รับมือกีดกันการค้า

ในขณะที่องค์การการค้าโลก (ดับเบิลยูทีโอ) ได้เดินหน้าให้ทั่วโลกเปิดการค้าขายเสรี ลดกฎระเบียบกีดกันทางการค้าระหว่างกัน สำหรับประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศด้อยพัฒนาก็จะได้รับการช่วยเหลือในหลายๆ ด้าน

ในหลักการค้าเสรีนั้น เป็นสิ่งที่ฟังดูดีว่าจะเปิดเสรีทางการค้าระหว่างกัน แต่ในทางปฏิบัติทุกประเทศพยายามที่จะปกป้องอุตสาหกรรมและธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับคนในชาติตัวเอง โดยใช้มาตรการกีดกันทางการค้าในรูปแบบอื่นๆ ที่ไม่ใช่ภาษี

ขณะนี้ไทยถูกมาตรการกีดกันการค้าที่ไม่ใช่ภาษีจากสหรัฐแล้ว คือ เรื่องการค้ามนุษย์ ซึ่งไทยถูกรัฐบาลสหรัฐมองว่ามีการใช้แรงงานทาสในหลายอุตสาหกรรม ซึ่งใน 90 วันนี้จะรู้ว่าสหรัฐจะดำเนินการอย่างไร เช่น การห้ามนำเข้าสินค้าที่ใช้แรงงานกลุ่มดังกล่าว หรือจะมีมาตรการตอบโต้อย่างอื่นที่กระทบการค้าระหว่างกัน

การกีดกันการค้าจะยังไม่หมดเพียงเท่านี้ ทางกรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ เตือนมาแล้วว่า ขณะนี้ทั่วโลกจะเน้นบริโภคสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม มาตรการด้านสิ่งแวดล้อมจะถูกนำมาเป็นเครื่องมือกีดกันทางการค้า ที่ทั้งหน่วยงานรัฐและเอกชนไทยต้องตื่นตัวและเตรียมความพร้อมรับมือได้แล้ว อย่าปล่อยให้โดนมาตรการกีดกันการค้าก่อนแล้วจึงมาคิดแก้ไข เพราะจะไม่ทันการณ์

การกีดกันทางการค้าหลายรูปแบบแม้จะไม่ใช่มาตรการทางภาษี แต่ก็ส่งผลให้ต้นทุนการส่งออกของผู้ประกอบการไทยเพิ่มสูงขึ้น ไทยอาจจะไม่ต้องสนใจมาตรการกีดกันการค้าจากนานาชาติเลย หากเราผลิตและใช้เองในประเทศเป็นส่วนใหญ่ เหลือใช้จึงส่งออก

แต่ปัจจุบันเศรษฐกิจไทยพึ่งพาการส่งออกถึง 60-70% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (จีดีพี) ฉะนั้นการจะไม่สนใจแก้ไขในเรื่องที่ถูกประเทศผู้ซื้อสินค้าจากไทยติติงคงจะยาก

กระทรวงพาณิชย์ ระบุว่า การส่งออกของไทยในช่วง 4 เดือน (ม.ค.-เม.ย. 2557) การส่งออกมีมูลค่า 73,460.5 ล้านเหรียญสหรัฐ ลดลง 0.97% จากช่วงเดียวกันปีก่อน เป็นการส่งออกที่มีมูลค่าต่ำสุดในรอบ 24 เดือน หรือ 2 ปี แต่ยังไม่รู้ว่าในครึ่งปีแรกจะขยายตัวได้ หรือจะขยายตัวติดลบ

หากไม่ให้การส่งออกไทยย่ำแย่ไปกว่านี้ การหาทางป้องกันการกีดกันการค้ายังไม่พอ แต่จะต้องปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมของไทยยกระดับไปผลิตสินค้าที่ไม่เน้นใช้แรงงานมากอีกต่อไป เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมไทยให้แข่งได้ในตลาดโลก