ต้องปฏิรูปสงฆ์

ถึงแม้ว่าคณะกรรมการปฏิรูปแนวทางและมาตรการปกป้องพิทักษ์กิจการพระพุทธศาสนา สภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) ที่มีนายไพบูลย์ นิติตะวัน เป็นประธาน จะประกาศยุบตัวเองเพื่่อลดกระแสต้านจากพระสงฆ์กลุ่มใหญ่ ซึ่งมีจุดยืนสนับสนุนวัดพระธรรมกาย โดยเตรียมชุมนุมใหญ่คัดค้านคณะกรรมการชุดนี้ จนนายกรัฐมนตรีต้องออกมาขอร้องให้พระสงฆ์เลิกชุมนุม เพราะจะทำให้ประเทศวุ่นวาย แต่กระนั้นการปฏิรูปวงการสงฆ์ควรเดินหน้าต่อไป หาใช่ต้องล้มพับไปด้วย

ความเห็นประชาชนผ่านโพลสำนักต่างๆ สะท้อนชัดว่า ต้องการเห็นการปฏิรูปศาสนาเกิดขึ้น  นิด้าโพลล์สำรวจพบว่า 52% เป็นเรื่องที่ต้องทำอย่างเร่งด่วน รองลงมา 24% เห็นว่า ต้องดำเนินการ แต่ไม่เร่งด่วน  19% ไม่มีความจำเป็น นี่จึงเป็นบทสรุปได้ว่า แม้คนไทยส่วนใหญ่ของประเทศจะนับถือศาสนาพุทธ แต่ก็เห็นพ้องต้องกันว่ามีหลายประเด็นที่ต้องเร่งปฏิรูป สอดรับกับนักวิชาการ พระนักปราชญ์หลายรูปที่เห็นว่า หากไม่ทำอะไรสักอย่าง ศาสนาพุทธในประเทศก็อาจถึงจุดเสื่อมในอนาคต

การที่ประชาชนหันมาให้ความสำคัญกับกรณี “วัดพระธรรมกาย” ที่เป็นคดีทางโลก เพราะเกี่ยวพันกับคดีฉ้อโกงครั้งประวัติศาสตร์ของสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น วงเงิน 1.13 หมื่นล้านบาท จากหลักฐานที่ปรากฏผ่านเช็คที่ผู้ต้องหาคดีนี้โอนเงินบริจาคมากถึง 700 กว่าล้านบาท ถือเป็นเรื่องดีที่กระตุกสาธุชนทั้งหลายให้กลับมามองปัญหาในวงการสงฆ์ ซึ่งถ้าพูดกันตามจริงแล้วก็เป็นทั้งระบบ ไม่ว่าจะเป็นพระสงฆ์
ไม่ประพฤติตามพระธรรมวินัย การสอนผิดหลักธรรมจากพระไตรปิฎก กระทั่งใช้ผ้าเหลืองแสวงหาประโยชน์จนทำผิดอาญาบ้านเมือง 

ปัญหาในวงการผ้าเหลืองสะสมมานานและไม่มีใครกล้าคิดแก้ไข เพราะมักถูกวิจารณ์ว่าไม่เคารพพระสงฆ์องค์เจ้า ขณะที่องค์กรปกครองของสงฆ์ ซึ่งก็คือมหาเถรสมาคม ก็มีปัญหาในตัวเอง จากที่รวมศูนย์เข้าส่วนกลาง ไม่กระจายอำนาจ ขาดการสอดส่องดูแลพระนอกรีตมากมาย จนไม่มีใครเอาผิดได้ เกิดความเสื่อมศรัทธา กัดกร่อนทำลายพุทธศาสนาไปเรื่อย

ข้อเสนอจากพระไพศาล วิสาโล เจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ น่าสนใจอย่างยิ่งและควรนำไปปฏิบัติ เพราะเห็นว่าควรมีการกระจายอำนาจการปกครองของสงฆ์จากส่วนกลางสู่ท้องถิ่น หรือให้จัดตั้งสภาสงฆ์ระดับประเทศ ระดับจังหวัด ระดับอำเภอ และระดับตำบล ทำงานร่วมกับเจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล ที่สำคัญควรให้ฆราวาสเข้ามามีส่วนร่วมดูแลความเป็นไปของคณะสงฆ์ในทุกระดับ เช่น มีสภาชาวพุทธในทุกระดับ ฯลฯ

ที่ผ่านมาเราได้บทสรุปแล้วว่า พระสงฆ์ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ กระทั่งรัฐบาล ไม่สามารถแก้ปัญหาสงฆ์ได้โดยลำพัง  ถึงคราวที่ฆราวาส นักปราชญ์ทั้งหลาย ต้องหันมาใส่ใจ รวมพลัง กดดัน หาเจ้าภาพแก้ปัญหาอย่างจริงจัง โดยอาศัยพลังร่วมจากทุกฝ่าย ก่อนที่จะเป็นการขยายตัววิกฤตในศาสนาพุทธจนสายเกินแก้