จัดอันดับไทยทำประโยชน์ให้โลกที่ 2 ในอาเซียน

เว็บไซต์ “กูด คันทรี อินเด็กซ์” (Good Country Index) ได้เปิดเผยการจัดอันดับประเทศทำประโยชน์แก่โลก ประจำปี 2014 โดยประเทศไทยได้รับการจัดอันดับอยู่ที่ 53 จากทั้งหมด 125 อันดับ ซึ่งถือเป็นอันดับที่ 2 ในกลุ่มประเทศสมาชิกประชาชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) เป็นรองเพียงสิงคโปร์ที่อยู่อันดับที่ 27 เท่านั้น

ขณะที่ประเทศอื่นๆ ในอาเซียนได้รับการจัดอันดับรองลงมา อาทิ มาเลเซียอยู่ในอันดับที่ 58 ลาวอยู่อันดับที่ 104 ฟิลิปปินส์อยู่อันดับที่ 114 อินโดนีเซียอยู่อันดับที่ 119 กัมพูชาอยู่อันดับที่ 122 และเวียดนามอยู่อันดับที่ 124 อย่างไรก็ดี ทางเว็บไซต์ไม่ได้จัดอันดับของบรูไน และพม่าไว้ในดัชนีดังกล่าว

สำหรับประเทศที่ได้รับการจัดอันดับสูงสุด 5 อันดับแรก ได้แก่ ไอร์แลนด์ ฟินแลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ และนิวซีแลนด์ ตามลำดับ โดยประเทศได้รับการจัดให้อยู่ในลำดับสุดท้าย คือ ลิเบียที่ 125

เว็บไซต์ดังกล่าวแบ่งเกณฑ์ชี้วัดการทำประโยชน์ให้แก่โลกออกเป็น 7 กลุ่ม ได้แก่ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วัฒนธรรม ความมั่นคงและสันติภาพนานาชาติ ความเรียบร้อยของโลก สภาพอากาศและโลก ความเจริญรุ่งเรืองและความเท่าเทียม และสุขภาพและความเป็นอยู่

ไซมอน แอนโฮลต์ ที่ปรึกษาอิสระด้านนโยบายชาวอังกฤษและหนึ่งในผู้ริเริ่มจัดทำดัชนีดังกล่าวระบุถึงจุดประสงค์ของการจัดทำว่า เพื่อใช้ชี้วัดสิ่งที่แต่ละประเทศทุ่มเททำประโยชน์ให้กับโลก โดยเฉพาะผลประโยชน์ร่วมกันของมนุษยชาติ อย่างไรก็ดีดัชนีวัดการทำประโยชน์แก่โลกไม่ได้จัดทำขึ้นเพื่อตัดสินคุณความดีของแต่ละประเทศ

“นับเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องอธิบายว่า เราไม่ได้จัดทำดัชนีนี้เพื่อตัดสินคุณความดีของแต่ละประเทศ” แอนโฮลต์ กล่าว

ทั้งนี้ ดัชนีดังกล่าวอ้างอิงข้อมูลส่วนใหญ่มาจากสหประชาชาติ (ยูเอ็น) และบรรดาองค์การระหว่างประเทศ และยังใช้ข้อมูลงบประมาณของแต่ละประเทศเพื่อให้เห็นภาพสัดส่วนการใช้งบประมาณในการทำประโยชน์ให้แก่โลกที่แท้จริง

การจัดทำดัชนีดังกล่าวยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเพื่อตอบคำถามว่า รัฐมีไว้เพื่อรับใช้ ผลประโยชน์ของคนในประเทศ หรือเพื่อผลประโยชน์ของมนุษยชาติ โดย แอนโฮลต์ ระบุว่า หากคำตอบ คือ ประเด็นแรก หมายความว่า โลกกำลังเจอปัญหาใหญ่ เนื่องจากภัยคุกคามในปัจจุบันล้วนแล้วแต่เป็นภัยข้ามพรมแดนที่เกินกว่ากำลังที่รัฐเพียงรัฐเดียวจะจัดการได้ทั้งสิ้น อาทิ ภัยธรรมชาติ วิกฤตเศรษฐกิจ ภัยก่อการร้าย และการค้ายาเสพติด เป็นต้น

“อย่างไรก็ดีในปัจจุบันแต่ประเทศยังคงใช้งบประมาณส่วนใหญ่ไปเพื่อการพัฒนาภายในประเทศ” แอนโฮลต์ ระบุพร้อมเสริมว่า เห็นได้ว่าในปัจจุบันปัญหาส่วนใหญ่ล้วนเป็นปัญหาข้ามชาติทั้งนั้น ดังนั้นวิธีแก้ไขมีเพียงวิธีเดียว คือ นานาชาติต้องร่วมมือกัน