ล่าช้างเผือก

ในชีวิตผม เคยเห็นทางช้างเผือก (Milky Way) กับตามาแค่หนเดียว สมัยเป็นนักตกปลาขาลุย ซึ่งนานมากแล้ว

มาถึงยุคเล่นกล้อง และกล้องดิจิทัลก็พัฒนาก้าวหน้าอย่างมาก ทางช้างเผือกกลายเป็นเป้าหมายของผมในปีนี้ จะต้องตามถ่ายรูปให้ได้

สเต็ปแรก คือการหาความรู้เกี่ยวกับเทคนิคถ่ายรูปทางช้างเผือก ยุคสมัยนี้มีคนแชร์ความรู้ในเน็ตเพียบ ทั้งของไทยของเทศ สอนตั้งแต่การตั้งค่าต่างๆ ให้กับกล้อง การโฟกัสให้ชัดจากพื้นดินยันอวกาศ จนถึงการกดชัตเตอร์ที่ถูกต้อง

นอกจากนี้ ยังต้องหาความรู้เกี่ยวกับปรับภาพทางช้างเผือก มีฝรั่งอัพคลิปให้ดูในยูทูบมากมาย แต่บ่องตงว่าทำตามไม่เป็น เพราะความรู้ด้านโฟโต้ช็อปของผมมีน้อยไป (แถมฟังนายฝรั่งพูด ก็เข้าใจมั่งเหวอมั่งอีกต่างหาก แหะๆ)

พอทุกอย่างพร้อม มันก็ล่วงเข้าสู่ฤดูฝน มีผู้รู้บอกว่าถ้าคืนเดือนมืดไหนในฤดูฝน เกิดฟ้าโปร่งขึ้นมาละก็ ทางช้างเผือกจะมีขนาดที่ยิ่งใหญ่อลังการยิ่งกว่าในฤดูหนาวเป็นไหนๆ

ผมก็ตามตื๊อมาเรื่อยๆ ตลอดฤดูฝน แต่ที่เจอจนเบื่อ คือความอลังการของเมฆดำ แม้แต่ดาวสักดวงยังยากจะเห็น!

รอแล้วรอเล่า จนสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง แผนที่ภูมิอากาศของกรมอุตุนิยมวิทยา บอกว่าประเทศไทยแจ่มใสไร้กลุ่มฝน (ยกเว้นภาคใต้) ผมเลือกโลเกชั่นเป็นจุดชมวิวบนยอดเขาเขียว (ชื่อเล่น “ผาตรอมใจ”) ในอุทยานฯ เขาใหญ่ โดยศึกษาจากแผนที่ดวงดาวฉบับนักเรียนมาแล้วด้วยว่าจากตรงนั้น จะมองเห็นทางช้างเผือก เยื้องไปทางซ้ายมือนิดๆ

ถึงเวลาจริง ท่ามกลางสายลมหนาวกรูเกรียว ดวงดาวบนม่านฟ้าสีดำส่องแสงพราวระยิบระยับ ทางช้างเผือกปรากฏให้เห็นกับตาเป็นหนที่ 2 ในชีวิต ณ จุดที่แผนที่ดวงดาวบอกไว้ทุกประการ

ป.ล. แต่แอพแผนที่ดาวของฝรั่งที่โหลดใส่มือถือมา ดันชี้ตำแหน่งทางช้างเผือกไปคนละทิศซะงั้น เรียกว่าแพ้อุปกรณ์เด็กนักเรียนแบบไทยๆ ราบคาบ 555

บทสรุปก็คือ การถ่ายภาพทางช้างเผือกไม่ใช่เรื่องยากเลย แค่ทำตามตำรา จากนั้นเทคโนโลยีของกล้องจะจัดการให้อย่างไร้ที่ติ