แก้ทุจริตการศึกษา

คดียักยอกเงินอื้อฉาว 1,600 ล้านบาท ของสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) สร้างความสั่นสะเทือนต่อวงการศึกษา แม้ว่าขณะนี้ตำรวจกองปราบปรามใช้ความพยายามควานหาผู้บงการใหญ่ หรือ “บอส”  รวมถึงนายกิตติศักดิ์ มัทธุจัด ผู้ต้องหารายสำคัญที่ยังหลบหนีอยู่ แต่ก็ได้ตัวผู้ร่วมขบวนการทุจริตครั้งมโหฬาร เห็นภาพสมคบคิดกันระหว่างบุคลากรใน สจล.ผู้บริหารธนาคาร รวมถึงเครือข่ายฉ้อโกงอีกนับสิบ

กระบวนการสอบสวนของเจ้าหน้าที่กำลังดำเนินอย่างเข้มข้น ยิ่งสาวก็ยิ่งพบความพิลึกพิลั่นกับรูปแบบการฟอกเงินผ่านการซื้อรถหรู คอนโด การพนัน ซึ่งคาดว่าต้นเดือน ก.พ. จะส่งฟ้องผู้ต้องหาล็อตแรกได้ กระนั้นก็ตาม ยังไม่เห็นทิศทางว่าตำรวจจะนำเงิน 1,600 ล้านบาท กลับคืนมาให้กับสถาบันได้หมดหรือไม่ น่าเสียดายเงินหลายพันล้านของสถาบัน หากนำมาใช้จะเกิดประโยชน์มหาศาลต่อการสร้างคน พัฒนาการศึกษา โดยไม่ควรละลายไปกับการทุจริตด้วยน้ำมือของคนใน สจล.

ปัญหาที่เกิดขึ้นนอกจากเป็นเรื่องความละโมภของคน เพราะไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งสูงระดับไหน หรืออยู่ในวงการใด หากได้ใกล้ชิดกับเงินทองจำนวนมาก ก็อาจหน้ามืดตามัว จนลงมือกระทำผิดกฎหมายเสียเอง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าระบบการตรวจสอบของ สจล. ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาชั้นนำมีชื่อเสียงของประเทศ ทั้งยังมี พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี เป็นนายกสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เกิดความหละหลวม หย่อนยาน จนเปิดช่องให้เกิดการยักยอกทรัพย์มานานหลายปี แต่ถ้าระบบมีประสิทธิภาพจริง  นั่นก็หมายความว่า ผู้บริหารระดับสูง สจล. ที่อยู่เหนือกว่าผู้อำนวยการส่วนการคลังที่ตกเป็นผู้ต้องหา ต้องอยู่ร่วมขบวนการฉ้อฉลครั้งนี้ด้วย

มหากาพย์โกงในวงการศึกษาครั้งนี้ อาจเป็นกรณีแรกที่พบวงเงินยักยอกสูงระดับพันล้าน แต่ปัญหาการทุจริตในสถาบันการศึกษามีให้เห็นหลายครั้ง ล่าสุด การทุจริตที่มหาวิทยาลัยนครพนม จนเป็นคดีความเมื่อพบว่ามีการเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี และปริญญาโทนอกสถานที่ โดยไม่ขออนุมัติจากสภามหาวิทยาลัย พาดพิงไปยังผู้บริหารสถาบันที่นำเงินรายได้ 30 ล้านบาทไปยักยอกทรัพย์

ยังมีกรณีทุจริตอีกมาก เช่น การสร้างสนามฟุตซอล การทุจริตสอบครูผู้ช่วย ขบวนการโกงข้อสอบหลายแห่ง การทำวุฒิการศึกษาปลอมที่พบเห็นกันดาษดื่น  เรื่อยไปถึงการทุจริตซื้อครุภัณฑ์ ทุจริตงบอาหารกลาง งบประมาณนม งบประมาณแบบเรียน ฯลฯ เหล่านี้สะท้อนว่าปัญหาคอร์รัปชั่นได้แพร่กระจายแทรกซึมไปทุกวงการ ทั้งที่วงการศึกษาที่มีหน้าที่ผลิตเยาวชนให้เป็นทรัพยากรของชาติในอนาคต  แต่เมื่อครูบาจารย์ ผู้ใหญ่ กระทำเป็นเยี่ยงอย่างเอง แล้วจะไปสอนเด็กเยาวชนให้ต่อต้านปฏิเสธการโกงได้อย่างไร ถึงเวลาแล้วที่ทุกฝ่ายต้องเร่งผ่าตัดมะเร็งร้ายก่อนที่จะเน่าลามมาคร่าชีวิตของคนทั้งชาติ