ของขวัญปีใหม่ 2558

สวัสดีปีใหม่ 2558

หลายปีที่ผ่านมาประเทศไทยต้องผ่านอะไรมามากมาย คนไทยก็อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น ยิ่งหลังจากที่ คสช.ได้ทำการปฏิวัติรัฐประหารก็ทำให้ความหวังของคนไทยแลดูสดใสขึ้น

มาที่เรื่องคืนความสุขอย่างมหกรรมการลดราคาสินค้าตามนโยบายรัฐบาลเพื่อเป็นของขวัญปีใหม่ ก็เป็นการดำเนินการเพื่อเอาใจประชาชนในระยะสั้น ถามว่าจะลดราคาให้ต่ำกว่าทุนเป็นไปได้ไหม ไม่มีที่ไหนเขาทำกันแน่

ครั้งที่แล้วก็มีนักธุรกิจใหญ่เสนอนโยบาย 2 สูง

สูงที่ 1 คือ ขึ้นค่าแรงสูง ทำให้พ่อค้าใช้เป็นเหตุในการปรับขึ้นราคาสินค้า ยังทำให้ค่าแรงที่ปรับขึ้นกลับไม่พอค่าครองชีพที่เพิ่มขึ้นมากกว่าเงินที่ได้มา และยังทำให้ค่าแรงของไทยสูงกว่าประเทศในภูมิภาคนี้มาก จนทำให้เกิดผลกระทบระยะยาวเรื่องการลงทุนในประเทศไทย

สูงที่ 2 คือ ตั้งราคาสินค้าเกษตรสูง โดยใช้มาตรการชดเชยของรัฐบาล เช่น การรับจำนำข้าวที่เกิดการทุจริตและเสียหายเกือบล้านล้านบาท

จะเห็นว่าคนที่ได้ประโยชน์จากนโยบายดังกล่าวก็คือ พ่อค้านักธุรกิจนั้นเอง ไม่ใช่ประชาชนทั่วไปและคนที่เดือดร้อน และได้รับผลกระทบมากที่สุดคือ คนรากหญ้า

รัฐบาลที่แล้วนำนโยบายนี้มาใช้จนทำให้ชาติเสียหายอยู่ทุกวันนี้ไม่รู้จะแก้ได้เมื่อไร แต่นักธุรกิจได้กำไรไปแล้วจากนโยบายที่รัฐบาลนำมาใช้ ไม่เห็นต้องรับผิดชอบอะไรที่ทำให้เกิดความเสียหายต่อบ้านเมือง

นโยบายที่สำคัญที่รัฐบาลควรปรับปรุงและให้ความสำคัญเร่งด่วน คือ การกระตุ้นเศรษฐกิจ เพราะหลายนโยบายที่รัฐบาลได้อัดฉีดเงินลงไปเป็นเงินหลาย แสนล้านบาทนั้นยังไม่เห็นผลแต่อย่างใด เพราะเงินลงไปไม่ได้ถึงมือประชาชน แต่กลับเข้าไปอยู่ในสถาบันการเงินของรัฐ เช่น ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเร่งรัดจ่ายเงินค่าจำนำข้าวที่รัฐบาลค้างชาวนาหรือ เงินชดเชยราคาข้าวและยางพาราไร่ละ 1,000 บาท เมื่อผ่านธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร เกษตรกรก็จะถูกหักดอกเบี้ยและเงินค้างจ่ายก่อนที่เหลือจึงจะจ่ายให้เกษตรกร แล้วจะเหลือเท่าไร เงินที่ไปถึงมือเกษตรกรแทบไม่เหลืออะไรแล้วจะให้เกิดการหมุนเวียนในระบบเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจได้อย่างไร

หากจะไปหวังว่าจะมีเงินค้างท่องงบประมาณรายจ่ายปีที่ผ่านมา และขอปีงบประมาณนี้จะมีการใช้จ่ายออกไปอย่างรวดเร็วตามนโยบายของรัฐบาล ก็น่าจะต้องรออีกนาน เพราะกว่าตัวเงินจริงจะออกไปถึงมือประชาชนก็ต้องใช้เวลานาน เพราะต้องผ่านระบบราชการ กระบวนการจัดซื้อจัดจ้าง กว่าจะมีการประมูล กว่าจะดำเนินการลงนามในสัญญา กว่าจะส่งของ กว่าจะก่อสร้างครบงวดการจ่ายเงิน ถึงแม้ว่าจะมีการจ่ายล่วงหน้าร้อยละ 15 หลังมีการลงนามในสัญญาเรียบร้อยแล้วก็ตาม เงินก็คงไม่ได้ออกมาในระบบทันทีตามทฤษฎี

รัฐบาลต้องหาวิธีการบริหารจัดการที่จะให้เงินกระจายอย่างทั่วถึงเท่าเทียมกันลงไปในระบบเร็วที่สุด โปร่งใส สามารถตรวจสอบและติดตามผลได้ เพื่อให้เกิดการสร้างงาน สร้างอาชีพ สร้างรายได้ ลดค่าใช้จ่าย สามารถแก้ปัญหาความเดือดร้อนและตอบสนองความต้องการของประชาชนในหมู่บ้านและชุมชนได้โดยตรง ไม่ต้องผ่านระบบราชการที่ต้องใช้เวลาและถูกเก็บส่วยไปตลอดทาง

หากทำอย่างนี้ได้จะเกิดการกระตุ้นเศรษฐกิจที่มีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลอย่างรวดเร็ว อีกทำยังเศรษฐกิจเกิดการหมุนเวียนได้มากขึ้น รัฐบาลสามารถจัดเก็บภาษีได้มากขึ้นโดยไม่ต้องไปขึ้นภาษีอากรอย่างอื่นที่ไม่เป็นประโยชน์และเกิดผลกระทบทางลบต่อเศรษฐกิจในระยะยาวอีกด้วย

รัฐบาลต้องสร้างความมั่นคงเรื่องน้ำ อาหาร และพลังงาน เพื่อลดความเหลื่อมล้ำของประชาชนในเมืองและชนบทที่เป็นประเด็นของความขัดแย้งในบ้านเมือง

โดยรัฐบาลต้องมองอย่างเป็นระบบและบูรณาการทั้งน้ำ อาหาร และพลังงานเข้าด้วยกัน เพราะไม่สามารถแยกกันได้ หากมีการดำเนินการแบบแยกกันจะทำให้การแก้ไขปัญหาล้มเหลวเหมือนเช่นที่ทำกัน มาตลอดในอดีต นอกจากไม่ได้แก้ปัญหาแล้วยังสร้างปัญหาในระยะยาวอีกด้วย

หากรัฐบาลไปตรวจสอบดูจะเห็นว่าที่ไหนมีน้ำ ที่นั่นจะไม่มีความยากจน ประชาชนส่วนใหญ่จะตั้งใจทำมาหากิน ไม่สนใจในการปลุกปั่นยุยงให้กระด้างกระเดื่อง ไม่ไปเดินขบวนให้เสียเวลา แต่ว่ารัฐบาลต้องดำเนินการให้ครบวงจรโดยการปฏิรูปภาคการเกษตรทั้งระบบเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในเรื่องราคาสินค้าเกษตรจนรัฐบาลต้องเข้าไปชดเชยเหมือนเช่นที่ผ่านมา ต้องมีการเพิ่มมูลค่าสินค้าการเกษตรจนถึงห่วงโซ่สุดท้ายที่จะเพิ่มได้ โดยใช้เทคโนโลยีเข้ามาช่วยสนับสนุน จัดระบบที่จะทำให้เกษตรกรเข้มแข็งแต่ไม่ใช้การจัดตั้งสภาเกษตรกรหรือสภาการเกษตร เป็นต้น

น้ำคือชีวิต น้ำคือพลังงาน พืชต้องใช้น้ำ พืชก็คืออาหารและพลังงานสีเขียว

ประเทศไทยเป็นศูนย์การผลิตอาหารของโลก หากเรามีการบริหารจัดการที่ดี เรานอกจากไม่ต้องพึ่งพาอาหารจากที่อื่น คนไทยจะไม่อดอยาก แล้วยังมีพลังงานทดแทนที่สามารถใช้ได้ไม่มีวันหมด ไม่ว่าจะเป็นเอทานอลจากอ้อย หรือไบโอดีเซลจากพืชน้ำมันและปาล์มน้ำมัน เป็นต้น

เรื่องสุดท้ายคือ เรื่องที่ดินทำกิน คนไทยไม่จำเป็นต้องมีที่ดินทำกินทุกคน แต่รัฐบาลต้องดูแลให้คนไทยมีงานทำมีรายได้ที่มั่นคงสม่ำเสมอ มีเหลือสำหรับเก็บออม มีเงินและมีสวัสดิการที่จะดูแลตัวเองเมื่อเจ็บป่วยและแก่ชราทำงานไม่ไหวแล้ว

รัฐบาลควรจัดการแยกป่าไม้ตามกฎหมายป่าไม้ปี 2498 และตรวจสอบแนวเขตป่าไม้ตามกฎหมายอื่นให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว โดยใช้หลักวิทยาศาสตร์คือแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศที่มีอยู่ตั้งแต่ปี 2495 ถึงปัจจุบัน ตรวจสอบว่าใครอยู่ก่อนหรือหลังประกาศเขตป่าไม้ตามกฎหมาย หากใครอยู่ก่อนก็ควรคืนสิทธิอันชอบธรรมให้กับเขาซึ่งน่าจะมีประมาณ 1 ล้านครัวเรือน ส่วนที่เหลือก็กันเขตอนุรักษ์ไว้ก่อนจะพิจารณาเอาพื้นที่นอกเขตป่าที่ไม่จำเป็นต้องอนุรักษ์แล้วมาจัดสรรให้กับเกษตรกรตามแนวพระราชดำริเรื่อง ส.ป.ก.

ทำให้ได้แค่นี้ก็น่าจะแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำและความยากจนได้ ไม่ต้องไปปฏิรูปสุดซอย เดี๋ยวจะยุ่งกันใหญ่

ขอเป็นของขวัญปีใหม่จากรัฐบาลให้ประชาชน สำหรับปี 2558 นี้จะได้ไหม