จำนำข้าวเรื่องเศร้าของคนไทย

ในบรรดาข้าวที่มีชื่อเสียงของโลก เป็นข้าวคุณภาพสูงระดับ Premium แต่เดิมเป็นที่ทราบกันดี คือ ข้าวบาสมาติ (Basmati) ของอินเดีย คงเนื่องจากฝรั่งเป็นคนตัดสิน และอินเดียเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งอังกฤษ จึงไม่แปลกที่ฝรั่งจะรู้จักแต่ข้าวบาสมาติกของอินเดีย แต่เมื่อประเทศไทยเราเจริญขึ้น มีนักวิชาการที่ไปเรียนตามก้นฝรั่งเป็นจำนวนมาก จึงรู้เท่าทันและรู้ดีว่า ข้าวบาสมาติ แม้จะมีกลิ่นหอม แต่เทียบกับข้าวหอมมะลิของสยามประเทศไม่ได้เลย

ข้าวของเราทั้งหอมทั้งนุ่มกว่า จึงไม่แปลกที่ข้าวหอมมะลิของไทยเราจะชนะเลิศการประกวดข้าวที่ดีที่สุดโลก ซึ่งเริ่มเมื่อปี 2552 โดยข้าวหอมมะลิไทยเป็นแชมป์ 2 สมัยติดต่อกัน แต่แล้วได้เสียแชมป์ให้กับพม่าด้วยคะแนนเฉียดฉิวเมื่อปี 2554 และต่อมาปี 2555 และปี 2556 ข้าวพกามะลิจากเขมรซึ่งเป็นข้าวหอมมะลิ ชนะเลิศ 2 ปีติดต่อกัน พร้อมกับข้าวหอมมะลิของไทย เสียแชมป์ติดต่อกัน 3 ปี 

เกิดอะไรขึ้นกับพันธุ์ข้าวหอมมะลิของไทย เรื่องนี้ผู้คนในแวดวงข้าว โดยเฉพาะบริษัทผู้ส่งออกข้าวต่างรู้กันดีว่ามันมีเบื้องหน้าเบื้องหลัง

เป็นที่น่าสังเกตว่า ข้าวหอมมะลิไทยเสียแชมป์เมื่อปี 2554 ที่ตัดสินกันเมื่อเดือน ต.ค. ปีนั้นเป็นปีที่ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้รับการแต่งให้เป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อเดือน ส.ค. พร้อมกับนโยบายรับจำนำข้าวเริ่มต้นที่ตันละ 15,000 บาท เป็นการรับจำนำที่สูงกว่าราคาตลาด

ผลที่ตามมาทันที คือ พ่อค้าที่ส่งข้าวไปขายต่างประเทศประจำ โดยเฉพาะข้าวหอมมะลิ ไม่สามารถหาซื้อข้าวเพื่อส่งออกได้ เนื่องจากราคาที่รัฐบาลรับจำนำสูงกว่าราคาที่จะขาย จะไปซื้อกับรัฐบาลก็ไม่ได้ เพราะไม่ใช่พวกพ้อง คนที่จะซื้อได้คือพวกหัวคะแนนของนักการเมือง พ่อค้าข้าวที่ส่งข้าวหอมมะลิไปต่างประเทศ จึงไม่มีข้าวส่งให้กับลูกค้า ทำให้ไทยเราเสียแชมป์การเป็นผู้ส่งข้าวรายใหญ่ไปอีกตำแหน่ง

พ่อค้าก็คือพ่อค้า เขาต้องหาทางแก้ปัญหาให้ได้ ไม่ว่าด้วยวิธีการใดๆ คนในแวดวงพ่อค้าข้าวเขารู้กันว่า บริษัทผูกขาดการเกษตรรายใหญ่ของไทย แก้ปัญหาด้วยการเอาพันธุ์ข้าวหอมมะลิของไทยไปปลูกที่เขมร แล้วตั้งชื่อตามระบบของเขมรว่า เป็นข้าวพันธุ์พกามะลิ เพราะเขมรเขามีข้าวหอมของเขาเองที่คุณภาพสู้ข้าวหอมมะลิของไทยไม่ได้ คือ ข้าวพกาลำดวน  แล้วบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ชอบผูกขาดนี้ ก็ใช้วิธีถนัด ด้วยการผูกขาดรับซื้อผลผลิตข้าวหอมมะลิทั้งหมดที่เรียกชื่อใหม่ว่า พกามะลิ เพื่อเอาไปส่งขายให้กับลูกค้าต่างประเทศ เป็นข้าวคุณภาพสูง ในระดับข้าวหอมมะลิของไทยเรา เพราะเขามีช่องทาง มีลูกค้าในมืออยู่แล้ว ฉะนั้นข้าวพกามะลิจึงเหมือนข้าวหอมมะลิของไทยทุกประการ เพราะมันเป็นข้าวพันธุ์เดียวกัน ไม่ว่าจะเอาไปตรวจสอบที่ไหนในโลก มันก็คือข้าวหอมมะลิของไทย

ดูมันทำ เพียงเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว มันกล้าเอาพันธุ์ข้าวที่เป็นสมบัติของคนไทยทั้งประเทศไปให้ชาติอื่น ไม่ได้คิดถึงผลประโยชน์ของชาติเหมือนอย่างที่มันสร้างภาพ  

ส่วนจะเป็นใครนั้น วงการพ่อค้าข้าวเขารู้กันดี

การเสียแชมป์ 3 ปีซ้อนของข้าวหอมมะลิไทย เกิดขึ้นในช่วงที่รัฐบาลปูแดงครองอำนาจปี 2554-2556 มันไม่ใช่ความบังเอิญ แต่มันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการบริหารงานที่ผิดพลาด

ฉะนั้น โครงการรับจำนำข้าวจึงไม่ใช่เสียหายเป็นตัวเงินที่รู้กันอยู่ว่ามีจำนวนมากถึง 5-6 แสนล้านบาทเท่านั้น แต่มันทำลายระบบการค้าข้าว ทำลายความเป็นข้าวคุณภาพที่อยู่คู่บ้านคู่เมืองของเราตลอดมา ซึ่งความเสียหายเหล่านี้มีค่ามากกว่าความเสียหายจากการทุจริตคอร์รัปชั่น 5-6 แสนล้านบาท และไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลาในการกอบกู้ศักดิ์ศรีแชมป์ข้าวไทยกลับมาได้เมื่อไร 

นอกจากที่เขมรแล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าเจ้าสัวที่เห็นแก่ตัวจะเอาพันธุ์ข้าวหอมมะลิของไทยเราไปปลูกที่พม่าหรือเวียดนามด้วยหรือไม่ ไม่แน่ว่าต่อไปในสายตาของวงการค้าข้าวทั่วโลก พันธุ์ข้าวหอมมะลิของไทยเรา อาจถูกกล่าวหาว่า เป็นพันธุ์ข้าวที่ไปลอกเลียนของประเทศอื่นก็ได้

นอกจากพันธุ์ข้าวหอมมะลิแล้ว นักวิชาการเกษตรของไทยเรายังพัฒนาพันธุ์ข้าวสีดำ ซึ่งเป็นพันธุ์ข้าวเหนียวจากประเทศจีน ให้เป็นข้าวเจ้าที่มีความหอมเหมือนข้าวหอมมะลิ มีธาตุอาหารสูง ทั้งธาตุเหล็ก สารต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งรู้จักกันในชื่อของ ข้าวไรซ์เบอร์รี่

ด้วยนโยบายจำนำข้าวที่มุ่งหาเสียงของนายใหญ่นักโทษหนีคดี ทำให้ชาวนาไม่สนใจจะปลูกข้าวอย่างอื่น นอกจากข้าวที่ให้ผลผลิตเร็วที่สุด และคาดกันในวงการค้าข้าวว่า พันธุ์ข้าวไรซ์เบอร์รี่ ซึ่งเป็นข้าวที่มีคุณภาพสูง และเป็นที่ต้องการของต่างประเทศ ก็น่าจะถูกพ่อค้าประเภทเจ้าสัวที่เห็นแก่ตัว นำไปปลูกในประเทศอื่นเพื่อการค้าแล้ว

โครงการรับจำนำข้าวจึงไม่ใช่เกิดความเสียหายเพียงซื้อแพงขายถูกเท่านั้น แต่เป็นการทำลายพื้นฐานข้าวของไทย ทำลายความเป็นหนึ่งของข้าวไทย

ความเสียหายที่มากอย่างนี้ ท.ทหารที่เข้ามาปฏิรูปประเทศ จะไม่ดำเนินการเอาผิดเลยหรือ

กระบวนการตรวจสอบโดย สนช. ป.ป.ช. และอัยการสูงสุด กำลังทำงาน ส่วนผลจะออกมาอย่างไร อีกไม่นานเกินรอคนไทยคงได้ทราบกัน

สิ่งที่ คสช.ในฐานะผู้คุมอำนาจเบ็ดเสร็จจะต้องทำคือ การทวงศักดิ์ศรีแชมป์ข้าวที่ดีที่สุดในโลกให้กลับมาเป็นของข้าวหอมมะลิไทย

นักวิชาการของไทยเรามีความรู้ มีข้อมูลเรื่องข้าวล้ำหน้าไม่แพ้ชาติใด ฉะนั้นไม่เกินความสามารถของนักวิชาการและคนไทย ถ้าได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจังจากภาครัฐ

ข้าวเป็นพื้นฐานของคนไทย หาก คสช.ไม่ใส่ใจที่จะแก้ปัญหา เราจะคงความเป็นไทยได้อย่างไร

หรือจะให้คนไทยต้องเปลี่ยนไปกินขนมปังแทนข้าวเหมือนฝรั่ง