เด็กขายดอกกุหลาบในถนนข้าวสาร : เหยื่อค้ามนุษย์

สำนักข่าวไวซ์ออกรายงานเรื่องเด็กขายดอกกุหลาบที่ถนนข้าวสารของไทย โดยระบุว่า เด็กเหล่านี้เป็นผู้ที่ถูกหลอกล่อหรือซื้อมาจากพ่อแม่ชาวพม่าซึ่งอพยพมาอยู่ทางตอนเหนือของไทย พร้อมเตือนนักท่องเที่ยวต่างชาติไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของขบวนการค้ามนุษย์ในลักษณะนี้

ธุรกิจขายดอกกุหลาบบนถนนข้าวสารโดยให้เด็กเป็นตัวแทนจำหน่ายเป็นเสมือนเหมืองทองคำของเจ้าของกิจการ เนื่องจากทุกคืนที่ข้าวสารจะมีนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาจับจ่ายใช้สอย นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวหลายรายก็ไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของไทยในด้านขบวนการการขอทานมาก่อน จึงทำให้หลงตกเป็นเหยื่อของขบวนนี้

รายงานระบุว่า เด็กที่ถูกบังคับให้ขายดอกไม้ถูกล่อลวงมากจากทางตอนเหนือของไทย โดยทุกปีจะมีชาวพม่าข้ามพรมแดนมาที่ อ.แม่สอด เพื่อหางานทำ

เมื่อข้ามมายังฝั่งไทยชาวพม่าเหล่านี้จะอาศัยอยู่ในสลัมและตกเป็นเหยื่อของขบวนการค้ามนุษย์โดยมีพ่อค้าคนกลางยื่นข้อเสนอให้ชาวพม่าผู้เคราะห์ร้ายขายลูกเพื่อไปเป็นคนขายดอกกุหลาบในเมืองหลวง โดยหลอกลวงว่าจะส่งเงินกลับมาให้ทุกเดือน แต่สุดท้ายเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายก็ได้รับเงินเพียงครั้งแรกและไม่ได้ติดต่อกับลูกๆ อีกเลย ทั้งนี้ ชาวพม่าเหล่านี้เห็นว่าการส่งลูกไปกรุงเทพฯถือเป็นโอกาสที่ดีกว่า เพราะลูกจะได้เรียนภาษาไทย โดยเปรียบเทียบกับการให้ลูกอยู่ในเมืองแม่สอดและเก็บขยะขายซึ่งได้เงินเพียงวันละ 70 บาทเท่านั้น

ทั้งนี้ รายงานกล่าวว่า มีเด็กอย่างน้อย500 คนในไทยที่ขายดอกไม้ให้กับนักท่องเที่ยว ซึ่งทั้งหมดล้วนมาจากขบวนการค้ามนุษย์ดังกล่าว ทั้งนี้ ปัญหาดังกล่าวเป็นเสมือนเหรียญ 2 ด้าน ด้านหนึ่งนักท่องเที่ยวที่ซื้อดอกไม้จากเด็กๆ มองว่า ไม่สำคัญว่าสุดท้ายแล้วเงินจะตกไปอยู่ที่ใคร แต่การช่วยซื้อดอกไม้จะช่วยป้องกันเด็กเหล่านี้จากการถูกทำร้ายโดยนายจ้าง หากขายดอกไม้ไม่ได้

กระนั้นก็ตาม เมื่อมองอีกด้านหนึ่งจะพบว่า หากไม่มีความต้องการซื้อ สุดท้ายความต้องการขายสินค้าดังกล่าวก็จะหมดไปเช่นกัน ซึ่งหมายความว่าปัญหาดังกล่าวจะจบลง

“ตามหลักการเศรษฐศาสตร์อย่างง่าย เมื่อไม่มีผู้ซื้อย่อมไม่มีผู้ขาย ดังนั้นจุดประสงค์ของการค้าแรงงานเด็กคืออะไรหากไม่มีใครต้องการซื้อดอกไม้จากเด็กๆ เหล่านี้แล้ว” วิธนะพัฒน์ รัตนาวลีพงษ์ ผู้ประสานงานโครงการรณรงค์ยุติธุรกิจเด็กขอทาน มูลนิธิกระจกเงา กล่าว

อย่างไรก็ตาม รายงานระบุว่า ทางการไทยตระหนักถึงปัญหาการล่อลวงเด็กมาขายดอกกุหลาบ กระนั้นปฏิบัติการกวาดล้างขบวนการการค้ามนุษย์ของตำรวจก็เป็นเพียงการทำประชาสัมพันธ์และไม่ได้เอาจริงเอาจังแต่อย่างใด โดยรายงานกล่าวอ้างบทสัมภาษณ์ของเจ้าของไนต์คลับรายหนึ่งในถนนข้าวสารว่า ตำรวจต่างก็ตระหนักดีถึงสถานการณ์ดังกล่าวเป็นอย่างดี กระนั้นพวกตำรวจก็ไม่ได้รับสินบนจากเจ้าของธุรกิจ เพียงแต่เก็บค่าธรรมเนียมเท่านั้น

นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ซึ่งทำงานด้านสิทธิมนุษยชนในไทยรายหนึ่งแสดงความเห็นว่า การกวาดล้างการค้ามนุษย์ในไทยเปรียบเสมือนการเก็บลูกบอลไว้ใต้น้ำ เมื่อควบคุมเหตุการณ์ในพื้นที่หนึ่งได้ เหตุการณ์เดิมก็จะโผล่ไปในพื้นที่อื่นและกลับมาในพื้นที่เดิมที่เคยเกิดอีก ดังนั้นจึงไม่สำคัญที่ว่าทางการจะช่วยเหลือเด็กๆ ได้จำนวนเท่าไหร่ เพราะพวกพ่อค้ามนุษย์ก็จะหาเด็กใหม่ๆ มาเพิ่มอีก