่อช่วยให้คุณครูได้ ผมว่าการให้แบบนี้จะมีความยั่งยืนกว่าการให้สิ่งของรายปี ซึ่งกิจกรรมที่เราทำ เช่น ถ่ายรูปติดบัตร สันทนาการ หรือบริจาคสิ่งของนับเป็นกำลังใจที่อยากส่งมอบให้คุณครูและนักเรียนมากกว่า”

เมื่อถามถึงเป้าหมายสูงสุดของกลุ่ม ผู้ประสานงานกลุ่มช่างภาพสื่อมวลชนและเพื่อน บอกว่า หากเป็นไปได้อยากมอบโอกาสทางการศึกษาให้กับเด็กที่ใฝ่ดีแต่ขาดแคลน ด้วยการมอบทุนการศึกษาระยะยาว “เด็กกลุ่มนี้พอเขาเรียนจบก็ไม่เรียนต่อ ถ้าเราสามารถมีศักยภาพมากพอที่จะอุปถัมภ์เด็กรายปี ซึ่งเรากำลังประเมินอยู่ว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหน ถ้าเราช่วยให้เด็กคนหนึ่งมีโอกาสทางการศึกษา แล้วกลับไปช่วยเหลือสังคมที่เขาอยู่ จะเป็นสิ่งที่เราภูมิใจและเป็นการให้ที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง”

ติดตามความเคลื่อนไหวและสามารถร่วมกิจกรรมกับกลุ่มช่างภาพสื่อมวลชนและเพื่อน ได้ที่เฟซบุ๊ก : www.facebook.com ค้นหาคำว่า โครงการสนับสนุนเพื่อการศึกษา-กลุ่มช่างภาพสื่อมวลชนและเพื่อน จะมีเพจและกลุ่มให้ร่วมกิจกรรม