ต้องมีวิสัยทัศน์

เมื่อราว 4 ปีก่อน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้ประชุมจัดทำยุทธศาสตร์สินค้าเกษตร 21 ยุทธศาสตร์ 26 รายการสินค้า พร้อมทั้งกำหนดให้หน่วยงานหลัก เร่งรัดการดำเนินงานให้แล้วเสร็จโดยเร็ว มุ่งให้เกษตรกร ผลิตสินค้าสอดคล้องความต้องการตลาด

มาถึงวันนี้สินค้าเกษตรของไทยก็ยังลุ่มๆ ดอนๆ มองไม่เห็นอนาคต ราคาไม่มีเสถียรภาพ สินค้าเกษตรแต่ละรายการไร้ทิศทาง เกษตรกรยังคงเรียกร้องให้ ภาครัฐช่วยเหลืออยู่แทบทุกปี

ในขณะนี่เรากำลังกำหนดยุทธศาสตร์สินค้าเกษตร ปรากฏว่าประเทศในอาเซียนด้วยกันก็สามารถแซงหน้าส่งออกข้าวขึ้นเป็นอันดับ 1 ทำให้ไทยเสียแชมป์ผู้ส่งออกข้าวที่รั้งตำแหน่งมายาวนาน

สินค้าเกษตรชนิดอื่นๆ ก็มีแต่จะถดถอย การประกอบอาชีพเกษตรกรรมอ่อนแอเกินกว่าจะแข่งขันในตลาดโลก และมีความรุนแรงมากขึ้นเป็นลำดับ

ภายหลังการเข้ายึดอำนาจคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ได้ออกคำสั่งที่ 116/2557 เรื่อง แต่งตั้งคณะอนุกรรมการร่วมจัดทำยุทธศาสตร์สินค้าเกษตร เป็นรายพืชเศรษฐกิจ 4 สินค้า ประกอบด้วย ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ มันสำปะหลัง ปาล์มน้ำมัน และอ้อย

ทั้งนี้ เพื่อหวังขับเคลื่อนสินค้าเกษตรทั้ง 4 รายการ ให้มีขีดความสามารถในการแข่งขันที่ยั่งยืน แน่นอนว่าหากสามารถดำเนินการได้สำเร็จจะเป็นประโยชน์ต่อเกษตรกร และต่อการพัฒนาประเทศในภาพรวม

อย่างไรก็ตาม รัฐบาลได้ผลักดันมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจระยะสั้น โดยกระทรวงเกษตรฯ เตรียม จ่ายเงินค่าปัจจัยการผลิตให้แก่ชาวบ้าน 4 หมื่นกว่า ล้านบาท พร้อมทั้งจะช่วยเหลือชาวสวนยางที่ได้รับความเดือดร้อนด้วย

นอกจากนี้ คณะรัฐมนตรีเตรียมจะอนุมัติการ จัดตั้งกองทุนช่วยเหลือเกษตรกร ทั้งการแทรกแซง และการช่วยเหลือผลกระทบจากภัยพิบัติอีกกว่า 1 แสนล้านบาท

จะเห็นได้ว่าภายใต้การผลักดันยุทธศาสตร์สินค้าเกษตร กับมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลเป็นเรื่องที่สวนทางกัน และทำให้การดำเนินตามยุทธศาสตร์ในด้านเกษตรพล่าเบลอ

รัฐบาลยืนยันจะไม่ทำนโยบายประชานิยมเหมือนรัฐบาลที่ผ่านมา แต่ก็ยังเดินหน้าแจกเงินให้เกษตรกร รัฐบาลต้องการช่วยเหลือรากหญ้า แต่ยังมองไม่เห็นว่าเกษตรกรจะลืมตาอ้าปากได้อย่างไรตราบที่ยังไม่ปรับโครงสร้างการผลิตเสียใหม่

ยิ่งข้อตกลงระหว่างประเทศออกมากีดกันเพิ่มมากขึ้น โอกาสที่สินค้าเกษตรของไทยจะเสียเปรียบและไม่มีที่ยืนบนเวทีการค้าโลกก็จะมีมากขึ้น