ดูแลค่าครองชีพ

เป็นที่ชัดเจนแล้วว่ารัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เลือกที่จะจับเรื่องการปฏิรูปโครงสร้างราคาพลังงานมาก่อนเรื่องปากท้องชาวบ้านและการเติบโตของเศรษฐกิจประเทศ

ในเดือน พ.ย.นี้ จะมีการเสนอแนวทางการปรับโครงสร้างราคาต่อคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) โดยจะให้ปรับขึ้นราคาก๊าซแอลพีจีจาก 22.63 บาท/กก. เป็น 26 บาท/กก. ส่วนราคาน้ำมันนั้นจะขึ้นภาษีน้ำมันดีเซลลิตรละ 4 บาท แต่จะปรับลดภาษีน้ำมันเบนซินและโซฮอล์ลงมา

ทั้งนี้ ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา รัฐบาลใช้เงินในการอุดหนุนพลังงานไปกว่า 5.4 แสนล้านบาท เป็นการอุดหนุนราคาก๊าซแอลพีจี 2.92 หมื่นล้านบาท อุดหนุนราคาเอ็นจีวีปีละ 1.76 หมื่นล้านบาท ขณะที่ผู้ใช้ไฟฟ้าต้องรับภาระจ่ายค่านำเข้าก๊าซธรรมชาติเหลว เพื่อนำมาผลิตไฟฟ้าปีละ 2 หมื่นล้านบาท ผ่านต้นทุนค่าไฟที่เพิ่มขึ้น 10 สตางค์/หน่วย

เฉพาะการลดภาษีสรรพสามิตดีเซล ก็ทำให้รายได้ภาษีหายไปถึง 1.14 แสนล้านบาทแล้ว

เชื่อแน่ว่า คนส่วนใหญ่คงไม่มีใครคัดค้านการปฏิรูปราคาพลังงานในวันนี้ ที่จะช่วยลดทั้งการบิดเบือนโครงสร้างราคา และทำให้ราคาสะท้อนภาวะต้นทุนที่แท้จริงมากขึ้น ซึ่งจะเป็นผลดีต่อการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพในระยะยาว

รัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ สามารถทำได้เลยทันที โดยไม่ต้องกังวลว่าจะกระทบต่อฐานเสียง อีกทั้งราคาน้ำมันโลกยังลดลงมาแตะระดับต่ำสุดในรอบ 4 ปี จึงเป็นช่วงเวลาอันสุกงอมที่สุดที่จะลงมือในเร็ววันนี้

อย่างไรก็ตาม ในการปรับโครงสร้างครั้งนี้จะลุยไปโดยไม่มีการประกาศ “แผนรับมือ” ออกมาควบคู่กันไม่ได้

เพราะปัญหาใหญ่สุดของการขึ้นราคาแอลพีจีจะกระทบต่อประชาชนมากถึง 23.5 ล้านครัวเรือน และรถยนต์ 1.2 ล้านคัน

หากดูตัวเลขเงินเฟ้อของกระทรวงพาณิชย์เมื่อเดือน ต.ค.ที่ผ่านมา จะพบว่า แม้เงินเฟ้อจะขยายตัวได้ต่ำสุดในรอบ 12 เดือน เนื่องจากราคาพลังงานที่ปรับลงมามาก แต่หากดูไส้ในรายละเอียดจะพบว่าน่าเป็นห่วง เพราะสินค้าในหมวดราคาอาหารปรุงสำเร็จ ซึ่งเป็นตัวแปรสำคัญต่อเงินในกระเป๋าของผู้มีรายได้น้อยไปจนถึงปานกลางดีดตัวสูงขึ้นมาก

ข้าวราดแกงแพงขึ้น 5.3% ก๋วยเตี๋ยวขึ้น 7.04% และกับข้าวถุงขึ้น 6.09% หลังจากในเดือน ต.ค.ที่ผ่านมา รัฐบาลขยับขึ้นราคาแอลพีจีขนส่ง 1.25 บาท/กก.เพื่อให้เท่ากับแอลพีจีครัวเรือน ซึ่งมีผลกระทบต่อต้นทุนราคาอาหารจริงไม่ถึง 20 สตางค์ แต่ราคากลับแซงหน้าต้นทุนไปไกล

มาตรการปรับโครงสร้างราคาพลังงานหลังจากนี้ จึงย่อมส่งผลกระทบต่อปากท้องของประชาชนในวงกว้าง ซึ่งรัฐบาลไม่อาจทำได้เพียงปล่อยให้กระทรวงพาณิชย์ไปไล่บี้คุมราคาอาหาร ราวกับเทศกิจที่ไล่จับผู้ค้าแผงลอย แต่ต้องวางแผนออกมารองรับอย่างเป็นระบบ คำนึงถึงกลุ่มผู้มีรายได้น้อยเป็นหลัก โดยไม่ต้องรอให้เกิดกระแสประท้วงเรียกร้องออกมาเสียก่อน