ทางสองแพร่ง

บทบรรณาธิการบลูมเบิร์กแสดงทัศนะหลังจากที่ธนาคารกลางญี่ปุ่น (บีโอเจ) ออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจด้วยการเพิ่มปริมาณการเข้าซื้อสินทรัพย์หรือนโยบายผ่อนคลายเชิงปริมาณ (คิวอี) จากเดิมในอัตราปีละ 60-70 ล้านล้านเยน ขึ้นไปอยู่ที่ 80 ล้านล้านเยน (ราว 23.22 ล้านล้านบาท) ว่า นโยบายทางเศรษฐกิจระดับมหภาคของญี่ปุ่นกำลังอยู่บนทางสองแพร่ง

เหตุที่มาตรการคิวอีกระตุ้นเศรษฐกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นเพราะมาตรการดังกล่าวเป็นสัญญาณบอกกับนักลงทุนว่าบีโอเจยังเข้มแข็งอยู่ อย่างไรก็ตามหลังจากที่ธนาคารกลางญี่ปุ่นออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจอันใหม่นี้ อัตราเงินเฟ้อของญี่ปุ่นกลับปรับตัวลดลงจาก 1.5% เหลือ 1% ทั้งๆ ที่บีโอเจตั้งเป้าหมายไว้ที่ 2% โดยฮารุฮิโกะ คุโรดะ ผู้ว่าการบีโอเจไม่ได้ตั้งใจให้อัตราเงินเฟ้อปรับตัวลดลงแต่อย่างใด

ดังนั้น เศรษฐกิจญี่ปุ่นจึงยืนอยู่บนทางสองแพร่ง คือ หากมาตรการคิวอีของธนาคารกลางใช้ไม่ได้ผลกับการฟื้นฟูเศรษฐกิจ ขณะที่นายกรัฐมนตรี ชินโสะ อาเบะ แห่งญี่ปุ่นจำเป็นต้องพิจารณาการขึ้นภาษีมูลค่าเพิ่มอีกครั้ง ซึ่งการขึ้นภาษีรอบก่อนในเดือน เม.ย. ส่งผลเสียกับเศรษฐกิจญี่ปุ่นมากกว่าที่คาดไว้ แต่การขึ้นภาษีดังกล่าวจะช่วยลดหนี้สาธารณะจำนวนมากของญี่ปุ่นได้

ทีมบรรณาธิการทิ้งท้ายไว้ว่า หากการฟื้นฟูเศรษฐกิจล้มเหลว ผู้ที่จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ไม่ใช่คุโรดะที่ทำทุกอย่างเต็มความสามารถ แต่เป็นนายกรัฐมนตรีอาเบะต่างหาก เนื่องจากอาเบะสามารถช่วยคุโรดะในการจัดการปัญหาเงินฝืดได้ด้วยการปฏิรูปโครงสร้าง แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จในการปฏิรูปดังกล่าว