ร่วมใจเป็นหนึ่ง ‘ถักอุ่นให้คลายหนาว’

โดย...มีนา

ทุกๆ วันอาทิตย์สุดท้ายของแต่ละเดือน ผู้ที่ผ่านไปมาที่ชั้นใต้ดินสถานีรถไฟใต้ดินเอ็มอาร์ที จตุจักร เรามักเห็นกลุ่มคนเล็กๆ มารวมตัวกันเพื่อถักทอผ้าพันคอหรือหมวกกันหนาวเพื่อมอบแด่ผู้ประสบภัยทางภาคเหนือ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมเล็กๆ ของกลุ่มที่ตั้งชื่อว่า “โรงบ่มอารมณ์สุข” ที่มีผู้ก่อการเราเป็นผู้ก่อการให้เกิดเรื่องราวดีๆ คือ นุ้งนิ้งจิระพงค์ รอดภาษา หนึ่งในสมาชิกโรงบ่มอารมณ์สุข ที่ร่วมกันก่อตั้งกลุ่มกับเพื่อนๆ ที่มีจุดมุ่งหมายเดียวกันคือ อยากให้ผู้คนมาร่วมกันทำความดีโดยเริ่มจากจุดเล็กๆ คือตัวเราเอง เพื่อแบ่งปันข้าวของเครื่องนุ่งห่มที่จำเป็นแด่ผู้ต้องการจริงๆ โดยผู้มีจิตอาสาจะร่วมกันถักเครื่องกันหนาวโดยถักเก็บไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นปียันปลายปี ซึ่งก็ตรงกับหน้าหนาวพอดี โดยไม่จำกัดจำนวนในการถักประเภทการถัก เมื่อถักแล้วเสร็จก็จะนำไปแจกจ่ายแด่ผู้ประสบภัยในถิ่นไกล รวมถึงการถักสำหรับผู้ป่วยมะเร็งและเด็กอ่อนตามโรงพยาบาลต่างๆ พระภิกษุ ทำสืบเนื่องมาเป็นปีที่ 4 แล้ว หรือหากใครยื่นความจำนงว่าอยากไปเยี่ยมเด็กๆ ทางภาคเหนือที่ไหน แล้วคาดว่าเด็กๆ ยังขาดแคลนเครื่องนุ่งห่มให้คลายหนาว จิระพงศ์ก็ยินดีแบ่งปันสิ่งที่อาสาสมัครช่วยกันถักทอมอบให้ผู้มีจิตศรัทธาเป็นตัวกลางส่งต่อความรัก ความหวังดีต่อๆ ไปเป็นวงที่กว้างมากขึ้น

 

“โครงการถักหมวกไหมพรมเพื่อคลายหนาว ทำการบริจาคทุกปี เราอยากให้คนออกมารู้จักการให้ เราแต่ละคนก็เป็นคนปกติ ที่เวลาหนึ่งเราอยากเอาด้านดีของคนมาอวดกัน มาทำอะไรดีๆ กันไหม”

พอคิดได้ดังนั้น จิระศักดิ์ลองใช้สื่ออินเทอร์เน็ตชักชวนกันมาถักผ้าพันคอหรือหมวกไหมพรมกันหนาว ซึ่งได้ผลดีทีเดียว มีสมาชิกมากกว่า 40 คน มาช่วยกันถักคนละไม้ละมือ โดยสถานที่เมื่อ 4 ปีที่แล้วเวียนไปเรื่อยๆ แต่ก็กลายเป็นอุปสรรคคือ ไม่ค่อยมีคนเอื้อเฟื้อสถานที่ในการรวมกลุ่มคนมากๆ แต่ปัจจุบันมีผู้ใหญ่ใจดี สถานีรถไฟใต้ดิน จตุจักร ให้อาสาสมัครมารวมกลุ่มกันได้

 

“ผลตอบรับโครงการดีมากๆ เพราะมีอาสาสมัครเป็นคนจากหลายกลุ่ม เช่น คนวัยหนุ่มสาว บางคนเป็นผู้สูงอายุ เกษียณแล้วก็อยู่บ้านเฉยๆ ไม่รู้จะทำอะไร พอมีสื่อทีวีมาถ่ายทำยิ่งเป็นการกระจายการทำความดี เพราะนอกจากคุณลุงคุณป้าจะถักอยู่บ้านก็ได้ เรายังไม่จำกัดอายุที่จะให้คนมารวมกลุ่มถักร่วมกัน คนที่ไม่เป็นก็มาเรียนรู้ในการถักได้ ขอแต่ให้มีจิตใจที่มุ่งมั่น มาเรียนรู้ เรียกว่าถักแต่ละครั้งให้เสร็จสมบูรณ์เป็นชิ้นไปเลย เพราะหากไม่เสร็จก็ไม่มีใครมาสานต่อ เพราะกิจกรรมแต่ละครั้งก็ไม่ได้หมายความว่าแต่ละคนจะมาร่วมถักทุกครั้ง บางกลุ่มก็สลับกันมาตามเวลาว่าง”

จากอาสาสมัครกลุ่มเล็กๆ ที่เริ่มจาก 5 ก็กลายเป็น 10 แล้วก็กลายเป็นมีอาสาสมัครราว 120 คน มาช่วยกันถัก ช่วยกันสอน เรียกว่าเป็นการต่อยอดสอนกันถักไปไม่มีที่สิ้นสุด

 

สำหรับรูปแบบการช่วยเหลือ เมื่อสิ้นปีก็จะถึงหน้าหนาว จิระศักดิ์กับอาสาสมัครคนอื่นๆ จะหาข้อมูลประสานงานกับบุคคลที่เกี่ยวข้องกับสถานศึกษาหรือหมู่บ้านนั้นๆ เช่น ผู้ใหญ่บ้าน หรือคุณครู ข้าราชการในอุทยานแห่งชาติ เพราะสถานที่เหล่านี้ต้องมีชาวบ้านที่ขาดแคลน

“บรรยากาศที่ผมเคยเจอ ราวปีที่แล้วเราเอาหมวกไหมพรมไปให้หมู่บ้านที่ จ.น่าน พอขากลับเราต้องผ่านหมู่บ้านนี้อีก ระหว่างทางผมก็เห็นเด็กแบเบาะที่แม่อุ้มอยู่สวมหมวกไหมพรมที่พวกเราเพิ่งเอาไปให้เขาเมื่อวานนี้ เหมือนเด็กทารกไม่ได้ไปรับของกับเรา แต่พี่ของเด็กอาจไปรับมาให้น้องก็ได้ มันเป็นการแบ่งปันให้กับคนอื่นๆ ด้วย ผมเคยคิดว่า เราเคยเกิดอุปสรรคในการหาสถานที่ในการรวมกลุ่ม แล้วคิดว่าหากเราหยุดทำ ก็คงมีคนทำต่อ แต่เราเองจะไม่ได้เห็นภาพความตื้นตันใจในวันวาน เราอยากเห็นภาพดีๆ ผมพูดอยู่เสมอว่าเป็นเรื่องบังเอิญที่ทำให้เราได้มาทำงานร่วมกัน และเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น”

หากใครสนใจอยากมาโชว์ฝีมือด้านถักทอก็มาร่วมกันได้ โดยเข้าไปดูทางเฟซบุ๊ก “โรงบ่มอารมณ์สุข” ก็จะมีข้อมูลการนัดแนะครั้งต่อไป โดยกิจกรรมจะจัดทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของแต่ละเดือน จัดเดือนละครั้ง เข้าไปในเฟซบุ๊กแค่ไปดูวันเวลานัดหมาย แต่จำกัดจำนวนแต่ละครั้งอยู่ที่ 120 คน ไปร่วมกันได้ที่รถไฟใต้ดินเอ็มอาร์ที จตุจักร ทางออกประตู 3 และขอให้ไปตรงเวลาเพื่อลงทะเบียนในเวลาเที่ยงถึงบ่ายโมงครึ่ง พยายามอย่าไปช้ากว่านั้น เพราะหลังจากลงทะเบียนแล้วจะมีการพูดคุยถึงวัตถุประสงค์การมารวมตัวกัน มีการแจกไหมพรม ใครทำไม่เป็นก็จะมีรุ่นพี่ๆ ช่วยสอนให้ ทางที่ดีควรเตรียมอุปกรณ์ไปเอง เช่น กรรไกร ไม้นิตติ้งเบอร์ 4, 6 ความยาว 40 เซนติเมตร เข็มฟัก เข็มสนด้ายครอสติส ส่วนไหมพรมเตรียมไว้ให้