พึ่งตัวเอง

เป็นที่น่าสนใจยิ่งสำหรับสภาพเศรษฐกิจโลก ในสภาพปัจจุบันที่ดูเหมือนว่าเขตเศรษฐกิจสหรัฐ ซึ่งมีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในโลกนั้นจะเป็นเขตเศรษฐกิจเดียวที่ยังพอมีการเติบโต และเห็นอนาคตมากกว่าใครเพื่อน

ในขณะที่เขตเศรษฐกิจหลักอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นยูโรโซน จีน หรือญี่ปุ่น นั้นต่างก็อยู่ในสภาวะง่อนแง่น ไม่แน่ไม่นอน

โดยเฉพาะยุโรปที่กำลังเจอกับปัญหาเงินฝืดเข้าให้แล้ว หนำซ้ำยังอาจจะต้องประสบกับผลกระทบในความขัดแย้งกับรัสเซียอีกด้วย ส่วนจีนก็ยังดูจะเก็บตัวเงียบพอใจกับการปฏิรูปเศรษฐกิจที่อาจจะทำให้การเติบโตของจีนเชื่องช้าลง

คำถามก็คือ สหรัฐจะอยู่รอดปลอดภัยได้หรือไม่ ในเมื่อโลกทั้งโลกกำลังอยู่ในสภาวะเซื่องซึม ดูเหมือนว่าจะมีเพียงแต่สหรัฐเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่ได้

คำตอบก็คือ สหรัฐจะอยู่ได้แน่นอนครับ เพราะ ประการแรก สหรัฐมีสภาพเศรษฐกิจที่พึ่งพาตัวเองเป็นหลัก แรงขับเคลื่อนของเศรษฐกิจสหรัฐมาจากกำลังซื้อของผู้บริโภคคิดเป็น 2 ใน 3 ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมด ดังนั้นจึงจะเห็นได้ว่า สหรัฐให้ความสำคัญกับตลาดแรงงานอย่างมาก เพราะตราบใดที่คนสหรัฐมีงานทำ ก็จะมีกำลังจับจ่ายใช้สอย

ยิ่งไปกว่านั้น ในระยะที่ผ่านมาเริ่มมีการรณรงค์อย่างจริงจังมากขึ้นในสหรัฐ ที่เรียกร้องให้บรรดาบริษัทเอกชนย้ายฐานการผลิตกลับบ้าน เพื่อกลับไปสร้างงานให้กับคนในประเทศ หลังจากที่เอกชนสหรัฐหนีไปตั้งฐานการผลิตในต่างประเทศเสียเยอะเพื่อลดต้นทุนลง

ประการต่อมาก็คือ สหรัฐยังคงอยู่ได้กับการใช้นโยบายคิวอีและนโยบายดอกเบี้ยต่ำ เพื่อเป็นน้ำเลี้ยงให้กับตลาดทุนและตลาดเงินฟื้นตัวต่อเนื่อง จึงไม่แปลกนักที่เพราะเหตุใด เจเน็ต เยลเลน ผู้ว่าการธนาคารกลางสหรัฐ (เฟด) จึงชะลอการปรับขึ้นดอกเบี้ยต่อไป และไม่มีการกำหนดอย่างแน่ชัดว่าเฟดจะเริ่มนโยบายดอกเบี้ยขาขึ้นเมื่อไหร่

นั่นเป็นเพราะว่า ระบบการเงินของสหรัฐในขณะนี้อยู่ได้ด้วยเงินจากคิวอี (แม้ว่าจะลดลงมากแล้วก็ตาม) และผลพลอยได้จากนโยบายดอกเบี้ยต่ำครับ

นั่นคือเหตุผลสำคัญว่า เพราะเหตุใดสหรัฐจึงดูดีมีภาษีกว่าเพื่อน ในยามที่เศรษฐกิจโลกอยู่ในภาวะเซื่องซึมเช่นนั้น ก็เพราะว่าสหรัฐเน้นการพึ่งพาตัวเองเป็นสำคัญ อันเป็นตัวอย่างที่ดียิ่งสำหรับแนวทางเศรษฐกิจของชาติ

จีนเริ่มเห็นความสำคัญดังกล่าวแล้ว และเริ่มให้ความสนใจกับการพึ่งพาการบริโภคภายในมากยิ่งขึ้น

ส่วนประเทศกำลังพัฒนาอื่นๆ ยังคงวนเวียนกับแนวทางเดิมๆ ที่เน้นเป็นแค่มือปืนรับจ้างผลิต เน้นการส่งออก โดยไม่ให้ความสำคัญกับการพึ่งพาการบริโภคภายในของตัวเองเท่าไหร่ครับ