แมวกระดูกเหล็ก

จากอนุสนธิกรณี (แหะๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าแปลว่าอะไร จำๆ มา) เกิดปาฏิหาริย์ตอนเที่ยงคืนลอยกระทง ผมได้พบกับแมว “โอเลี้ยง” ที่หายตัวไปนาน 14 วัน ซมซาน กลับมาในสภาพเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก ตามที่ปรากฏเป็นข่าว เอ๊ย เคยเขียนเล่าไว้ในคอลัมน์ “สิงสาราสัตว์” แห่งนี้ไปแล้วนั้น

ตอนนั้น ผมเขียนไว้ว่าไม่รู้จะนึกขอบคุณอะไรดีที่โอเลี้ยงยังมีลมหายใจอยู่โดยไม่มีอะไรแตกหักกลับมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อ “หมอจั๊ว” สัตวแพทย์ที่รู้จักเป็นเพื่อนกันจากวงการดูนก กรุณามาตรวจร่างกายโอเลี้ยงให้ถึงบ้าน ก็แจ้งข่าวร้ายให้ทราบว่า จริงๆ แล้ว โอเลี้ยงบอบช้ำสาหัสกว่าที่ผมคิด กระดูกเชิงกรานของมันหักไปเรียบร้อยแล้ว แม้ตอนนี้จะพอกระย่องกระแย่งเดินได้ แต่เชิงกรานที่หักจะอุดลำไส้มันจนขี้ไม่ออก และตายในที่สุด

แล้ว “หมอจั๊ว” ก็แนะนำให้พาไปหา “หมอตุ๊” รุ่นพี่สัตวแพทย์เกษตรฯ แห่ง รพ.สัตว์แม่กลอง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในการผ่าตัดกระดูกหมาแมวชั้นแนวหน้าแห่ง
ภาคกลาง พร้อมจัดการฝากฝังให้เสร็จสรรพ

พอโอเลี้ยงไปถึง รพ.สัตว์แม่กลอง ที่ จ.สมุทรสงคราม ก็เจอข่าวร้ายซ้ำสอง“หมอตุ๊” ตรวจพบว่านอกจากกระดูกเชิงกรานหักหมดทั้งสองข้าง โอเลี้ยงยังขาดอาหารอย่างรุนแรงจนค่าเลือดไม่พอสำหรับการผ่าตัด ผมงี้แอบน้ำตาไหล

ทางโรงพยาบาลขอบำรุงอัดฉีดโอเลี้ยงอีก 1 สัปดาห์ ระหว่างนั้นผมก็ไปเยี่ยมมันช่วงสายแทบทุกวัน แล้วค่อยไปทำงาน ดึกดื่นเที่ยงคืนหลังเสร็จงานวันหนึ่ง ผมดอดไปบนบานต่อพระพรหมประจำหมู่บ้าน ขอแค่สุขภาพโอเลี้ยงฟื้นพอจะผ่าตัดได้เท่านั้นเป็นพอ

ถึงกำหนด 1 สัปดาห์ หมอแจ้งว่าสุขภาพและค่าเลือดโอเลี้ยงยังแย่เกินไปอยู่ดี แต่จะใช้วิธีการพิเศษบางอย่างช่วย แล้วจัดการผ่าตัดใส่นอต 3 ตัว ยึดกระดูกเชิงกรานโอเลี้ยง ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี

จากแมวพิการผ่ายผอม ก็กลายเป็นแมวกระดูกเหล็ก (จริงๆ นอต) กลับมาแข็งแรงอ้วนท้วน ได้สัมผัสลมหนาวที่พัดล่องมาในวันนี้ แถมใส่เสื้อกันหนาวอีกต่างหาก อิอิ

ส่วนผมก็ได้ “แบล็กเลเบิ้ล” จากการแก้บนมา 1 ขวด “วิน-วิน-วิน เกม”ทั้งคน-แมว-พระพรหม 555