แบ่งปัน... ฝันน้อง ก้าวการให้ของมนุษย์เงินเดือน

บางครั้งการหลงทางก็ไม่ได้ทำให้เสียเวลาเสมอไป...

ความตั้งใจที่จะหนีน้ำท่วมกรุงเทพฯ ครั้งใหญ่ไปเที่ยวที่ จ.กาญจนบุรี ทำให้กลุ่มพนักงานบริษัทเล็กๆ หลงทางเข้าไปเจอกับโรงเรียนแห่งหนึ่ง ภาพที่เห็นไม่ต่างจากฉากในละคร อาคารเรียนเป็นเพิงไม้เล็กๆ ที่นั่นมีครูแค่สองคนและสอนนักเรียนชั้น ป.1-6 รวมกันที่โต๊ะกลางโต๊ะเดียว ภาพที่เห็นทำให้กิตติ ปิ่นวิเศษ และจารุวรรณ คล้ายเจ็ก และเพื่อนร่วมทางจุดประกายการแบ่งปันขึ้น หลังจากกลับมาเราจึงระดมเพื่อนๆ ที่ใกล้ชิด 10 คน เป็นจุดเริ่มต้นของชื่อกลุ่ม “แบ่งปัน ฝันน้อง”ขึ้นมาในต้นปี 2555

“ปกติเราก็ทำการบริจาค หรือทำกิจกรรมกับโรงเรียนต่างๆเป็นประจำ เอาขนมไปแจกเด็กๆ อยู่แล้ว ทำมาอย่างต่อเนื่องทำกันส่วนตัวยังไม่มีชื่อกลุ่ม หลังจากกิจกรรมต้นปี 2555 เราก็มีชื่อกลุ่ม แต่ก็ยังทำกันเล็กๆ ในกลุ่มเพื่อนอยู่ เราจะเลือกโรงเรียนเล็กๆ เหมือนกับโรงเรียนแรกที่เราลงพื้นที่”

 

จารุวรรณหรือแก้ว หนึ่งในผู้ริเริ่มกลุ่มแบ่งปัน ฝันน้อง ให้ข้อมูลความเป็นมาของกลุ่ม เธอบอกว่า วิธีการคัดเลือกโรงเรียนในปีต่อๆ มา ทางกลุ่มจะหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตก่อนเบื้องต้น โดยเลือกโรงเรียนในกลุ่มแม่ฟ้าหลวง ซึ่งเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก จากนั้นจะไปลงพื้นที่เพื่อสัมภาษณ์อาจารย์ประจำโรงเรียนว่าทางโรงเรียนต้องการอะไร เพื่อที่จะหาสิ่งของหรือปัจจัยให้เพียงพอกับความต้องการเหล่านั้น และเพื่อให้การทำกิจกรรมเกิดประโยชน์สูงสุด

“ไม่ใช่ว่าเรามีอะไรแล้วเอาไปโยนๆ ให้เขา เพราะเท่ากับว่าการแบ่งปันของเราจะไม่ก่อประโยชน์กับเขา สมมติว่าถ้าเด็กต้องการรองเท้า เราก็ให้อาจารย์วัดขนาดส่งมาให้เลย ผู้หญิงเท่าไหร่ผู้ชายเท่าไหร่ เราก็จะมาประกาศในกลุ่มเราว่ายังต้องการอะไรบ้าง ใครจะรับหน้าที่รับผิดชอบซื้ออะไร

 

“ปีแรกจะเป็นเพื่อนในกลุ่มสนิทใกล้ชิด ปีต่อมาก็เกิดการบอกต่อ ขนาดของกลุ่มค่อยๆ ขยายออกไป ปีแรกประทับใจตรงที่เราได้เอาของที่เขาขาดจริงๆ เด็กๆ จะเอาไปเฉพาะที่เขาขาดเท่านั้น เขาไม่ได้โลภ เราก็ประทับใจในการแบ่งปันเกิดการบอกต่อกลุ่มก็เลยใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว” แก้วให้ภาพ

ขณะที่กิตติเป็นฝ่ายเล่าให้ฟังถึงกิจกรรมในปีสองและปีสามที่ผ่านมา ว่า “ปีสองตั้งใจจะทำต่อเนื่อง เลือกโรงเรียนใน จ.กาญจนบุรี เรามีเวลาลงพื้นที่และเตรียมการระดมทุน ซึ่งปีที่สองก็ทำให้เป็นระบบมากขึ้น เราลงพื้นที่ไปสัมภาษณ์ความต้องการอาจารย์ ถ่ายรูปโรงเรียน ทำให้จริงจังกว่าปีแรก ก็พบว่าโรงเรียนนี้ขาดทุนอาหารกลางวัน ขาดระบบน้ำประปา เราก็ระดมทุนซื้ออุปกรณ์ให้ เราก็มีออกแบบขายเสื้อระดมทุน เราก็เอายอดขายเสื้อไปซื้อของที่โรงเรียนขาด เช่น เสื้อผ้านักเรียน ทุนการศึกษา ทุนสำหรับอาหารกลางวัน และอุปกรณ์สำหรับวางท่อประปา”

“ปีที่สามไปที่ อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี ปีแรกรถ 4 คัน ปีที่สองรถ 16 คัน ปีที่สามรถร่วมขบวน 40 คัน ซึ่งถือว่าเยอะมากๆ แต่ปีนี้ก็มีเรื่องผิดพลาดเล็กน้อย โรงเรียนนี้มีสิ่งปลูกสร้างที่พร้อมกว่าโรงเรียนที่เราเคยไปลงพื้นที่ที่ผ่านๆ มา แต่ก็มีเหตุให้เราต้องเปลี่ยนโรงเรียนกะทันหัน เราก็ไปอีกโรงเรียนหนึ่ง แต่เนื่องจากเป็นวันหยุดก็ทุลักทุเลนิดหน่อย” กิตติ อธิบาย

 

การลงพื้นที่เพื่อแบ่งปันของกลุ่มนี้จะเกิดขึ้นในช่วงต้นปีของทุกปี และการแบ่งปันครั้งที่ 4  จะเกิดขึ้นในวันที่ 14 ก.พ.2558 ที่จะถึงนี้ โดยจะไปแบ่งปันความรักให้กับน้องๆ ที่ จ.อุทัยธานี พวกเขารัดกุมในการวางแผนมากขึ้น ตั้งใจหาโรงเรียนที่เด็กขาดแคลนจริงๆ จึงลงพื้นที่ในหมู่บ้านที่มีชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่ โดยสอบถามข้อมูลจากเพื่อนๆ ที่รับราชการในจังหวัดให้เขาช่วยหาข้อมูล

“เราเคยหาข้อมูลเบื้องต้นจากอินเทอร์เน็ตเน้นโรงเรียนแม่ฟ้าหลวง เพราะส่วนใหญ่โรงเรียนเหล่านี้จะอยู่ในพื้นที่ทุรกันดาร แต่เนื่องจากข้อจำกัดเรื่องเวลา จึงเลือกโรงเรียนในเขตใกล้กรุงเทพฯ เพื่อสะดวกในการเดินทาง เช่น จ.ราชบุรี กาญจนบุรี เพชรบุรี สุพรรณบุรี เป็นต้น” จารุวรรณ กล่าว

เมื่อถามว่ารู้สึกอย่างไรที่ได้จุดกระแสการแบ่งปันและขนาดของกลุ่มที่ใหญ่ขึ้น จารุวรรณ บอกว่า “กลุ่มของพวกเราใหญ่ขึ้นเพราะจำนวนคนคิดอยากจะแบ่งปันมีมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี แต่โดยส่วนตัวคิดว่า เราไม่จำเป็นต้องมารวมกันให้ใหญ่แต่การสร้างกลุ่มเล็กๆ หลายกลุ่ม แล้วกระจายตัวกันแบ่งปันไปหลายๆ ที่ อิ่มหลายโรงเรียนน่าจะดีกว่า

“ที่เราตั้งกลุ่มขึ้นก็เพื่ออยากแบ่งปันความประทับใจให้เพื่อนๆ ที่ร่วมทริปกับเราได้เห็น และแจ้งข่าวความเคลื่อนไหวของกลุ่มอาสาอื่นๆ ด้วย แต่หากสามารถต่อยอดให้ความต้องการของกลุ่มอื่นได้ เราก็ยินดีที่จะเผยแพร่ที่หน้าแฟนเพจของพวกเรา” หนึ่งในผู้ริเริ่มกลุ่มแบ่งปันฝันน้อง กล่าวปิดท้าย

ติดตามความประทับใจและร่วมกิจกรรมกับแบ่งปันฝันน้องได้ที่ facebook.com/BaengPanFanNong