บทบัญญัติแห่งสิทธิส่วนหลัง

ภายใต้กรอบของรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกานั้น ร่างกฎหมายแห่งสิทธิเป็นชื่อเรียกรวมบทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม 10 บทบัญญัติแรกของรัฐธรรมนูญ ข้อเสนอในเรื่องของร่างกฎหมายแห่งสิทธิ หรือบทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมในคราวแรกนั้น เหตุหนึ่งก็เพื่อระงับการที่บรรดาผู้ต่อต้านการเป็นสหรัฐขู่ที่จะไม่ให้สัตยาบันต่อรัฐธรรมนูญ ดังนั้นบทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่มีการเสนอในคราวแรกนี้ จึงประกอบไปด้วยเสรีภาพส่วนบุคคล ข้อจำกัดอำนาจของรัฐบาลในด้านการยุติธรรมและกระบวนการต่างๆ ของรัฐ และสงวนอำนาจบางประการไว้ให้กับมลรัฐและสาธารณะ หรือปัจเจกบุคคล ซึ่ง 4 บทบัญญัติแรกเราได้พูดคุยกันไปแล้ว

บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 5 กำหนดว่าไม่มีผู้ใดที่จะต้องตอบคำถามต่อความผิดทางอาญาร้ายแรง หรือความผิดอันน่าอับอาย เว้นแต่โดยมีรายงาน หรือข้อกล่าวหาของคณะลูกขุน เว้นแต่ในกรณีที่เกิดจากกองทัพบก หรือกองทัพเรือ หรือในกองทหารอาสาสมัคร เมื่ออยู่ในหน้าที่ในยามสงคราม หรือในอันตรายสาธารณะ และจะไม่มีผู้ใดต้องตกอยู่ภายใต้ความผิดทางอาญา

บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 6 กำหนดว่าในการดำเนินกระบวนพิจารณาทางอาญา ผู้ถูกกล่าวหาจะต้องได้รับสิทธิในการดำเนินคดีอย่างรวดเร็วและเป็นสาธารณะ โดยลูกขุนที่ไม่เลือกข้างของมลรัฐ หรือเขตการปกครอง เมื่อได้มีการกระทำความผิดลงภายใต้เขตการปกครองใดจะต้องมีการระบุไว้ตามกฎหมาย และจะต้องได้รับการแจ้งถึงลักษณะ และสาเหตุแห่งการกล่าวหา ถึงการมีพยานเผชิญหน้ากับตน ถึงขั้นตอนในการบังคับให้ได้มา ซึ่งพยานแห่งตนและถึงการจะได้รับความช่วยเหลือจากที่ปรึกษา หรือทนายความ ในข้อต่อสู้ของตน

บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 7 กำหนดว่าในคดีภายใต้กฎหมายจารีตประเพณี หากทุนทรัพย์ในเหตุโต้แย้งกันนั้นเกินกว่า 20 เหรียญสหรัฐ สิทธิในการพิจารณาคดีโดยลูกขุนจะต้องได้รับการสงวนไว้และจะไม่มีข้อเท็จจริงใดๆ ที่ได้ผ่านการพิจารณาโดยลูกขุนจะถูกตรวจสอบอีกครั้ง โดยศาลใดๆ แห่งสหรัฐ เว้นแต่โดยสอดคล้องกับหลักแห่งกฎหมายจารีตประเพณี บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 8 กำหนดว่าจะต้องไม่มีเงินประกันที่มากเกินไป ไม่มีการกำหนดค่าปรับที่มากเกินไป ไม่มีการลงโทษอย่างทารุณและผิดธรรมชาติ

บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 9 กำหนดว่าการแจกแจงถึงสิทธิอันแน่นอนใดๆ ในรัฐธรรมนูญจะไม่ถูกตีความไปในทางที่จะปฏิเสธ หรือลบหลู่ สิทธิอื่นใดที่เป็นของประชาชน

บทบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมที่ 10 กำหนดว่าอำนาจที่ไม่ได้มอบให้แก่สหรัฐ (United States) โดยรัฐธรรมนูญไม่ได้ห้ามที่จะให้แก่มลรัฐให้ถือว่าสงวนไว้ให้แก่มลรัฐต่างๆ ตามลำดับ หรือให้แก่ประชาชน

10 บทบัญญัตินี้ใช้กันมากว่าสองร้อยปี แล้วการแก้ไขเพิ่มเติมของรัฐธรรมนูญเราจะใช้ได้นานกันแค่ไหน