ไทรสุกวันสุข

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

ต้นไทร ณ จุดชมวิวเขาใหญ่ เป็นการรอคอยในรอบปีของผม รอว่าเมื่อไรมันจะออกผลสุกพราวเต็มต้นเสียที เวลาผ่านจุดชมวิว (ปัจจุบันสมควรเปลี่ยนติดป้ายเป็น “จุดเซลฟี่เขาใหญ่” จะเหมาะสมกว่า 555) นี้ทีไร ผมงี้ชะเง้อชะแง้แลมองไปยังต้นไทรทุกที

เมื่อไรที่มันออกผลสุกไปทั้งต้น ต้นไทรใหญ่ที่เงียบเหงามานับปี จะเต็มไปด้วยชีวิตชีวา นกกาฮัง หรือนกกก (Great Hornbill) ซึ่งก็คือนกเงือกไซส์ XL ชอบลูกไทรต้นนี้เป็นพิเศษ

เสน่ห์ของไทรสุกจุดชมวิว ไม่ใช่แค่มีนกกกให้ถ่ายรูปเท่านั้น แต่ยังเป็น “กก อิน แอ็กชั่น” อีกต่างหาก พากันบินเข้าบินออกถี่ยิบในช่วงเช้าและเย็น ที่สุดยอดคือ เป็นการบินอยู่ที่ระดับสายตา หรือเหนือกว่าต่ำกว่าระดับสายตาเล็กน้อย ในระยะกำลังงามเลยสำหรับเลนส์ซูเปอร์เทเล

มันจึงกลายเป็นสวรรค์ของช่างภาพนก ประเภทที่ชอบ BIF (Bird in Flight) จะหาต้นไทรที่เหมาะเจาะลงตัวเท่านี้ไม่มีอีกแล้ว

เพื่อให้ทันแสงเช้าสวยๆ ผมขับรถออกจากกรุงเทพฯ กลางดึกหลังเลิกงาน ไปถึงหน้าด่านอุทยานฯ เขาใหญ่ ฝั่งปากช่องตอนตี 1 กว่า จัดการโยนเต็นท์สปริงนอนเอาแรงบนลานหญ้าข้างส้วม พอ 6 โมงตรงเผง ก็เคลื่อนรถผ่านด่านขึ้นไปเป็นคันแรก และไปถึงจุดชมวิวเป็นคนแรก

 

ไม่ได้มีแต่นกกก ยังนกเงือกไซส์ S อย่างนกแก๊ก (Oriental Pied Hornbill) ก็มาตีปีกบินเข้าออกงานปาร์ตี้ลูกไทรกันอย่างคึกคัก ผมกระหน่ำรัวชัตเตอร์แหลก ไม่เกี่ยงตัวใหญ่ตัวเล็ก ไม่ให้ใครมาว่า 2 มาตรฐาน แหะๆ

พอสายสักหน่อย บรรดาช่างภาพเซลฟี่เริ่มแห่มายังจุดชมวิว สมควรแก่เวลาที่จะเก็บกล้องไปหาที่ร่มๆ ลมเย็นๆ งีบซะหน่อย เพราะการนอนเต็นท์ข้างส้วมคืนที่ผ่านมา ผมแทบไม่ได้หลับสักเท่าไร เจอลมกระโชกแรง จนผ้าเต็นท์เขย่าพึบพับตลอดเวลา ราวกับไปกางเต็นท์ในทุ่งอลาสกา (จำมาจากสารคดีนอกนะครับ เคยไปซะเมื่อไร)

จุดชมวิวเขาใหญ่ที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน สายลมแรงแห่งปลายฤดูหนาวอันเย็นฉ่ำ และเหล่านกเงือก “เป้าบิน” ในแสงอรุณ รวมเป็นบรรยากาศอันน่าประทับใจ เป็นเช้าที่ผมคงจดจำไปนาน