คนโกงต้องไม่มีที่ยืนบนโลกใบนี้

วันที่ 7 ก.ย. ซึ่งเป็นวันต่อต้านการคอร์รัปชั่นในไทย ผ่านไปอีกปีหนึ่ง งานที่จัดเป็นเพียง “สัญลักษณ์” เท่านั้น แต่การสู้กับคอร์รัปชั่นต้องทำทุกวัน ไม่มีวันหยุดสถานการณ์คอร์รัปชั่นในเมืองไทยรุนแรงจนถือว่าเป็น “ภัยคุกคาม” ต่อความมั่นคงของชาติ ที่มี “ความจำเป็นเร่งด่วนสูงสุด” ที่ คสช.และรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ถือว่าเป็นภารกิจกลุ่มแรกที่ต้องกระทำ โดยป้องกันไม่ให้มีการคอร์รัปชั่นอีก และเร่งสะสางคดีคอร์รัปชั่นที่เกิดขึ้นแล้ว หากไม่ทำ ไทยคงไล่ตามฟิลิปปินส์และอินโดนีเซียไม่ทันแน่ๆ ทั้งนี้ไม่ต้องพูดถึงเกาหลีใต้ ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย เมื่อ “หัวไม่ส่าย หางก็ไม่กล้ากระดิก” สถานการณ์ “ฉ้อราษฎร์บังหลวง” ก็น่าจะดีขึ้นบ้าง

ช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมา นักการเมืองไทยตั้งหน้าตั้งตาโกงกิน กอบโกยอย่างไม่ลืมหูลืมตา ที่เคยเรียกรับเงินจากโครงการต่างๆ ร้อยละ 1020 กลายเป็นร้อยละ 30 เป็นอย่างต่ำ บางครั้งขึ้นไปถึงร้อยละ 40

การทุจริตคอร์รัปชั่นแพร่ระบาดจากส่วนกลางไปยังนักการเมืองระดับท้องถิ่น เพราะมีการลงทุนในท้องถิ่นมากขึ้น การทุจริตคอร์รัปชั่นในไทยระบาดในทุกระดับอย่างน่าวิตก และก็ไม่มีใครทำอะไรได้ อย่าไปหวังรัฐบาลพลเรือนจากการเลือกตั้งเลย บางคนโทษไปที่ระบบการเลือกตั้งที่ใช้เงินซื้อเสียง ซึ่งยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่ง หากเราแก้ความโลภของนักการเมืองชั่ว ข้าราชการเลวไม่ได้ ถ้าคนเรายังไม่รู้จักพอ หากคนไทยลดความโลภลงบ้าง รู้จักพอบ้าง การเบียดเบียนชาติบ้านเมืองก็จะน้อยลง

เวลานี้เด็กและเยาวชนไทยจำนวนไม่น้อยมองว่า หากอยากรวยเร็ว มีอำนาจ มีเกียรติยศชื่อเสียง ได้เหรียญตราและสายสะพายเร็ว ต้องเล่นการเมือง ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เข้าสู่อำนาจ และใช้อำนาจนั้นไปแสวงประโยชน์หาเงินและผลประโยชน์อื่นต่อไป โกงแล้วก็ไม่มีใครจับได้ เยาวชนเชื่อในตรรกะที่กลุ่มทุนสามานย์พยายามใส่ไปในหัวว่า โกงแต่เอามาแบ่งกัน เป็นสิ่งที่ยอมรับได้

ในรอบกว่า 50 ปี ประเทศไทยจับคนโกงได้น้อยมากทั้งที่มีการทุจริตคอร์รัปชั่นกว้างขวางรุนแรง เท่าที่ทราบมีเพียง 2 รายเท่านั้น รายหนึ่งในสมัยรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อรัฐมนตรีเกษตรคนหนึ่งถูกจับเพราะรับเงินพ่อค้าไปแล้วกลับผ่านโครงการไม่ได้ ซ้ำยังไม่ยอมคืนเงิน พ่อค้าจึงฟ้องร้อง ในที่สุดรัฐมนตรีคนนั้นติดคุกจนเสียชีวิต อีกรายหนึ่งเพิ่งเกิดขึ้น คือ นายรักเกียรติ สุขธนะ รัฐมนตรีช่วยสาธารณสุข ที่ถูก ป.ป.ช.กล่าวหาและศาลตัดสินจำคุก อย่างไรก็ตามต้องชมที่นายรักเกียรติรู้สึกในความผิดที่ได้กระทำ และกลับเนื้อกลับตัวใหม่ บวชเป็นพระ สั่งสอนคนทั่วไป รวมทั้งเด็กและเยาวชนให้ตระหนักถึงภัยร้ายของการทุจริตคอร์รัปชั่น และหลีกเลี่ยงให้ห่างไกล อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นการไถ่บาปที่คนทำผิดกล้ารับผิด

ไทยมีมหากาพย์การทุจริตคอร์รัปชั่นอย่างน้อย 2 กรณี กรณีหนึ่งคือ มหากาพย์การโกงกินก่อสร้างสนามบินสุวรรณภูมิที่กินกันตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ และมหากาพย์การทุจริตโครงการจำนำข้าว ที่ทั้งสองมหากาพย์เป็นการทุจริตคอร์รัปชั่นตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ ประเทศชาติเสียหายเป็นมูลค่าแสนๆ ล้านบาท แต่นักการเมืองชั่ว ข้าราชการเลวยังลอยนวลอยู่ได้ การทุจริตคอร์รัปชั่นบางกรณีหน่วยงานของไทยไม่ทราบ แต่อเมริกันกลับทราบดีเพราะนักลงทุนสัญชาตินั้นที่มาลงทุนในไทยทำผิดกฎหมายบ้านเมืองเขาที่จ่ายสินบนเพื่อให้ได้โครงการนั้นมา คนไทยมารู้ก็ต่อเมื่อทางการอเมริกันดำเนินคดีคนของเขาเองและส่งเรื่องมายังไทย เช่น คดีซีทีเอ็กซ์ เป็นต้น อีกคดีหนึ่งเรื่องอดีตผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยคนหนึ่งรับเงินสินบนจากบริษัทอเมริกันเพื่อให้ได้รับงาน เวลานี้ต้องหนีหัวซุกหัวซุนอยู่ในต่างประเทศ ถ้าฝรั่งไม่บอกคนไทยก็ไม่ทราบ

มีรัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่งที่ดูแลทรัพยากรของชาติจำนวนมหาศาลถูกนักการเมืองที่เป็นกลุ่มทุนสามานย์ใช้อำนาจเข้าไปขอแบ่งผลประโยชน์ชาติบางส่วนมาเป็นของตนและพรรคพวก โดยอ้างว่าเพื่อระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์ ตนเองแอบไปตั้งบริษัทนอมินีในต่างประเทศในชื่อคนอื่นมากว้านซื้อหุ้นจนทำกำไรได้อย่างมากมาย และกำลังคืบคลานเตรียมฮุบทรัพยากรของชาติแห่งอื่นมาเป็นของตน แต่ประชาชนออกมาคัดค้านเสียก่อน นักการเมืองรุ่นใหม่ทุนสามานย์พยายามฉกฉวยทรัพยากรของชาติที่มีไว้เพียงพอสำหรับคนไทยทุกคนไปเป็นของตนเองและพรรคพวก นอกจากนั้นนักการเมืองกลุ่มนี้ยัง “ทุจริตเชิงอำนาจ” โดยการใช้กระบวนการยุติธรรมที่ตนคุมได้ช่วยปกป้องการทำผิดของตน การทุจริตคอร์รัปชั่นดังกล่าวข้างต้นถือว่า “คลาสสิก” ที่สุดที่นักการเมืองคิดได้

ทรัพยากรของชาติมีมากเพียงพอสำหรับคนไทยทุกคน แต่มีคนกลุ่มหนึ่งคือ นักการเมืองชั่ว ข้าราชการเลวที่ร่วมมือกันในการแย่งชิงทรัพยากรที่พอจัดสรรให้กับคนไทยมาเป็นของตนเองและครอบครัว พรรคพวกมากกว่าคนอื่นๆ คนอื่นถูกเบียดบังไป ปัญหาเฉพาะหน้าที่ต้องเร่งแก้ไข คือ จัดการกับคนโกงในทุกรูปแบบทั้งด้านกฎหมายและมาตรการทางสังคม เราหวังอยากจะเห็นการแซงชั่นทางสังคมในเกาหลีใต้เกิดขึ้นในไทยบ้าง เราหวังจะเห็นสื่อมวลชนช่วยบอกประชาชนว่านักเลือกตั้งคนไหนประวัติเลวอย่างไรที่ประชาชนไม่ควรเลือก เท่ากับเป็นมาตรการกลั่นกรองให้กับประชาชนด้วย หากเริ่มได้ในการเลือกตั้งครั้งต่อไปคงจะดี

การแก้ไขปัญหาหรือจับคนโกงทำประเทศเดียวไม่ได้ เพราะคนโกงมักหนีไปเสวยสุขในต่างแดน ดังนั้นสหประชาชาติจึงมีข้อตกลงที่ประเทศสมาชิกจะร่วมมือกันไม่ให้คนโกงมีที่ยืนบนโลกใบนี้ ไม่ว่าคนโกงจะหนีไปอยู่ตรงไหนของโลกก็จะถูกไล่ล่าเอามาลงโทษให้ได้ เมืองไทยเพิ่งได้ให้สัตยาบันและผ่านกฎหมายอนุวรรตให้เป็นไปตามสนธิสัญญานี้ เพราะฉะนั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นักการเมืองชั่ว ข้าราชการเลวที่โกงบ้านโกงเมืองและหนีไปเสวยสุขในต่างประเทศคงหาที่ยืนบนโลกใบนี้ลำบาก

อาจมีที่มอนเตเนโกร หากมีเงินพอ แต่ผู้บริหารมองเตเนโกรก็ชักไม่ไว้ใจเพราะมีคนไปหลอกเขาไว้ก่อน