คาร์บอมบ์คาร์บึ้มคนกรุงเสียวสันหลัง
มาวันนี้คงชัดเจนว่า คนที่ต้องอาศัยทำมาหากินอยู่ในเมืองหลวง ก็ไม่ต่างจากจังหวัดชายแดนใต้เลยแม้แต่น้อย ที่เคยประณามพวกก่อเหตุว่าเป็น “โจรใต้” คราวนี้ก็มาเจอ “โจรกรุง” เข้าบ้างแล้ว
มาวันนี้คงชัดเจนว่า คนที่ต้องอาศัยทำมาหากินอยู่ในเมืองหลวง ก็ไม่ต่างจากจังหวัดชายแดนใต้เลยแม้แต่น้อย ที่เคยประณามพวกก่อเหตุว่าเป็น “โจรใต้” คราวนี้ก็มาเจอ “โจรกรุง” เข้าบ้างแล้ว
โดย...ธนก บังผล
ใจเขาใจเรา เป็นคำอธิบายถึงความรู้สึกของคนในจังหวัดชายแดนใต้ได้เป็นอย่างดี เมื่อครั้งที่เหตุความรุนแรงเริ่มปะทุเกิดขึ้น คนกรุงเทพฯ และในทุกภูมิภาค มอง 3 จังหวัดชายแดนใต้ ว่าเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน ไม่มีใครอยากย่างกรายลงไป เพราะกลัวว่าจะถูกยิงถูกระเบิด
มาวันนี้คงชัดเจนว่า คนที่ต้องอาศัยทำมาหากินอยู่ในเมืองหลวง ก็ไม่ต่างจากจังหวัดชายแดนใต้เลยแม้แต่น้อย ที่เคยประณามพวกก่อเหตุว่าเป็น “โจรใต้” คราวนี้ก็มาเจอ “โจรกรุง” เข้าบ้างแล้ว
ที่หวาดหวั่นมองโลกในแง่ร้ายกันว่า ถ้าม็อบแพ้คนไม่แพ้ บนดินยุติการชุมนุม ใต้ดินก็เดินหน้าทำลายล้างก่อกวนเผาแผ่นดินแม่กันทั่วทุกหัวระแหงทั้งประเทศ ก็อาจจะเป็นจริงขึ้นมาก็ได้
เหตุการณ์ที่สร้างความตระหนกเกิดขึ้นแล้วครั้งหนึ่งที่ลานจอดรถ “โพไซดอน” เมื่อไม่นานมานี้คนร้ายขับรถติดชนวนระเบิด หรือ “คาร์บอมบ์” ไปจอดในลานจอดรถสถานอาบอบนวดดังย่านรัชดาฯ ก่อนจะจุดชนวนระเบิดตูม จุดจริงระเบิดจริงอย่างที่ไม่คิดว่าประเทศไทย พ.ศ.นี้ จะมีเรื่องอย่างนี้ขึ้นมาได้
แต่ที่ถือเป็นเคราะห์ดีของคนกรุง ก็ตอนที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ในซอยรามอินทรา 34 ฉุกสงสัยหลังจากเห็นรถยนต์คันหนึ่งจอดทิ้งไว้ตั้งแต่ช่วงสงกรานต์ ผ่านไปเกือบเดือนก็ยังไม่มีใครแสดงตัวเป็นเจ้าของ เลย|โทร.แจ้งตำรวจ พอเข้าค้นรถก็ต้องผงะมีวัตถุระเบิดซุกซ่อนอยู่ในรถเป็นจำนวนมาก พร้อมจะทำให้ตูมตามขึ้นมาได้ทันที
คาร์บอมบ์มาระยะหลังๆ เห็นเกิดถี่ขึ้นไม่ใช่เกิดเฉพาะใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้เท่านั้น ที่น่าตกใจมากก็เกิดหลังเหตุการณ์ความรุนแรงใน กทม.ยุติลง พญ.คุณหญิงพรทิพย์ โรจนสุนันท์ ผู้อำนวยการสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ไปตรวจพบ “คาร์บอมบ์” เมื่อวันที่ 22 พ.ค. หลังจากกลุ่มคนเสื้อแดงสลายตัว
จุดแรกคือถนนสี่แยกเพลินจิต มีการนำเอารถตู้คอนเทนเนอร์ใส่ลูกระเบิดที่เป็นถังดับเพลิง และมีคนพยายามจุดชนวน แต่ทหารสามารถสกัดไว้ได้ ในบริเวณรถคันดังกล่าวพบอีก 2 จุดว่ามีน้ำยาเคมีที่เป็นถังสีขาว 6 ถัง หากมีการนำน้ำยาเคมีไปผสมกับน้ำมันแล้วเติมกำมะถันก็จะกลายเป็นระเบิดขนาดมหึมา
จุดที่สองพบว่า มีรถซึ่งไม่มีระเบิดอยู่ในนั้น แต่มีการบรรจุถังแก๊สหุงต้มใส่ไว้ที่รถบรรทุกหกล้อจอดด้านหน้าโรงเรียนมาแตร์เดอี 2 จุด รถคันนี้มีแก๊สเต็มไปหมด แต่ทหารได้สกัดเอาไว้ได้จึงไม่เกิดระเบิดจากถังแก๊ส
จุดที่สาม ซึ่งเป็นคาร์บอมบ์สำเร็จแล้ว คือรถตู้คอนเทนเนอร์ ซึ่งผู้ก่อความไม่สงบนำมาบล็อกไว้ที่สะพานชิดลม ข้ามคลองแสนแสบจากถนนเพชรบุรี วันเกิดเหตุกลุ่มผู้ชุมนุมได้พยายามจะทำให้มันเกิดระเบิด คือเอาไฟเผายางรถยนต์เพื่อให้รถระเบิดและพยายามจุดชนวนด้วยการลากสายไฟ แต่เดชะบุญระเบิดไม่ทำงาน
แม้ว่าเจ้าหน้าที่กู้ระเบิดไปเจอเสียก่อน แต่ก็พบว่าระเบิดมีการจุดชนวนค่อนข้างซับซ้อน นั่นคือหากทหารยกรถขึ้น ระเบิดก็จะทำงานทันที ตูม!!! อะไรจะเกิดขึ้นไม่อยากเดา...
เจ้าหน้าที่เก็บกู้ระเบิดได้ไปตรวจรถยนต์ทุกคัน ก็พบว่ามีรถปิกอัพหนึ่งคันจอดไว้ที่สะพานเฉลิมโลก ด้านเซ็นทรัลเวิลด์ ท้ายรถมีข้าวของมากมายและมีกล่องกระดาษปิดครอบเอาไว้ เมื่อเปิดออกดูพบเป็นระเบิดซีโฟร์ มีการเตรียมชนวนเอาไว้หากเสียบเข้ากัน มันก็พร้อมจะกลายเป็นคาร์บอมบ์ได้ทุกเมื่อ
แน่นอนว่า มีกลุ่มผู้ไม่หวังดีต่อประเทศชาติหลบแฝงตัวอยู่ในกรุงเทพฯ เตรียมสร้างสถานการณ์ทำลายชีวิตทรัพย์สิน โดยที่เราไม่อาจรู้ได้ว่าใครเป็นใคร
ลักษณะเดียวกันนี้ หากถอดบทเรียนจากสถานการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนใต้ ที่ลุกลามมายาวนานเข้าสู่ปีที่ 6 แล้ว มีข้อมูลที่น่าสนใจหลายประเด็น โดยเฉพาะการเกิดคาร์บอมบ์ 10 กว่าลูกที่ผ่านมา ทำให้เห็นว่ามีวิวัฒนาการลักลอบใช้อุปกรณ์และวิธีก่อเหตุซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ
สำหรับการลอบวางระเบิดแบบคาร์บอมบ์ เกิดขึ้นในจังหวัดชายแดนภาคใต้รวมครั้งล่าสุดที่ อ.เมืองปัตตานี มี 17 ครั้ง โดยครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 ก.พ. 2548 ข้างโรงแรมมารีน่า อ.สุไหงโก-ลก จ.นราธิวาส
จุดระเบิดด้วยวิทยุสื่อสารระบบ DTMF (Dual Tone Multi Frequency) คนร้ายใช้วิธีนี้เป็นครั้งที่ 36 โดยการจุดระเบิดด้วยวิทยุสื่อสาร (ว.) ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 ก.ค. 2552 ในเหตุการณ์คาร์บอมบ์ที่ อ.ยะหา จ.ยะลา และในปี 2552 ใช้วิธีจุดระเบิดแบบนี้ 17 ครั้ง ส่วนคาร์บอมบ์ในปี 2553 จนถึงขณะนี้ จุดระเบิดด้วยวิธีนี้มาแล้ว 18 ครั้ง
ผู้ก่อเหตุในจังหวัดชายแดนใต้จะใช้วงจรจุดระเบิด 2 แบบ คือ วงจรแรกจุดระเบิดด้วยวิทยุสื่อสารระบบ DTMF หน่วยงานความมั่นคงเพียงบางหน่วยเท่านั้นที่มีอุปกรณ์ตัดสัญญาณ ส่วนวงจรที่สองคือการตั้งเวลาด้วยนาฬิกาดิจิตอล
แต่ดูเหมือนว่าความรุนแรงนั้นได้ล้ำหน้าไปไกลจนมีการหาพาหนะต่างๆ มาเป็นอุปกรณ์ซุกซ่อนระเบิด อย่างมอเตอร์ไซค์บอมบ์ โชเลย์บอมบ์ (จักรยานยนต์พ่วงข้าง) ไปป์บอมบ์ (ท่อประปาพีวีซี)
หน่วยงานด้านทำลายเก็บกู้วัตถุระเบิด หรืออีโอดี พิจารณาวิธีการที่เปลี่ยนไป ว่าค่อนข้างจะมีความรัดกุมและซับซ้อนมากยิ่งขึ้น การนำระเบิดแสวงเครื่องไปวางไว้ที่โคนต้นมะพร้าว และผูกเส้นเอ็นขนาดเล็กจากตัวจุดระเบิดไปยังกระเป๋าสตางค์ที่มีธนบัตรปลอมใส่เอาไว้ นั่นก็เป็นวิธีการใหม่ที่ไม่เคยพบมาก่อน
การเคลื่อนย้ายระเบิดเข้าไปในพื้นที่ชุมชน ก็พบวิธีการที่น่าสนใจ เช่น ระเบิดหน้าร้านอาหารตามสั่งกลางเมืองปัตตานี คนร้ายใช้รถโชเลย์เป็นพาหนะบรรทุกระเบิด ทำทีเหมือนเป็นพ่อค้าแม่ค้าเพื่อไม่ให้ผิดสังเกต ถือเป็นอีกวิธีหนึ่งในการเคลื่อนย้ายระเบิดขนาดใหญ่เข้าไปในย่านชุมชน
ในขณะที่รูปแบบการจุดชนวนระเบิดกลางเมืองปัตตานี (โชเลย์บอมบ์) และยะลา (คาร์บอมบ์) ปรากฏว่าคนร้ายใช้ “วิทยุสื่อสาร” เป็นตัวจุดระเบิด หรือที่เรียกว่า “สไปเดอร์บอมบ์” ความน่ากลัวอยู่ตรงที่หน่วยงานความมั่นคงยังไม่มีเครื่องตัดสัญญาณป้องกันการจุดชนวนประเภทนี้
ที่น่ากลัวไปกว่านั้น คนร้ายสามารถสั่งการได้จากระยะไกลมากตามกำลังส่งของวิทยุสื่อสารที่เป็นตัวสั่งระเบิด และสามารถควบคุมการจุดระเบิดได้พร้อมๆ กันจากเครื่องส่งตัวเดียวกันหรือตัวอื่นที่มีระยะกำลังส่งเท่ากันอีกด้วย นี่คือที่มาของการเรียกการจุดระเบิดวิธีนี้ว่า “Spider Bomb”
ถึงแม้ว่าขณะนี้ยังไม่สามารถคาดเดาลักษณะการก่อเหตุไม่สงบที่จะเกิดขึ้นในกรุงเทพฯ ได้ และมีเพียงกฎหมายเท่านั้นที่จะเป็นเครื่องมือยับยั้งลงโทษผู้ก่อเหตุอย่างเด็ดขาด เพื่อสร้างความเข็ดขยาดให้แก่เด็กๆ หรือพวกคึกคะนองที่มือบอนคิดจะสร้างความวุ่นวายในอนาคต
ใจเขาใจเรา บ้านใคร ใครก็รัก ใครทะเลาะกับใครแล้วมาเผาบ้านเรา โดยที่เราไม่เกี่ยวข้อง เราย่อมโกรธแค้นเสียใจ ก็ได้แต่หวังให้คนใจดำอำมหิต ที่จ้องก่อความเดือดร้อนมีสำนึกเห็นแก่ส่วนรวมและประเทศชาติ อย่าให้อำนาจเงินตรามาทำลายความเป็นสยามเมืองยิ้มเลย !!!
