one night alone

โดย...ภัทรชัย ปรีชาพานิช

ปกติความมืดไม่ค่อยถูกชะตากับผมสักเท่าไร ออกไปทางกลัวเสียด้วยซ้ำ ในความมืดบอกกับผมถึงความอันตราย ความวังเวง ความโดดเดี่ยว ท่ามกลางแสงสลัวยังพอเห็นลางๆ แปลกที่คืนนี้ความมืดกลับมี “สีสัน” สีสันที่ไม่ได้เกิดจาก “แสงสี” ของแสงไฟวับแวม สีสันของชีวิตที่โลดแล่นบนถนนสายเปลี่ยว พ่อค้าแม่ค้า นักท่องเที่ยว ดูมีชีวิต แม้สายฝนจะตกลงมาไม่ขาดสาย

ในความหมายของชีวิตที่มีสีสัน ผมกลับมองเห็นการมีชีวิตอยู่ของกลางคืนได้อย่างแจ่มชัดท่ามกลางแสงสีที่ฉาบฉวย

หนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ เชิญผู้อ่านร่วมแบ่งปันภาพในหัวข้อ “ความสุข” โดยทางเราจะคัดเลือกภาพของท่าน

และนำมาตีพิมพ์ในคอลัมน์ “ภาพชีวิต” โดยจะเริ่มในเดือน ก.ย.นี้