อย่าเป็นแม่ปู
พรรคฝ่ายค้านได้รวบรวมรายชื่อยื่นถอดถอนนายกรัฐมนตรีต่อประธานรัฐสภา โดยมีคำอธิบายว่า นี่เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการตามรัฐธรรมนูญที่ต้องดำเนินหลังจากยื่นอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล ซึ่งทางพรรคได้ยื่นต่อประธานรัฐสภาแล้วเช่นกัน
กระบวนการทั้งสองนี้เป็นกลไกตามรัฐธรรมนูญเป็นเครื่องมือที่พรรคฝ่ายค้านใช้ในการตรวจสอบถ่วงดุลฝ่ายบริหาร ซึ่งหากเห็นว่าการทำหน้าที่ของฝ่ายบริหารมีความบกพร่องก็ชอบที่จะทำหน้าที่เช่นว่านั้นให้เต็มกำลัง
อย่างไรก็ตาม สมาชิกรัฐสภาทั้งหลายต้องสอบถามตนเองและต้องตรวจสอบกันเองด้วยว่า ที่ผ่านมาสมาชิกรัฐสภาจำนวนไม่น้อยได้ไปแสดงบทบาทที่ไม่เหมาะสม จนอาจจะกล่าวได้ว่าต้องรับผิดชอบต่อการนำคนมาตายที่ราชประสงค์และสะพานผ่านฟ้าลีลาศด้วยเช่นกัน
ในขณะที่แกนนำผู้ชุมนุม ตลอดจนคนบงการทั้งหลายถูกกล่าวหาและถูกดำเนินคดีฐานก่อการร้ายและความผิดอื่นๆก็มีคำถามว่า แล้วสมาชิกรัฐสภาเหล่านี้ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยแม้แต่นิดเดียวเลยหรือ และรัฐสภามีกลไกในการตรวจสอบกันเองอย่างไร มีการลงโทษกันอย่างไร หรือว่าจะรับแต่ชอบอย่างเดียวไม่ต้องรับผิด
ถ้าไม่มีการตรวจสอบสมาชิกรัฐสภาในกรณีนี้ รัฐสภาก็คงมิต่างอะไรกับสถานที่ให้การหลบซ่อนแก่ผู้กระทำความผิด แล้วใครจะเชื่อถือรัฐสภา แล้วรัฐสภาจะเป็นองค์กรซึ่งเป็นที่พึ่งที่หวังให้กับประชาชนได้อย่างไร
ถ้าเราไม่เปลี่ยนแปลงตัวเราเอง เราจะเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองของเราได้อย่างไร ถ้าการซ่อมสร้างบ้านเมืองถ้าไม่เริ่มจากกวาดบ้านของเราเอง มันจะสะอาดได้อย่างไร
สังคมยอมให้สภาอนุมัติเงินเดือนเพิ่มให้กับตัวเองให้สมาชิกรัฐสภามีเอกสิทธิ์ได้รับการคุ้มครองไม่ให้ถูกดำเนินคดีระหว่างสมัยประชุม ฯลฯ ให้สิทธิพิเศษต่างๆ นานา เพราะมีฐานความคิดที่ว่า เป็นการคุ้มครองผู้ทำประโยชน์ให้กับประเทศชาติบ้านเมือง หาใช่มีเอกสิทธิ์ที่มีไว้เพื่อป้องกันตนเองจากการกระทำอะไรก็ได้ ถ้าไม่เข้าใจเรื่องนี้แล้วรัฐสภาก็คงไม่ต่างอะไรกับซ่องโจรเท่านั้นเอง
การปรองดองและการปฏิรูปประเทศจะเกิดขึ้นโดยการชี้นิ้วกล่าวหาคนอื่นไม่ได้ ทุกองคาพยพในสังคม ไม่ว่ารัฐสภา สถาบันต่างๆ ตำรวจ ทหาร หรือแม่แต่สื่อมวลชน ฯลฯ ล้วนต้องเริ่มเก็บกวาดบ้านตัวเอง และต้องมีจินตนาการใหญ่กว่าปกติและมีจิตใจที่กว้างขวาง สมาชิกรัฐสภาต้องเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทย มิใช่จำกัดตนเองอยู่ที่การเป็นสมาชิกของพรรคใดพรรคหนึ่งเท่านั้น
ในขณะที่ต้องสวมหมวกฝ่ายค้านเพื่อตรวจสอบรัฐบาลก็ทำไปและสังคมควรให้การสนับสนุนการทำหน้าที่เช่นว่า แต่ขณะเดียวกันรัฐสภาก็ต้องตรวจสอบสมาชิกรัฐสภา ถ้าพบว่ามีความผิดตามกฎหมายฝ่ายบ้านเมืองก็ต้องดำเนินการอย่างไม่ละเว้น แต่ถ้าเบากว่านั้นก็ต้องลงโทษกันตามประมวลจริยธรรม
ถ้าไม่เริ่มแบบนี้ก็ยากที่หวังว่าสภาจะเป็นที่พึ่งได้
