โตแต่เปลือก

รัฐบาลประกาศด้วยความมั่นใจ ปีนี้เศรษฐกิจโตอย่างต่ำ 4.5% หมายความว่าแม้จะเผชิญกับวิกฤตทางการเมือง การก่อวินาศกรรม แต่เศรษฐกิจไทยก็แข็งแรงพอจะผ่านไปได้

แต่อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจเหล่านี้น่าจะมองกันว่ามันเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาหรือไม่

และสงครามไพร่แดงเกิดขึ้นเพราะการโตอีแบบนี้หรือเปล่า

เพราะเศรษฐกิจที่โตมันยิ่งแสดงถึงการกระจุกตัวของความมั่งคั่ง และการกระจายรายได้ที่ไม่เป็นธรรมอย่างชัดเจน

สาเหตุสำคัญที่ทำให้เศรษฐกิจขยายตัวพรวดพราด โดยเฉพาะในไตรมาสแรกที่โต 12% เป็นผลการส่งออกที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว และสินค้าส่งออกหลักเป็นสินค้าอุตสาหกรรม

อย่าลืม บรรดาสินค้าอุตสาหกรรมเกือบทั้งหมดต้องมีการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศเข้ามา

คนไทยได้ประโยชน์ก็แค่การจ้างแรงงาน

จริงอยู่ คนไทยเป็นเจ้าของกิจการด้านการส่งออกเช่นกัน แต่ก็มีจำนวนไม่มากนัก ที่เหลือเป็นธุรกิจข้ามชาติ หรือนักลงทุนต่างชาติ

หากเศรษฐกิจขยายตัวอีแบบนี้ คนที่จะมั่งคั่ง ร่ำรวย ไม่ใช่คนไทยหรอก

แล้วเศรษฐกิจขยายตัวเช่นไร คนไทยถึงจะได้ประโยชน์

ตอบง่ายๆ พื้นฐาน ต้องทำให้เศรษฐกิจขยายตัวอันเนื่องมาจากการส่งออกสินค้าเกษตร และพืชผลการเกษตรขายได้ราคาดี คนไทยระดับล่างถึงจะได้อานิสงส์แห่งความมั่งคั่ง

ปีนี้พืชผลการเกษตรหลายตัวเป็นยุคทอง อาทิ ยางพารา แต่ข้าวซึ่งเป็นพืชผลหลักกลับสลบไม่ตื่น ชาวนาอยู่ในยุคลำบาก

เศรษฐกิจโต แต่ชาวนาตาย มันจะมีประโยชน์อะไร

และหากโครงสร้างทางเศรษฐกิจสามารถทำให้การท่องเที่ยวเป็นแกนหลัก มันจะทำให้ผลประโยชน์ตกกับเมืองไทยมากกว่า เพราะธุรกิจท่องเที่ยวไม่จำเป็นต้องใช้วัตถุดิบจากต่างประเทศ

ที่สำคัญ การท่องเที่ยวยังก่อให้เกิดธุรกิจต่อเนื่องมากมายมหาศาลที่ล้วนแต่เป็นธุรกิจของคนไทย และทำให้เกิดการจ้างงานตามมาหลายล้านคน

หากเศรษฐกิจโตเพราะมีการส่งออกเป็นหลัก ขณะที่ข้าวราคาตก ธุรกิจท่องเที่ยวกำลังจะตาย ก็อย่าคุยเสียดีกว่า

เพราะว่าเนื้อในมันกลวงโบ๋