แสวงบุญ เป็นได้บาป หากขาดสติปัญญา!!

ปุจฉา : ...จะเดินทางไปแสวงบุญในอินเดีย ควรเตรียมอะไรไปบ้าง!!

วิสัชนา : เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา ...นั่งมองดูทุกหมู่สัตว์ไหลเรื่อยไปตามสายธารแห่งชีวิต จึงเขียนธัมมะขึ้นบทหนึ่งว่า...

สายธารแห่งชีวิต ไหลเรื่อยไป ไม่หยุดพัก

แม้เหนื่อยหนัก อยากจะพัก ยากหยุดไหล

ดุจสายธาร-สายจิต ไหลเรื่อยไป

ยากหยุดจิต ให้พบใจ ...ในสายธรรม…

หากพิจารณาในความหมายก็คงมีคำตอบที่ดีที่สุด สำหรับผู้ถามเรื่องไปแสวงบุญในอินเดีย... แต่หากตอบแบบโลกๆ ก็คงต้องแนะนำให้เตรียมตัวให้พร้อม เพื่อรับกับสภาพดินฟ้าอากาศ ตลอดจนอาหารขบฉัน เพื่อสุขภาพกายที่ดี ...ที่สำคัญคือ การเตรียมจิตให้พร้อมในการทำบุญกุศลแบบชาวพุทธ ซึ่งสำคัญมากกว่าวัตถุเงินทอง คือ สติปัญญา... ถ้าถามต่อว่า สติปัญญา หาได้จากที่ไหน ก็ให้อ่านบทธัมมะที่กล่าวมาหลายๆ รอบ พิจารณาให้มากๆ คงจะได้คำตอบ...

เรื่องการไปทำบุญ ...แสวงบุญ หรือการไปทัวร์สังเวชนียสถานในชมพูทวีป เป็นเรื่องที่ดี... เป็นที่สุดแห่งการได้ประกอบกุศลกรรม หากดำเนินไปถูกมรรค... ถูกปฏิปทาตามคำสั่งสอนในพระพุทธศาสนา เพื่อการเข้าถึงธรรมสังเวชในแต่ละ สังเวชนียสถาน... ไม่ใช่ไปลูบๆ คลำๆ ร้องๆ สวดๆ พร่ำพรรณนาเรียกหาคุณวิเศษ... ความศักดิ์สิทธิ์จากวัตถุ ต้นไม้ ใบหญ้า ก้อนอิฐ-ก้อนหิน อย่างที่ชอบปฏิบัติกันขอ สัตว์ผู้มืดบอด... และไม่ใช่การเดินทางไปทำตัวเป็นนักสังคมสงเคราะห์ นักโบราณคดี... นักจิตวิทยา... นักปรัชญา... นักก่อสร้าง... นักวรรณคดี... นักศิลปะ... นักค้าบุญมากโครงการ ที่เรียกสมัยใหม่ว่า จอมโปรเจกต์บุญทั้งหลาย ที่มีมากมายในปัจจุบัน

ถ้าถามว่า ทำไมคนเหล่านี้ (รวมถึงพวกนักบวชทุศีลด้วย) ชอบสร้างโครงการทำบุญแบบมัวเมาวัตถุกันมากจริงๆ ในแผ่นดินเกิดพระศาสนา ...คำตอบสั้นๆ เข้าใจไม่ยาก คือ ยังมีผู้หลงเชื่อ ไม่เข้าใจในแก่นธรรมพระพุทธศาสนา จำนวนมากมายที่ปรารถนาได้บุญกุศลจากการทำทานโดยมุ่งแต่การให้ (ถวาย) วัตถุปัจจัยเงินทองทั้งหลาย ด้วยการซื้อขายบุญจนกลายเป็นพุทธพาณิชย์!!

ถ้าถามต่อไปว่า การถวายวัตถุปัจจัยเงินทอง ที่เรียกว่า การสร้างทานบารมี ไม่ถูกต้องตามหลักพุทธศาสนาหรือ!?... คำตอบ... คือ ไม่ผิดในการสร้างทานบารมีด้วยวัตถุปัจจัยเงินทอง เพื่อความพร้อมในปัจจัยสี่ของพระภิกษุผู้ประพฤติธรรม ...นั่นหมายถึง การมุ่งมีส่วนในอธิการกุศลจากการประพฤติพรหมจรรย์ของพระภิกษุผู้ประพฤติดีประพฤติชอบตามพระธรรมวินัยนี้ แสดงได้ว่า ทานนี้มีผล ด้วยเป็นทานในเขตบุญพระศาสนา ที่อาศัยการปลูกหว่านต้นบุญลงบนนาอันวิเศษ (ได้แก่ พระภิกษุที่ประพฤติปฏิบัติชอบ) ที่สำคัญการมุ่งสู่ทานบารมีของผู้ให้ (ทายก-ทายิกา) นั้น จะต้อง ศรัทธาอย่างมีปัญญา... ไม่หลงงมงายในการให้ทาน หรือการสร้างทานบารมีนั้น จึงต้องกลับไปตรวจสอบจิตใจของผู้ให้ว่า...

๑) ศรัทธาอะไรในพระพุทธ... พระธรรม... พระสงฆ์ ๒) มีคุณสมบัติสมบูรณ์ในฐานะศาสนิกชนหรือไม่ ...แค่เพียงสองข้อก็สามารถตอบตนเองได้ว่า เรามีสิทธิอันควรได้รับบุญกุศลในเขตพระพุทธศาสนาหรือไม่... อาตมาจึงได้วิสัชนาสั้นๆ ในตอนต้นว่า ควรพกพาสติปัญญาไปด้วยเป็นสำคัญ

มีเรื่องหนึ่งที่อยากฝากสาธุชนทราบ ด้วยได้รับรู้เรื่องราวที่เวฬุวันมหาวิหาร หรือสวนป่าเวฬุวัน ที่อาตมาอยู่จำพรรษาในปี ๒๕๕๗ จนได้สร้างผลงานประวัติศาสตร์ในพระพุทธศาสนา อันนำไปสู่ความภาคภูมิใจของชาวพุทธทั่วโลก เมื่อได้รับการยินยอมให้พัฒนาลานพระโอวาทปาติโมกข์ และสามารถสร้างพระมหาธรรมเจดีย์โอวาทปาติโมกข์ขึ้นมาได้ในใจกลางแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่ถึง ๕ พรรษา... เมื่อไม่กี่วันอาตมาได้รับทราบข่าวจาก ผศ.ดร.นิธินันท์ฯ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่า ท่านเอกอัครราชทูตไทยประจำอินเดีย ได้เดินทางไปพบกับหัวหน้าป่าไม้ฯ ผู้กำกับดูแลสวนป่าเวฬุวัน และได้รับทราบว่า หัวหน้าป่าไม้ฯ ไม่สบายใจ ด้วยมีพระภิกษุชาวไทยรูปหนึ่งไปร้องเรียนต่อนักการเมืองระดับรัฐมนตรีของรัฐพิหาร กรณีมีพระภิกษุไทย ๓ รูป อยู่อาศัยปฏิบัติศาสนกิจอยู่ในเขตเวฬุวันฯ ...นักการเมืองท่านนี้ได้ตำหนิหัวหน้าป่าไม้ฯ ถึงกรณีดังกล่าว... ที่ลำเอียงเข้าข้างพระภิกษุไทยที่พักอยู่ในเขตสวนป่าเวฬุวัน ...(จริงๆ พระภิกษุ ๓ รูป ได้อาศัยอยู่ต่อเนื่อง เพื่อดูแลงานพัฒนาลานพระโอวาทปาติโมกข์ให้แล้วเสร็จ และเพื่อการอยู่เตรียมจัดงานมาฆบูชา ประจำปี ๒๕๕๘ จึงเป็นความยินยอมโดยปริยายของทางหัวหน้าป่าไม้ฯ ที่กำกับดูแลสวนป่าเวฬุวัน ...เรื่องดังกล่าวโดยปกติมิได้เป็นปัญหาเลย หากไม่ใช่เพราะอำนาจริษยา... ที่มุ่งหวังประโยชน์เพื่อตน!!)

นับว่าเป็นเรื่องฝนตกขี้หมูไหล... เป็นเรื่องธรรมดาๆ... ที่มีคณะผีบ้าออกหากินสูบน้ำเลือดน้ำหนองจากหมู่ชนที่มุ่งพลีทานตามพิธีพราหมณ์ในเขตบุญพระพุทธศาสนา หมายเหตุของเรื่อง... ก่อนท่านทูตเดินทางไปพบกับหัวหน้าป่าไม้ฯ ที่เวฬุวัน บุคคลในเรื่องทั้งหมดได้เดินทางไปพบกันที่วัดไทยพุทธคยา ในวันเปิดสำนักงานกงสุล ๒๔ ชั่วโมง ของท่านพระเทพโพธิวิเทศ ...อาตมาจึงได้พบเห็นสัจธรรมบางอย่าง โดยเฉพาะ... คำคนในสายลมลวงที่พัดผ่านไปเวฬุวัน ...จึงขอเตือนสติทุกคนที่เป็นชาวพุทธ ก่อนคิดจะทำอะไรว่า...

...บาปนัก กับการเบียดเบียนพระภิกษุที่ประพฤติดีประพฤติชอบ

...บาปนัก ต่อการเหยียบย่ำทำลายพระพุทธศาสนา

...บาปนัก กับการส่งเสริมพวกมารให้ทำลายพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการส่งเสริมนักบวชทุศีลทั้งหลาย... และบาปนั้นจะกลับคืนสนองอย่างรวดเร็ว ไม่เชื่อก็ติดตามดูต่อไป...

เจริญพร