๑๕ ปุจฉาวิสัชนา ที่ควรศึกษา (๑๔)

....พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉาที่ ๑๒ แต่ความเป็นจริง ความรู้สึกของคนทั่วไปที่เกิดขึ้น และเขาได้เห็นพฤติกรรมว่าที่นี้เป็นสภาของสัตบุรุษก็จริง แต่ความมั่นใจว่าจะเป็นสัตบุรุษจริงหรือไม่ ยังไม่เกิดขึ้น เพราะฉะนั้นเราควรจะมีวิธีกำกับหรือวิธีกลั่นกรองบุคคลต่างๆ เหล่านั้นให้เกิดความมั่นใจว่าเป็นสัตบุรุษอย่างไร

วิสัชนา : เพราะอะไร เพราะเขารู้ว่า พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาสากล แบบไอน์สไตน์บอกกล่าว ศาสนานี้พิสูจน์ได้ มีความจริงแท้ไม่แปรผัน และเป็นเหตุเป็นผลก็คือ พระพุทธศาสนา อันเป็นศาสนาที่จะสืบเนื่องต่อไป เพราะคนต่อไปต้องพิสูจน์ได้และพระพุทธศาสนานั้นเป็นศาสนาสากลที่พิสูจน์ได้จริงๆ ในพระพุทธศาสนาจึงให้หลักการเชิงการกระทำ การกระทำดังกล่าวจึงนำมาสู่ความหมายธรรมที่ว่า จะดีจะชั่วอยู่ที่ตัวเรา สิ่งที่เรากระทำ ที่เราพูดเรื่องสัตบุรุษเหล่านี้เป็นค่าตกผลึกของสังคมอันหนึ่ง ถ้าเร่าร้อนก็แสดงว่าคนชั่วมากกว่าคนดี เราปฏิเสธไม่ได้ ไม่รู้ว่าเราจะดีจะชั่วก็สอบถามตัวเอง แต่คนชั่วต้องมากกว่าคนดี

ปุจฉาที่ ๑๓ หลายคนอยากทำตัวเป็นสัตบุรุษ แต่โอกาสที่เข้ามาในการเป็นสัตบุรุษในสภาแบบนี้มีความใกล้ชิดกับอำนาจ พระคุณเจ้าเองบอกว่า อำนาจนั้นเป็นอะไรที่ไม่เคยอิ่ม แล้วต่อไปความเป็นสัตบุรุษของตัวเองอาจลดน้อยลงไป ก่อนจะเข้ามาทำหน้าที่เป็นสัตบุรุษในสภานี้ น่าจะมีการอบรมธรรมให้เขาเกิดธรรมในจิตใจ ให้เขามีความเข้มแข็งมากขึ้นไหม

วิสัชนา วันนี้ ถ้ารากฐานของปัญหา เค้ามูลของปัญหาอยู่ที่การศึกษา การศึกษาที่ทำให้คนเห็นความจริงว่า มนุษย์ในสังคมแยกแยะดีชั่วออกมองเห็นความจริงระหว่างพาลกับบัณฑิต เข้าใจในบาปบุญคุณโทษ สุขธรรม ธรรมคุ้มครองโลกไปสู่ความสุข คือ หิริโอตตัปปะ คนที่จะสะดุ้งกลัวต่อบาปได้ ต้องมีศีลธรรม ต้องเชื่อกฎแห่งกรรม ถ้าสังคมมันผกผันที่เราเรียกวิปลาส เข้าใจความทุกข์ว่าไม่ใช่ทุกข์ ไม่ยอมรับความเป็นอนิจจัง เข้าใจว่าโลกนี้เที่ยง โลกนี้มีสภาพความทุกข์แต่บอกว่ามันเป็นสุข หรือมันเป็นอนัตตาบอกว่ามันเป็นอัตตา หรือความไม่สวยงามทั้งหลายบอกว่ามันสวยงาม สิ่งเหล่านี้เรียกว่าความวิปลาส วิปลาส ๔ จิตวิปลาส ทิฏฐิวิปลาส สัญญาวิปลาส ความวิปลาสที่เกิดขึ้น ด้วยสัญญา ด้วยจิต ด้วยทิฏฐิความเห็นนี่มันมีปัญหามากๆ ต่อสังคม

อาตมาบอกว่า ตรงนี้คือการศึกษาขั้นพื้นฐานของชีวิต คนดีมีความรู้ไม่พอ ต้องมีคุณธรรมมารับรองด้วย ทีนี้ถ้ามันขาดคุณธรรม ขาดความรู้ความเข้าใจ มันจะยุ่งเหยิงกันไปหมด สุดท้าย อย่าลืมนะว่าธรรมะนี่สั่งสอนคนดีนะ สั่งสอนให้คนที่เปิดจิตแล้วนะ แต่มิได้ปิดกั้นไม่ให้คนขึ้นมา แต่ทุกคนต้องยกจิตขึ้นมา จึงจะเข้าสู่ธรรมะ ธรรมะนี่เป็นของสูง ประณีตละเอียด ธรรมะในพระพุทธศาสนานี่ผู้ที่เข้าถึงได้เรียกว่า มีวาสนาบารมีมา ประตูนี้เปิดอยู่ แต่เปิดสำหรับผู้ที่จะเดินทางขึ้นที่สูงนะ ยังก้าวเดินต่อไปไม่หยุดยั้ง คุณก็เข้าสู่ประตูธรรมะนี้ได้ พระพุทธศาสนาเป็นสาธารณะที่เป็นเฉพาะ สาธารณะนี่คือเปิดกว้าง แต่เฉพาะกับบุคคลที่มีความพร้อม คุณจะเป็นชาวพุทธ คุณต้องมีคุณสมบัติ เคารพใน ๖ ประการ

๑.เคารพในพระผู้มีพระภาค

๒.เคารพในพระธรรม

๓.เคารพในพระสงฆ์

๔.เคารพในไตรสิกขา

๕.เคารพในความไม่ประมาท

๖.เคารพในความปฏิสันถาร

๗.เคารพในสมาธิ

อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้