เลียงผาเดียวดาย

แม้จะมีชื่อแสนโรแมนติกว่า “ผาเดียวดาย” แต่เอาเข้าจริง “ผาเดียวดาย” ปัจจุบันแทบไม่มีเวลาเดียวดาย เพราะมันเป็นจุดท่องเที่ยวยอดฮิตบนอุทยานฯ เขาใหญ่ ทั้งพวกเที่ยวแบบฉาบฉวย ทั้งพวกฝรั่งนักเที่ยวป่า

แต่สิ่งที่เป็นความสุดยอดของผาเดียวดาย ในมุมมองของผม คือเป็นจุดที่เราสามารถพบเลียงผา (Southern Serow) ได้ง่ายที่สุดในเมืองไทย!

วันหนึ่ง ผมแวะเข้าไปเดินหาเลียงผาครั้งที่ 108 แล้วลองเดินเข้าด่านเล็กๆ ที่เลาะเลียบขอบผา แค่ไม่กี่ก้าว ก็จ๊ะเอ๋เลียงผาที่หมายมั่นอย่างกระชั้นชิด มันนอนไม่รู้ไม่ชี้อยู่ข้างด่าน ห่างจากเท้าผมสักเมตรเดียวเองมั้ง บทจะเจอมันก็ง่ายๆ ไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้เอง

จากนั้นก็เป็นเวลานานเป็นชั่วโมง ที่เลียงผายอมเป็นนางแบบให้ผมถ่ายรูปอย่างจุใจ เพียงแต่มันโพสให้ท่าเดียวคือ นอน! มีชักขาเปลี่ยนท่าบ้างเล็กๆ น้อยๆ เจอนางแบบแข็งทื่อแบบนี้เข้าไป ช่างภาพก็ต้องล่าถอย เพราะเบื่อไปเอง 555

มานึกๆ ดู มีสัตว์ป่าเขาใหญ่ตัวไหนบ้างที่ยอมใกล้ชิดคนได้ขนาดนี้ ก็อาจมีแค่กวางนิสัยเสียบางตัวที่เข้ามาขออาหารกิน รวมถึงพวกลิงข้างถนน

แต่สัตว์พวกนั้น ก็ไม่มีใครยอมอยู่ใกล้คนนานเป็นชั่วโมงแบบนี้ ที่สำคัญ ชื่อชั้นของเลียงผาเป็นถึงสัตว์ป่าสงวน ซึ่งในเมืองไทยจำกัดไว้แค่ 15 ชนิดเท่านั้น พวกกวาง ลิง เสือ หมี ชะนี บ่าง ฯลฯ เป็นแค่สัตว์ป่าคุ้มครอง ซึ่งเกรดต่ำกว่า

มากกว่านั้น ความที่มันเป็นมะแมป่า หรือสัตว์ตระกูลแพะ เลียงผาจึงมีความน่าดูแหวกแนวจากสัตว์ตระกูลกวางทั้งหลาย แค่ขนสีดำก็กินขาดแล้ว ตอนมันอ้าปากหาว ผมเห็นความดำยังลามไปถึงลิ้นอีกต่างหาก จะไม่ดำอย่างเดียวก็คงใจ (ฮิ้ววววว)

ตามประวัติ เขาว่ามันเป็นเลียงผาที่คนช่วยจากอุบัติเหตุ แล้วเอามาปล่อยที่ผาเดียวดายอย่างรวดเร็วชั่วไม่ทันข้ามวัน ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ แค่เวลาสั้นๆ ที่มันได้รับการช่วยเหลือจากคน ได้เปลี่ยนพฤติกรรมเลียงผาตัวนี้ให้กลายเป็นสัตว์ที่ไว้ใจคนไปตลอดกาล