ลาปีแห่งไฟ (ติดๆ ดับๆ)

ปี 2557 ที่กำลังจะผ่านพ้นไป เป็นปีแห่งไฟราคะ เอ๊ย ไฟในตัว ที่เกิดภาวะ “ติดๆ ดับๆ” จนหัวปั่น

หลังจากล้มเหลวกับปฏิบัติการตั้ง Camera Trap ที่เขาใหญ่ ตั้งแต่ปลายปี 2556 ต่อเนื่องหลายเดือนมาถึงต้นฤดูฝนปี 2557 ไม่มีวี่แววจะได้เจอสัตว์เป้าหมายอย่างเสือลายเมฆ (Clouded Leopard) มิหนำซ้ำ ยังเจอเซอร์ไพรส์ในรูปของแมวบ้าน (ซึ่งผมเรียกประชดให้มันว่า “แมวลายหมอก”) โผล่มาเข้ากล้องแทนซะอีก เล่นเอาผมหมดแรง เก็บกล้อง 2 ตัวลงจากเขาจนหมด

ตลอดฤดูฝนก็เลิกยุ่งกับกิจกรรมตั้งกล้องดักถ่ายอย่างสิ้นเชิง ไม่แม้แต่เดินทางไปเที่ยวป่าไหนๆ หมดความกระหายอยากในการถ่ายรูปสัตว์ไปเสียเฉยๆ

อย่างไรก็ดี ตอนปลายฤดูฝน ได้นัดกินข้าวกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง พูดกันอีท่าไหนไม่รู้ ทำเอาประกายไฟสปาร์กขึ้นมาอีกครั้ง แล้วยิ่งผมได้รางวัลชมเชยจากการประกวด BBC Wildlife Camera-trap Photo of The Year 2014 ซ้ำอีกดอก คราวนี้เปลวไฟลุกโชนโชติช่วง ผมต้องรอนแรมลำบาก ด้วยรอบที่จัดกว่าเดิมซะแล้ว

ขณะที่ท่านผู้อ่านกำลังอ่าน “สิงสาราสัตว์” ฉบับนี้อยู่ มันเป็นเวลาที่ผมไปอยู่ในป่าเรียบร้อยแล้ว เพื่อตาม “กู้กล้อง” รอบแรก ซึ่งก็คือการเก็บการ์ดจากกล้องดักถ่าย พร้อมเปลี่ยนแบตทั้งระบบ ในทุกๆ จุดตั้งกล้อง

จากเดิมผมตั้งกล้องอย่างมากก็แค่ 2 จุด เพราะมันเป็นงานละเอียดที่กินเวลาจุดละ 2-3 ชั่วโมง ทำมากกว่านี้ก็ไม่ไหว แต่รอบใหม่ที่กำลังดำเนินอยู่ ผมลุยตั้งกล้องรวดเดียว 5 จุด และในอนาคตอันใกล้ก็จะเพิ่มเป็น 7 จุดเลยด้วย (บ้าไปแล้ว 555)

ประสบการณ์ยังช่วยให้ผมได้ปรับปรุงอุปกรณ์ต่างๆ ให้มีความเสถียรมากขึ้น พร้อมกับไล่กำจัดจุดอ่อนที่วิเคราะห์ออกมาได้ แม้แต่ค้นพบวิธีเซตแฟลชแบบใหม่ที่ให้แสงเงาสวยกว่าเดิม

เพราะฉะนั้น คาดหวังได้เลย “สิงสาราสัตว์ 2558” จะมีภาพสัตว์ป่าดีๆ อีกมากมายหลากหลาย ไหลมาเทมาสู่สายตาท่านผู้อ่าน

นอกจากนี้ ผมอาจเพิ่มมิติ มีเรื่องการรีวิวกล้องและเลนส์เติมเข้ามา เน้นเฉพาะงานถ่ายสัตว์ป่าและนก ไม่มีนู้ด!