เลือดศิลปิน
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปี่พาทย์ กลอง ระนาด เร่งเร้า ระรัวกระหึ่มท้องมณฑล คุณป้าบุญช่วย (นามสมมติ) วัย 50 ปีต้นๆ
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงปี่พาทย์ กลอง ระนาด เร่งเร้า ระรัวกระหึ่มท้องมณฑล คุณป้าบุญช่วย (นามสมมติ) วัย 50 ปีต้นๆ มือไม้อ่อนระทวย...อดรนทนไม่ไหว เห็นรุ่นลูกรุ่นหลานฟ้อนรำแล้วต้องลุกขึ้นประชันฝีมือด้วย
ปีนี้ป้าบุญช่วยได้มีโอกาสไปร่วมงานพิธีบวงสรวงเสาหลักเมืองชัยนาท...เป็นครั้งแรกในชีวิต เห็นหลานสาวและกลุ่มนักเรียนหญิงจากโรงเรียนชัยนาทพิทยาคมแต่งกายชุดไทยสไบเฉียงแบบโบราณกำลังฟ้อนรำอย่างอ่อนช้อยสวยงามตามจังหวะดนตรี
คุณป้าบุญช่วยลืมแก่ลุกขึ้นพรวด พร้อมกับฟ้อนรำฮัมเพลงบริเวณนอกมณฑลพิธีไปพร้อมๆ กับกลุ่มนักเรียน...ทำให้ผู้ปกครอง ตลอดจนชาวบ้านที่ไปร่วมงานเดินผ่านไป-มา ต้องหันมามองดูคุณป้าบุญช่วยที่กำลังฟ้อนรำตามจังหวะดนตรีไทยแบบไม่เคอะเขิน
ที่สำคัญคุณป้าบุญช่วยฟ้อนรำอ่อนช้อย พลิ้วไหวสวยงามเข้ากับจังหวะดนตรีไม่แพ้บรรดาสาวๆ ทั้งหลาย
“สมัยสาวๆ คุณป้าขาวสวยหมวยอึ๋มนะจะบอกให้ หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่แห่ไปให้กำลังใจตรึม...ขอบอก” คุณป้าบุญช่วยเล่าไปฟ้อนรำไป เพราะในอดีตเมื่อสมัย 30 ปีที่แล้ว คุณป้าบุญช่วยเคยยึดอาชีพเสริม...นางรำแก้บนกับเพื่อนๆ สาวยุคเดียวกัน รับงานตามพิธีต่างๆ
แต่พออายุมากขึ้น ร่างกายไม่อำนวยก็เลยต้องเลิกรับงานรำแก้บน แต่ด้วยความรักในการรำ เวลาไปตามงานต่างๆ เมื่อได้ยินเสียงปี่พาทย์ดนตรีไทยดังกระหึ่มขึ้นมาก็อดที่จะลุกขึ้นฟ้อนรำไม่ได้
ด้วยความชื่นชอบ ชื่นชมศิลปะดนตรีไทย เมื่อได้ยินเสียงปี่พาทย์ดังขึ้นยามใด หัวใจเลือดศิลปินมันขึ้นสมอง มันซู่ซ่าส์ต้องขยับแข้งขยับขา...ให้มันมันส์ไปเลยหลานเอ้ย
