ความโหดคืออาวุธ

ซีเอ็นเอ็นแสดงทัศนะเกี่ยวกับการใช้ความรุนแรงโหดร้ายของกลุ่มติดอาวุธรัฐอิสลาม (ไอเอส) ว่าเป็นอาวุธเพื่อบรรลุผลของกลุ่ม ทั้งในด้านจิตวิทยา กลยุทธ์ และระบบความคิด

ไอเอสไม่ใช่กลุ่มแรกในประวัติศาสตร์ที่ใช้ความโหดร้ายทารุณ เนื่องจากในหน้าประวัติศาสตร์โลกที่ผ่านมาล้วนเคยมีกลุ่มก่อการต่างๆ ใช้ความรุนแรงเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ของตัวเองมาก่อนแล้วทั้งสิ้น ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มเขมรแดง ที่ต้องการสร้างโลกคอมมิวนิสต์ในอุดมคติ หรือกลุ่มนาซีที่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว กลุ่มรักเพศเดียว หรือชาวยิปซี เพื่อสร้างโลกที่ปราศจากกลุ่มคนเหล่านั้น ฯลฯ

บทความของซีเอ็นเอ็น ระบุว่า จากตัวอย่างที่เอ่ยถึงกลุ่มลักษณะดังกล่าวมีเป้าหมายที่คล้ายคลึงกัน คือ การสร้างโลกในอุดมคติเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ว่า ทำให้ต้องใช้ยุทธวิธีที่โหดร้าย พร้อมบีบให้ผู้คนหันมาใช้ความโหดร้ายด้วย แม้ว่าวิธีการดังกล่าวจะทำให้ทั่วโลกหันมาร่วมมือกันจัดการกับกลุ่มไอเอส แต่กลุ่มติดอาวุธดังกล่าวก็ยอมรับความเสี่ยงที่ชาติมหาอำนาจอย่างสหรัฐจะโดดเข้ามาร่วมต่อกรอยู่แล้ว

ทั้งนี้ ก่อนหน้าที่ชาวโลกจะประจักษ์กับความโหดร้ายของกลุ่มไอเอสที่สังหารคนที่คิดเป็นปรปักษ์ ผู้คนในตะวันออกกลางต่างเคยชินต่อความโหดร้ายของกลุ่มไอเอสเป็นอย่างดี นอกจากนี้การเฉยชาต่อความรุนแรงจะกลายเป็นความไม่กลัว ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในสนามรบอันเป็นเป้าหมายของกลุ่มไอเอส ส่งผลให้กลุ่มติดอาวุธสามารถรวบรวมกำลังคนได้จากทั่วโลก

ขณะเดียวกันการเผยแพร่ความโหดร้ายให้โลกเห็นยังทำให้ไอเอสได้รับชัยชนะมาได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากผู้คนต่างหวาดกลัวที่จะทำสงครามกับกลุ่มดังกล่าว รวมถึงยังทำให้ผู้คนเชื่อฟังไอเอสภายหลังจากที่ไอเอสยึดอำนาจของเมืองต่างๆ ได้สำเร็จอีกด้วย