ปาฏิหาริย์สิ่งพิมพ์เก่าแก่ที่สุดในโลก

วัชรเฉทิกปรัชญาปารมิตาสูตร หรือวัชรสูตร เป็นสิ่งพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก สร้างขึ้นใน พ.ศ. 1411 ในรัชกาลพระเจ้าถังอี้จง สมัยราชวงศ์ถัง ที่จริงแล้วสิ่งพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติ เป็นสัญลักษณ์แห่งความกตัญญูกตเวที เพราะสร้างขึ้นเพื่ออุทิศกุศลแก่บิดรมารดา ในเชิงอรรถคำอุทิศถวายที่ท้ายพระสูตรเขียนไว้ว่า “หวางเจี้ย เป็นตัวแทนบุพการีทั้งสองสร้างขึ้นด้วยจิตคารวะเพื่อแจกจ่ายโดยทั่วไป เมื่อวันที่ 15 เดือน 4  ปีที่ 9 แห่งรัชศกเสียนทง” ตรงกับวันที่ 11 พ.ค. 1411 ตามปฏิทินปัจจุบัน

หวางเจี้ย ผู้นี้มีเจตนาเพื่อทดแทนคุณบุพการี จึงสร้างพระสูตรนี้ขึ้น ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของชาวจีนมาแต่โบราณ กล่าวกันว่า ยิ่งเขียนพระสูตรด้วยเลือดตนต่างหมึกแล้วกุศลยิ่งไพศาล มีตัวอย่างเช่นในสมัยพระเจ้าเกาจง ราชวงศ์ถัง มีบุรุษผู้หนึ่งชื่อว่า หลี่กวน เจาะหนังใช้เลือดเขียนวัชรสูตรและหฤทัยสูตร เป็นอาทิ เพื่ออุทิศกุศลแก่บิดาที่ล่วงลับ หลังจากนั้นปรากฏกลิ่นสุคนธ์หอมตลบอบอวลไปทั่ว แม้แต่เพื่อนบ้านก็ได้กลิ่นหอมหวน จนพากันอนุโมทนาในบุญกุศลนี้

เรื่องราวปาฏิหาริย์ของพระสูตรนี้มีมากมาย ทั้งช่วยให้ผู้สาธยายพ้นจากภยันตราย ช่วยคนทุพพลภาพให้กลับมาแข็งแรงดี แต่แท้จริงแล้ว ปาฏิหาริย์ที่น่าเทิดทูนยิ่งกว่า คือทำให้สรรพสัตว์มีดวงตาเห็นธรรม สร้างมหากรุณา และใช้ปัญญาทำลายอวิชชาของสรรพสัตว์ นับเป็นอานิสงส์ที่มหาศาลยิ่งกว่าอานิสงส์ใด ดังที่พระตถาคตทรงปรารภไว้ในพระสูตรว่า

“อนึ่ง สุภูติ หากมีบุคคลนำเอาสัปตรัตนะมีปริมาณเต็มทั่วอสงไขยโลกธาตุอันไม่มีประมาณมาบริจาคทาน แต่ถ้ามีกุลบุตร กุลธิดาใดๆ ตั้งจิตปรารถนาต่อพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิ มาปฏิบัติตามซึ่งพระสูตรนี้แม้ที่สุดคาถาเพียง 4 บาท เขารับปฏิบัติฤๅเล่าเรียนสาธยายก็ดี ฤๅประกาศแก่ผู้อื่นก็ดี ย่อมมีบุญกุศลวิเศษยิ่งกว่าผู้บริจาคทานนั้นเสียอีก ก็การประกาศแก่ผู้อื่นนั้นเป็นไฉน คือความไม่ยึดถือผูกพันในลักษณะ ตั้งมั่นอยู่ในตถาตาภาพธรรมดาโดยไม่หวั่นไหว ข้อนั้นเพราะเหตุดังฤๅ เพราะว่าสังขตธรรมทั้งปวง มีอุปมาดั่งความฝัน ดั่งภาพมายา ดั่งฟองน้ำ ดั่งเงา ดั่งน้ำค้าง และดั่งสายฟ้าแลบ พึงเพ่งพิจารณาโดยอาการอย่างนี้” (สำนวนแปลของอาจารย์เสถียร โพธินินทะ)

ครั้งหนึ่งในยุคสาธารณรัฐ มีอุบาสกท่านหนึ่งเดิมศรัทธาในศาสนาอื่น คืนหนึ่งท่านเดินทางกลับบ้านพบเห็นปีศาจหลอกหลอนจนเกิดความกลัวจนนอนไม่หลับ กระทั่งสุขภาพย่ำแย่ลง หมอฝรั่ง
หมอจีนไม่อาจรักษา ต่อมาได้ปรึกษากับพระอาจารย์ ไท่ซวี ผู้เผยแพร่พุทธศาสน์ยุคใหม่ของจีน และกัลยาณมิตรของเขา ท่านอาจารย์จึงมอบวัชรสูตรกับหฤทัยสูตรมา อุบาสกท่านนี้นำกลับมาอ่านที่บ้านเพียงลำพัง เมื่ออ่านแล้วเกิดความซาบซึ้งในมหากรุณาของพุทธธรรมจนหลั่งน้ำตาแห่งความปลื้มปีติ และเชื่อมั่นในพระพุทธองค์นับแต่นั้น

เรื่องราวปาฏิหาริย์ทั้งในทางพุทธานุภาพและในทางธรรมานุภาพ มีการบันทึกไว้ในสมัยราชวงศ์สุย, ถัง กระทั่งถึงยุคปัจจุบันทำให้ผู้คนยุคต่างนิยมสร้างวัชรสูตรเรื่อยมา

หนึ่งในนั้นคือ หวางเจี้ย ผู้มอบมรดกแก่ชาวโลกเป็นสิ่งพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุด นี่ก็อาจนับเป็นปาฏิหาริย์อันยิ่งใหญ่ในทางศิลปวัฒนธรรมของโลก