การบริหารบุคลากร จากทฤษฎีสู่ความสำเร็จ

โดย...ภาณุวัฒน์ เบ็ญเราะมาน กรรมการผู้จัดการ บริษัท เอออน ฮิววิท (ประเทศไทย)

“ถ้าคุณต้องการสิ่งใหม่เกิดขึ้น คุณควรหยุดทำในสิ่งเดิมๆ”   ปีเตอร์ ดรัคเกอร์ กูรูทางด้านมาร์เก็ตติ้ง

ผมเริ่มจากคำพูดง่ายๆ จากกูรูทางด้านมาร์เก็ตติ้ง แล้วลองกลับมามองการบริหารค่าตอบแทนในปัจจุบันหลายองค์กรกำลังพิจารณาปรับขึ้นเงินเดือนประจำปีและมีการพิจารณาการจ่ายโบนัส ผู้บริหารต้องการความมั่นใจว่าการปรับครั้งนี้ ต้องสามารถแข่งขันกับตลาดได้และสามารถรักษาพนักงานที่ต้องการให้อยู่กับองค์กรได้

ทำกันเหมือนเดิมทุกๆ ปี หรือบางองค์กรมีการประเมินค่างานใหม่ จัดทำโครงสร้างเงินเดือนที่ต้องแข่งขันกับตลาดได้และก็ทำเหมือนเดิมๆ ทุกสองถึงสามปีอีก คำถามสำคัญคือ เราเคยวัดความสำเร็จจากการทำสิ่งเดิมๆ ไหม

ทุกๆ ปีทำสำรวจความผูกพันพนักงานทีไร เรื่องค่าตอบแทนก็ยังติดหนึ่งในห้าปัจจัยที่มีคะแนนความพึงพอใจต่ำสุด ที่แย่ไปกว่านั้นบางองค์กรพอวิเคราะห์ทางสถิติในเชิงลึกพบว่าประเด็นค่าตอบแทนมีผลกระทบกับความผูกพันของพนักงานด้วย ซึ่งเป็นปกติเวลาคุยเรื่องเงินเดือน เท่าไหร่ก็ไม่พอ ถูกไหมครับ

คำถามนี้เป็นที่มาของงานสัมมนา “Think Beyond Salaries” ที่มีการพูดคุยกันถึงบทบาทหน้าที่ของฝ่ายทรัพยากรบุคคลที่มากกว่าการบริหารค่าตอบแทน และความต้องการของพนักงาน รวมถึงเรียนรู้จากความสำเร็จจากองค์กรชั้นนำ ผมอยากนำบางช่วงบางตอนในการพูดคุยมาเล่าสู่กันฟัง

หากจะคิดให้นอกกรอบเรื่องเงินเดือน คำถามแรกที่ต้องถามคือ จริงๆ แล้วพนักงานต้องการอะไรในชีวิตการทำงาน คำตอบจากพนักงานย่อมหลากหลายตามแต่ละคน แต่ถ้าเรามองถึงช่วงชีวิตของคนทำงาน เราจะได้คำตอบที่คล้ายๆ กัน โดยสิ่งที่เกี่ยวพันกับความต้องการของพนักงานในแต่ละช่วงของชีวิตอย่างชัดเจนคือการใช้เงิน

งานวิจัย Aon Hewitt Healthcare Survey พบว่า สถานะทางการเงินของพนักงานมีผลต่อระดับความเครียดในการทำงาน จากงานวิจัยเองก็พบว่า 46% ของพนักงานใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมงต่ออาทิตย์ไปกับเรื่องการจัดการการเงินของพนักงานเอง

กลับมาถาม HR กันครับ “เราทำเรื่องเงินเดือนและสวัสดิการ จ่ายให้พนักงานแล้ว แต่เราเคยมีส่วนช่วยพนักงานให้ลดความเครียดเรื่องการเงิน และมีการบริหารการเงินให้ดีขึ้นไหมครับ”

หลายองค์กรยังไม่เคยคิดเรื่องนี้ หลายองค์กรทำเรื่องนี้เพราะพนักงานมีประเด็นหนี้สินเลยต้องเข้าไปช่วยหาเงินทุนดอกเบี้ยต่ำ ดูเหมือน HR อยู่ในโหมดตั้งรับและแก้ปัญหา ผมมีโอกาสคุยแลกเปลี่ยนกับคุณเชคการ์ เกา (Ms. Shikha Gaur) ซึ่งเป็นหัวหน้าทีมผู้เชี่ยวชาญการให้คำปรึกษาทางการเงินประจำภูมิภาคอาเซียนของเอออนมาร่วมงานสัมมนา

เธอได้เล่าให้ฟังว่า  เรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่มากสำหรับ HR ขององค์กรในไทยและอาเซียน แต่หากมององค์กรในอเมริกา ยุโรป หรือออสเตรเลีย เรื่องนี้มีความสำคัญมากเป็นอันดับต้นๆ

คุณเชคการ์แนะนำว่า 5 สิ่งที่องค์กรควรทำให้กับพนักงานคือ 1.ให้ความรู้ทางด้านการเงิน และการวางแผนทางการเงิน 2.ส่งเสริมพนักงานในการออมเงินหรือลงทุนเพื่อการเกษียณและเพื่ออนาคตที่มั่นคง ตั้งแต่วันแรกของการทำงาน 3.ให้พนักงานมั่นใจถึงเงินสมทบที่องค์กรให้พนักงานในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเพื่อเป็นประโยชน์ของพนักงานในอนาคต 4.ดูแลพนักงานที่อายุมากกว่า 50 ปี เพื่อสร้างความมั่นใจในการใช้ชีวิตหลังเกษียณ 5.ให้โอกาสพนักงานได้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ เพื่อสามารถพูดคุยและช่วยวางแผนทางการเงินให้เหมาะสมกับความต้องการและการดูแลครอบครัวของพนักงาน

รู้สึกไหมครับว่า แค่ข้อแรกในเรื่องการให้ความรู้พนักงานเรื่องการเงินก็ยากมากแล้วสำหรับพนักงาน ผมมีโอกาสนั่งคุยกับคุณธชธร สมใจวงษ์ AFPTTM หัวหน้าทีมที่ปรึกษาเอออน ฮิววิท ทางด้านการบริหารค่าตอบแทนและการให้คำปรึกษาทางการเงิน เจ้าของหนังสือ “ต้องทำงาน อีกนานแค่ไหน” เล่าให้ฟังว่า จากงานวิจัยพบว่าคนไทยมีความรู้ทางการเงินน้อยมาก และกว่า 93% ของคนไทยไม่ได้มีการทำบัญชีงบประมาณรายจ่ายส่วนตัว และในด้านทัศนคติทางการเงิน 40% ของคนที่ตอบแบบสอบถามมีทัศนคติที่ดีและให้ความสำคัญกับการออม แต่สิ่งที่น่าเสียดายมากกว่าคือ คนส่วนใหญ่กลับไม่มีวินัยในการออมเมื่อต้องลงมือทำจริง

โชคดีครับที่กว่าครึ่งขององค์กรที่ทางบริษัท เอออน ฮิววิท ทำการศึกษาเรื่องการให้สวัสดิการพนักงานให้ความสนใจเรื่องนี้ นอกจากนี้กว่าครึ่งขององค์กรที่ทำสำรวจเริ่มมีการให้ความรู้พนักงานทางด้านการวางแผนการเงิน เป็นแนวโน้มที่ดีครับ

สำหรับ 5 ข้อคำแนะนำนี้ช่วยให้เราคิดนอกกรอบเรื่องค่าตอบแทน  นี่เป็นความท้าทายที่ทุกคนจะมีโอกาสเปลี่ยนแปลงมุมมองของการบริหารค่าตอบแทนให้มีคุณค่ามากขึ้น และช่วยเพิ่มผลผลิตให้กับองค์กรโดยมุ่งเน้นการดูแลพนักงานทั้งในปัจจุบันและดูแลอนาคตของพนักงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

“Personal Rewards is a new paradigm of thinking beyond salaries and empowers employees to take a proactive role in their financial decision making.”