แบบอย่างจริยธรรม

เป็นธรรมดาที่สังคมย่อมมีความคาดหวังสูงต่อการยึดมั่นในคุณธรรมจริยธรรมของนักการเมือง เพราะ ฯพณฯ ทั้งหลายได้อำนาจไปใช้แทนประชาชนและการใช้อำนาจตัดสินใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งก็มีผลต่อความเป็นไปของสังคมด้วยเช่นกัน

แม้สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) และสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) จะไม่ได้มาจากการเลือกตั้งตามกระบวนการประชาธิปไตย แต่ในฐานะผู้มีอำนาจกำหนดกติกาของสังคม จำเป็นต้องดำรงตนเป็นแบบอย่างที่ดีและไม่ควรใช้อำนาจแต่งตั้งบุคคลใกล้ชิด โดยเฉพาะลูกหรือภรรยาเป็นที่ปรึกษา ผู้เชี่ยวชาญ ผู้ชำนาญการ และผู้ช่วยประจำตัวที่รับเงินเดือนจากภาษีประชาชนตอบแทน

นอกจากจะไม่เหมาะสมแล้วยังอาจเข้าข่ายมีผลประโยชน์ทับซ้อน ต้องห้ามตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยประมวลจริยธรรมของข้าราชการการเมือง พ.ศ. 2551 ประมวลจริยธรรมของสมาชิกวุฒิสภาและกรรมาธิการ พ.ศ. 2553 อีกทั้งเข้าข่ายทุจริตต่อหน้าที่ตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ฉบับแก้ไขเพิ่ม

คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) จะรับเรื่องไปไต่สวนตามที่มีการยื่นเรื่องไว้หรือไม่ก็ตาม แต่เราเห็นว่าสมาชิก สนช. สมาชิก สปช. ที่เลือกบุคคลใกล้ชิดไปรับตำแหน่งจะต้องขอให้บุคคลเหล่านั้นลาออกโดยทันที

ต้องไม่ลืมว่าปฐมเหตุแห่งการก่อรัฐประหารมีต้นตอมาจากการเรียกร้องเรื่องคุณธรรมจริยธรรมของนักการเมือง ดังนั้น เมื่อบุคคลซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐประหารให้มาทำหน้าที่วางกฎกติกาของประเทศก็ย่อมเป็นที่คาดหวังในเรื่องจิตสำนึกที่ดี

หากไม่ดำเนินการเรื่องนี้ให้เป็นแบบอย่าง หากไม่รีบแก้ไขข้อกังวลในเรื่องนี้ให้เป็นที่ยอมรับ ก็อย่าได้คาดหวังให้สังคมเชื่อถือต่อร่าง พ.ร.บ.สมัชชาคุณธรรมแห่งชาติ ที่กำลังผลักดันให้นำมาใช้กำกับมาตรฐานของนักการเมืองในอนาคต

หากแต่จะเป็นมลทินด่างพร้อยของสมาชิกในสภาทั้งหมดที่ถูกตราบาปให้เป็นคณะบุคคลที่ขาดจิตสำนึกที่ดีถึงความรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตนและอาจถูกตอกย้ำคำครหาที่ว่า การได้มาซึ่งอำนาจหน้าที่ล้วนเป็นการเข้ามาแสวงหาประโยชน์ส่วนตัว หาได้มีใครเห็นแก่ประโยชน์ของชาติเป็นสำคัญ

ดังนั้น มติคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ หรือวิป สนช. ที่มีคำแนะนำให้สมาชิกที่ตั้งบุคคลใกล้ชิดและเครือญาติมาช่วยงานปรับบุคคลเหล่านั้นออกทั้งหมด จึงเป็นการสมควรจะดำเนินการตามนั้น ไม่เช่นนั้นจะเกิดความเสื่อมเสีย เสื่อมศรัทธาต่อการปฏิบัติหน้าที่ในระยะเวลาที่เหลืออยู่ หาไม่แล้วในที่สุดงบประมาณค่าตอบแทนที่ได้ใช้จ่ายไปเพื่อการทำหน้าที่ของ สนช. สปช.ตามระยะเวลาที่ได้กำหนดไว้ก็จะสิ้นเปลืองเปล่าประโยชน์ ความคาดหวังในการวางรากฐานเพื่อสร้างการเปลี่ยนแปลงที่ดีให้เกิดแก่วงการเมืองก็ไม่เป็นผล