๑๕ ปุจฉาวิสัชนาที่ควรศึกษา (๑๖)

...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉาที่ ๑๓ หลายคนอยากทำตัวเป็นสัตบุรุษ แต่โอกาสที่เข้ามาในการเป็นสัตบุรุษในสภาแบบนี้มีความใกล้ชิดกับอำนาจ พระคุณเจ้าเองบอกว่า อำนาจนั้นเป็นอะไรที่ไม่เคยอิ่ม แล้วต่อไปความเป็นสัตบุรุษของตัวเองอาจลดน้อยลงไป ก่อนจะเข้ามาทำหน้าที่เป็นสัตบุรุษในสภานี้ น่าจะมีการอบรมธรรมให้เขาเกิดธรรมในจิตใจ ให้เขามีความเข้มแข็งมากขึ้นไหม

วิสัชนา ขาดความเคารพองค์ใดองค์หนึ่ง คือขาดจากพระรัตนตรัย คือ เข้าไม่ถึงพระรัตนตรัย ไม่สามารถเข้าใกล้พระพุทธศาสนาได้เลย โดยเฉพาะองค์คุณ ๓ ข้อ คือ การเคารพในพระพุทธ ในพระธรรม ในพระสงฆ์ สัตบุรุษในพระพุทธศาสนาคือผู้ถึงซึ่งการเคารพใน ๗ ประการดังกล่าว คนที่จะสั่งสอนได้ ต้องมีคุณอันหนึ่ง คือเป็นอุบาสก อุบาสิกา ในพระพุทธศาสนา ซึ่งต้องตั้งอยู่ในความเคารพ ๗ ประการนั้น

นั่นหมายความว่า พระพุทธศาสนาไม่ใช่จะสอนไปได้ทุกคน ในบุคคล ๘ จำพวก พระพุทธศาสนาสอนได้จำพวกเดียวเท่านั้นเอง จำพวกแรกที่สอนไม่ได้เลย ก็คือ สัตว์นรก หรือมนุษย์ทั้งหลายที่มีจิตดุจสัตว์นรก กระวนกระวายเร่าร้อน อยู่ในไฟแห่งความเป็นโทสะ ถ้าเราเร่าร้อน กระวนกระวาย มีโทสะบันดาลอยู่ในจิตนี่ นรกอยู่ในใจ และสัมปรายภพของสัตว์นรกที่มีสำเร็จแล้ว

พวกนี้รับธรรมไม่ได้ สัตว์เดรัจฉาน หรือบุคคลเสมอจิตสัตว์เดรัจฉาน เป็นโมหะ รับธรรมไม่ได้ โลภะจิต ความโลภหรือจิตของเปรต หรือพวกที่จิตดุจดังนี้รับธรรมไม่ได้ พวกเสียสติฟั่นเฟือนรับธรรมไม่ได้ ผู้อยู่ในบ้านป่าเมืองเถื่อนห่างไกลภิกษุ ภิกษุณี ห่างไกลบัณฑิตรับธรรมไม่ได้ ผู้ที่มีความเห็นผิดปิดองค์มรรคมิจฉาทิฏฐิ

อย่างไรก็รับธรรมไม่ได้ พวกที่เป็นพวกแห่งการเสพ แห่งการเป็นทิพยสมบัติอยู่ทั้งหลาย พวกที่เสพสุขทิพย์ทั้งหลาย หรือพวกสุขนิยมทั้งหลาย วัตถุนิยมทั้งหลาย พวกนี้รับธรรมไม่ได้ พวกจะรับธรรมได้จริงๆ คือพวกพูดภาษากันรู้เรื่อง ฟังภาษากันรู้เรื่อง มีศรัทธามีความเข้าใจ มีสติสัมปชัญญะพอที่จะพูดภาษากันเข้าใจ และรับฟังมีความเลื่อมใสศรัทธา อ่อนน้อมถ่อมตน สั่งสอนได้

อ่านต่อฉบับวันจันทร์