กับดักแมว

หากแมวของคุณหายไป คุณจะทำอย่างไร?

สำหรับผมเอง เมื่อรู้แล้วว่าแมวโอเลี้ยงอยู่ในข่ายหายไปจากบ้านแน่แล้ว ก็ใช้หลายมาตรการในการตามหา เริ่มจากกระจายข่าวไปในหมู่เด็กๆ ลูกคนงานก่อสร้างหมู่บ้านให้ช่วยเป็นหูเป็นตา (โดยมีขนมล่อใจ) ซึ่งพวกเด็กก็ตอบรับกันอย่างขมีขมัน

ข่าวยังไปถึงคนกวาดถนนประจำหมู่บ้าน เพราะเธอมีโอกาสเจอแมว และ/หรือซากแมว มากกว่าใคร แม้แต่เซลส์ขายบ้าน ก็ได้รู้ข่าวการหายไปของโอเลี้ยงด้วย

เพียงไม่นานก็มีข่าวดี หญิงคนกวาดถนนอุ้มแมวสีน้ำตาลตามที่ได้รับแจ้งรูปพรรณมาส่งถึงบ้าน ท่ามกลางฝูงเด็กที่ตามมาเชียร์เป็นแถว แมวตัวนั้นหน้าตาปะหลับปะเหลือก ออกอาการงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวมัน

แต่ในเมื่อขนสีน้ำตาลสไตล์แมวพม่านั้น มีแต้มขาวที่ใต้คาง มันก็คือแมวที่ผมตั้งชื่อว่า โอยัวะ ซึ่งเคยหลงมาติดในห้องเก็บของที่บ้าน 1 คืนเต็มมาแล้ว 555

อีกมาตรการ คือการออกเดินส่องไฟไปตามซอยต่างๆ ของหมู่บ้านยามดึกสงัด เดินมาถึงซอยสุดท้าย ก็มีแมวร้องทักจากข้างหลัง เป็นแมวพม่าเหมือนโอเลี้ยง แต่แต้มสีขาวที่ใต้คาง ตลอดจนที่ตีนทั้ง 4 บ่งบอกว่ามันคือ โอตาล ซึ่งผมเคยจับตัวเล่น และทำแฟ้มประวัติ เอ๊ย ถ่ายรูปเก็บไว้ก่อนแล้ว

ผมยังนำเทคโนโลยีมาใช้ เอาตั้งกล้องดักถ่ายที่ปกติใช้ถ่ายสัตว์ป่า มาตั้งไว้ตรงจุดที่แมวจะต้องผ่านหากจะเข้ามากินอาหารที่ตั้งไว้ เผื่อโอเลี้ยงจะดอดกลับมาทีเผลอ

ผลก็คือ ได้ภาพของแมวเด็กๆ ที่โอเลี้ยงเคยมีใจอารี พามากินข้าวฟรีที่บ้านผมครบหมด 3 ตัว แถมด้วยแมวพม่าโผล่เข้ากล้องอีกตัว

ตำหนิรูปพรรณ บอกว่าเป็นแมวแปลกหน้าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ดูขนาดตัวยังเป็นละอ่อนทางการแมว เลยตั้งชื่อมันว่า โอบราวน์ แหะๆ หมดมุขจะตั้งชื่อแมวตระกูลโอแล้ว

นักเลง Camera Trap หลายคน รวมถึงผมเอง เริ่มต้นทดสอบอุปกรณ์พวกเซ็นเซอร์ด้วยการดักถ่ายแมวแถวบ้านนี่แหละ เพราะแมวจรนั้น มันก็คือสัตว์ป่าในเมืองดีๆ นี่เอง ไม่มีอะไรเวิร์กเท่านี้อีกแล้ว