โรงแรมอสังหาฯ ผวาภาษีที่ดิน

สุรพงษ์ เตชะหรูวิจิตร นายกสมาคมโรงแรมไทย (ทีเอชเอ) เปิดเผยว่า ทีเอชเอได้หารือร่วมกับสมาคมอสังหาริมทรัพย์ไทย สมาคมธุรกิจบ้านจัดสรร และสมาคมอาคารชุดไทย รวบรวมข้อมูลผลกระทบที่จะเกิดขึ้นจากนโยบายของรัฐบาลที่จะมีการเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง โดยเชื่อว่ารัฐบาลต้องหาแนวทางการใช้กฎหมายไม่ให้กระทบต่อผู้ประกอบการจนไม่สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้

อุดม ศรีมหาโชติ ที่ปรึกษาสมาคมทีเอชเอ อุปนายกสมาคมทีเอชเอภาคตะวันตก เปิดเผยว่า ทีเอชเอต้องการให้รัฐบาลพิจารณาหลักเกณฑ์นโยบายการจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างอย่างละเอียดก่อนประกาศออกใช้ เนื่องจากจะกระทบต่อผู้ประกอบการโรงแรม โดยเฉพาะโรงแรมขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี) ที่มีแนวโน้มต้องขายกิจการทิ้ง เพราะไม่สามารถแบกรับต้นทุนที่เพิ่มขึ้น 2-3% เมื่อเทียบกับการจัดเก็บภาษีโรงเรือนที่จัดเก็บจากรายได้ สามารถรู้ต้นทุนที่ชัดเจน

ทั้งนี้ จากการสำรวจโรงแรมพบว่าบางแห่งตั้งอยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวหลักและเป็นพื้นที่ที่มีราคาแพง เช่น กรุงเทพฯ ภูเก็ต สมุย หัวหิน ชะอำ เป็นต้น แต่มีจำนวนห้องพักน้อย มีรายได้คงที่ และไม่สามารถปรับราคาห้องพักให้สอดคล้องกับต้นทุนที่สูงขึ้นมานานกว่า 10 ปี จากปัจจัยลบต่างๆ เช่น ปัญหาการเมืองไทยไม่นิ่ง ห้องพักผิดกฎหมายเปิดสงครามราคา ฯลฯ

นอกจากนี้ หากกฎหมายดังกล่าวออกมาบังคับใช้ เชื่อว่านักลงทุนต่างชาติจะเข้ามาซื้อกิจการโรงแรมในไทยมากขึ้น จากปัจจุบันเป็นนอมินีที่ไม่ชัดเจน แต่การถือหุ้นจะสูงขึ้นประมาณ 70% ทำให้คนไทยไม่มีเสียงในการตัดสินใจ ผู้ประกอบการรายใหม่ก็ไม่กล้าเข้ามาลงทุน

พิเชษฐ พันธุ์วิชาติกุล อดีต รมช.คลัง เปิดเผยในเฟซบุ๊กส่วนตัวว่า ไม่เห็นด้วยกับการเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง เพราะภาษีจัดเก็บได้จะถูกผลักภาระมาให้ประชาชนทั้งทางตรงและทางอ้อม รวมทั้งตั้งข้อสังเกตไว้ 7 เรื่อง คือ 1.นอกจากคนชั้นกลางที่สะสม เงินไว้จนซื้อบ้านหลังเล็กๆ วันนี้ถูกประเมินว่าเกิน 1 ล้านบาท ต้องเสียภาษี คนที่เช่าบ้าน หากบ้านที่เช่าต้องเสียภาษี เชื่อว่าเจ้าของบ้านจะต้องผลักภาระภาษีให้ผู้เช่า

2.คอนโดมิเนียม อพาร์ตเมนต์ หอพักต่างๆ เมื่อเจ้าของมีภาระต้องเสียค่าภาษีทรัพย์สินหรือภาษีโรงเรือนเพิ่มขึ้น เชื่อว่าจะผลักภาระให้ผู้เช่าเช่นกัน 3.เมื่อเจ้าของห้างสรรพสินค้าใหญ่ ดีพาร์ตเมนต์สโตร์ หรือศูนย์การค้า ต้องเสียภาษีเพิ่ม ก็จะผลักภาระโดยการขึ้นค่าเช่าร้าน แผงค้า ส่งผลให้ผู้ค้าจะต้องผลักภาระภาษี โดยการขึ้นราคาสินค้าที่ส่งผลไปยังผู้บริโภค

4.โรงงานทุกแห่งถูกขึ้นภาษีโรงเรือนในตัวโรงงานและเครื่องจักร ก็จะผลักภาระภาษีไปสู่ลูกค้า ลูกค้าที่เช่าช่วง หรือซื้อสินค้าต่อก็จะผลักภาระภาษีไปในราคาสินค้าสู่ผู้บริโภคทั่วไป 5.ตึกแถวริมถนนทุกแห่ง ไม่ว่ากรุงเทพฯ หรือต่างจังหวัด ในเมืองหรือนอกเมือง ล้วนมีราคาเกิน 1 ล้านบาท ต่อไปต้องเสียภาษีทั้งหมด ทั้งเจ้าของหรือผู้เช่า ทั้งที่ใช้เพื่ออยู่อาศัย หรือเพื่อการค้า

6.ที่ดินสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ หรือทรัพย์สินส่วนพระองค์ทั้งสิ้น ต้องเสียภาษีหรือไม่ หากต้องเสียต้องมหาศาลขนาดไหน หากไม่เสียต้องออกกฎหมายยกเว้นให้ใหม่ หากออกกฎหมายยกเว้นจะถูกขบวนการที่ไม่หวังดีต่อสถาบันยกขึ้นกล่าวร้ายอย่างกว้างขวางหรือไม่ 7.โรงแรม และธุรกิจท่องเที่ยวที่ต้องเสียภาษีเพิ่ม ก็จะหันมาขึ้นราคาค่าที่พักทุกระดับทั่วประเทศร่วมแสนห้อง ถือเป็นการบั่นทอนเรื่องการท่องเที่ยวเรื่องการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างมาก

“ในสมัยที่ผมเป็นรัฐมนตรีผู้รับผิดชอบในเรื่องการจัดเก็บภาษี ซึ่งตอนนั้นประเทศเผชิญวิกฤตต้มยำกุ้ง ผมจึงบัญชาให้ระงับความคิดเรื่องภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างในรูปแบบนี้ไว้ก่อน ผมไม่เห็นด้วยกับกฎหมายภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างตลอดมา เพราะภาระภาษีจะถูกผลักสู่ประชาชนทุกระดับชั้น ทั้งทางตรงและทางอ้อม”