รายการเลือดขึ้นตัดยอดพีระมิด

วันนี้ชื่อน่าจะยาวหน่อย แต่เห็นว่าน่าจะเป็นภาพอย่างนั้นจริงๆ เมื่อรัฐบาลโดยกระทรวงการคลังพยายามออกมาอธิบายว่า เงินหมดแล้วๆ ภาษีก็เก็บไม่ได้ ค่าใช้จ่าย 30 บาท รักษาทุกโรคนั้นสูงมาก ต้องเอาเงินงบประมาณมาโปะตลอดเวลา ซึ่งที่จริงคิดว่ายังไม่รวมเรื่องที่ว่าเม็ดเงินได้หดหายไปจากการจำนำข้าวอีกเท่าไร และเรื่องการบริโภคที่ลดลง เนื่องจากภาระที่ประชาชนค่อนล่างของพีระมิดต้องแบกไว้ในการจ่ายค่ารถคันแรกและบ้านหลังแรกด้วย แต่ที่แปลกใจก็คือ ไม่เคยเห็นผู้บริหารคนเดียวกันนี้ ที่นั่งอยู่ในเก้าอี้ตัวเดิมนี้คัดค้าน หรือชี้แจงรัฐบาลยิ่งลักษณ์เลย โดยเฉพาะเรื่อง 30 บาท รักษาทุกโรค พอมาถึงตอนนี้ก็เริ่มจะมองหาแหล่งที่เก็บภาษีกันแล้วว่าจะไปขุดคุ้ยมาจากที่ไหนกันอีก ก็เลยมาเจอเอาของเก่าที่คิดจะเก็บมานานแล้วแต่ทำไม่สำเร็จสักทีคือ ภาษีมรดกและภาษีที่ดินสิ่งปลูกสร้างก็เลยยกขึ้นมาอีก ทั้งๆ ที่ประเทศในโลกที่ทำการค้าขายกันนั้นมีกว่า 200 ประเทศ แต่มีที่เก็บภาษีมรดกและที่ดินสิ่งปลูกสร้างอยู่เพียง 2030 ประเทศ ยิ่งกว่านั้นถ้าดูในกลุ่มประเทศอาเซียนก็มีเพียง 2 ประเทศ คือ ฟิลิปปินส์และสิงคโปร์ แต่ก็อีกนั่นแหละ สิงคโปร์ก็กำลังจะเลิกเก็บ สรุปแล้วก็มีเพียงฟิลิปปินส์ประเทศเดียว โดยอนาคตจะมีประเทศไทยเพิ่มมาอีกประเทศเดียว สาเหตุที่บางประเทศเขาเลิกเก็บภาษีประเภทนี้ เพราะก่อให้รัฐบาลมีรายได้เพิ่มขึ้นเพียง 12 เปอร์เซ็นต์ ของจีดีพี (GDP : Gross Domestic Product) เท่านั้น เรียกว่าได้ไม่คุ้มเสีย

ไม่ทราบว่าเป็นความคิดของใครที่จะทำให้ดูเหมือนลดความเหลื่อมล้ำของรายได้ แต่กลายเป็นประชานิยมหลอกๆ ประเภทหนึ่งเหมือนกัน นี่เราจะหนีไม่พ้นเรื่องพวกนี้เชียวหรือ อุตส่าห์ปฏิวัติก็แล้ว เปลี่ยนรัฐบาลก็แล้ว แถมรัฐบาลนี้ก็ไม่ใช่รัฐบาลขิงแก่ แต่ยังรับเอามาตรการภาษีเต่าล้านปีที่หลายๆ ประเทศยกเลิกแล้วมาใช้ แถมจะเป็นการคืนความทุกข์ให้ประชาชนเสียอีก คสช.นั้นมาคืนความสุขให้ประชาชน แต่ คสช.ในมาดของรัฐบาลกำลังจะคืนความทุกข์ให้ประชาชน โดยเฉพาะประชาชนชั้นกลางในกรุงเทพฯ

ประชากรไทยนั้น ถ้าดูจากรายได้และทรัพย์สินก็เหมือนรูปพีระมิด ที่มีฐานเป็นประชากรยากจนเสีย 8.8 ล้านคน จาก 65 ล้านคน คนเหล่านี้ไม่ได้รับผลกระทบจากภาษีที่จะเก็บใหม่แน่นอน แต่ขยับขึ้นไปอีกนิด และโดยเฉพาะพวกที่อยู่ชายขอบความยากจนซึ่งพร้อมจะตกมาเป็นคนจนอีกเกือบ 20 ล้านคน จะทำอย่างไร คนเหล่านี้เป็นคนชั้นกลางที่อยู่ในกรุงเทพฯ และมีเป็นจำนวนมากที่อยู่ในย่านที่ที่ดินมีราคาสูงในกรุงเทพฯ เพราะที่ดินตกทอดมาตั้งแต่ปู่ย่าตายาย และไม่มีความสามารถจะโยกย้ายไปอยู่ตามหมู่บ้านใหม่ๆ ที่มีบ้านราคาหลังละ 10 ล้าน 20 ล้านได้ บางคนอยู่มา 5 ชั่วคนแล้ว ซึ่งต่างจากเศรษฐีใหม่ ถ้าคนเหล่านี้ต้องเสียภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแม้แต่ 0.1% หากมีที่ดินเพียง 100 ตาราวา ก็หมายความว่าเขาต้องเสียภาษีล้านละ 1,000 บาท หากที่ดิน 100 ตารางวาดังกล่าว มีราคา 100 ล้านบาท ก็เสียปีละ 1 แสนบาท หรือนี่จะเป็นการบีบให้คนเหล่านี้ต้องขายที่ดินให้กับนายทุนสร้างคอนโดเพื่อออกไปอยู่หมู่บ้านเล็กๆ ที่ห่างไกล หรือจะเป็นการช่วยพวกนายทุนหมู่บ้านจัดสรรอีกรูปแบบหนึ่ง

มีข้อน่าคิดถึงเบื้องหน้าเบื้องหลังอีกมาก เพราะเหตุผลที่ให้ไม่เอื้อต่อการะทำของรัฐในเรื่องนี้ กระทรวงการคลังชี้แจงว่า ปัจจุบันเก็บภาษีได้ 19.2% แต่มีการศึกษาแล้วพบว่าควรจะเก็บได้ประมาณ 24% คำถามคือ จะเอาที่เก็บจากภาษีมรดกและภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างมาโปะ หรือมันจะพอโปะไหม แล้วได้พยายามเก็บภาษีให้มีประสิทธิภาพหรือยัง บ้านที่มีรถหรู 12 คัน จอดอยู่น่ะ ไปเก็บเขาหรือยัง พวกที่มีเงินเป็นหมื่นเป็นแสนล้านน่ะ ไปตามเก็บเขาหรือยัง หากการเก็บมีประสิทธิภาพจะทำเพิ่มไม่ได้เชียวหรืออีก 45% น่ะ ลองเปิดข้อมูลกันให้โปร่งใสดีไหม ว่าคนบนยอดพีระมิดนะเสียภาษีครบถ้วนหรือเปล่า

เวลาที่อธิบายว่าจะเก็บภาษีมรดกและภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อจะได้ลดความเหลื่อมล้ำนั้น ฟังดูก็ดี เหมือนกับบอกว่ายกเลิกการเก็บภาษี LTF เพราะไม่ต้องการช่วยเหลือคนรวย ฟังดูแล้วก็ดี แต่ถ้าดูจริงๆ คนที่พึ่งพา LTF ก็คือชนชั้นกลาง แม้จะไม่ได้อยู่ที่ฐานของพีระมิดก็ตาม เช่นเดียวกับการเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง การหวังตัดยอดพีระมิดนั้นไม่ผิด แต่ควรจะคิดให้ดีว่าการจะต้องลุยฆ่าจากฐานพีระมิดขึ้นไปเพื่อตัดยอดพีระมิดนั้น ถูกต้องแล้วหรือ มีการศึกษาอย่างดีเพียงใดว่าได้จะคุ้มเสีย ทำไมประเทศส่วนใหญ่ในโลกเขาถึงไม่เก็บภาษีประเภทนี้กัน และที่เก็บอยู่บางประเทศก็กำลังจะยกเลิก คนบนยอดพีระมิดนั้น เขามีวิธีหลีกเลี่ยงภาษีประเภทนี้ ที่เป็นนิติบุคคลก็ผลักภาระต่อให้ผู้บริโภค ผู้รับกรรมคือชนชั้นกลาง จึงน่าจะคิดทบทวนให้ดีเสียก่อน