จบสงกรานต์ ธุรกิจเบิกบานลูกอีสานหอบข้าวสารคืนกรุง

โดย...ทีมข่าวภูมิภาค

ภาคธุรกิจ การท่องเที่ยว การค้า อาจยิ้มแก้มปริกับเม็ดเงินสะพัดนับหมื่นล้านในช่วงเทศกาลสงกรานต์

ไมตรี อินทุสุต ผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต เปิดเผยว่า มีนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจากปีที่แล้วประมาณ 7% โรงแรมระดับ 5 ดาวขึ้นไปมีจำนวนนักท่องเที่ยวอยู่ที่ 90100% ทำให้การท่องเที่ยวช่วงสงกรานต์ในปีนี้ของ จ.ภูเก็ต ยังคงมีความคึกคัก

ผู้ประกอบการท่องเที่ยวในพื้นที่ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา รายหนึ่ง บอกว่า เส้นทางจากประเทศมาเลเซียมายัง อ.หาดใหญ่ ในช่วงตั้งแต่วันที่ 11 เม.ย.เป็นต้นมา หนาแน่นมาก ทั้งรถยนต์และรถบัส นำนักท่องเที่ยวจากสิงคโปร์และมาเลเซียเข้ามายัง อ.หาดใหญ่ จำนวนมาก ภาพรวมของโรงแรมที่พักต่างๆ มีผู้เข้าพักมากกว่า 90%

ด้าน เง็กลั้ง ญาโนภาส ผู้จัดการร้านปึงหงี่เชียง ร้านขายของฝากประเภทกุนเชียง หมูยอ หมูหยอง และข้าวตังหน้าตั้ง ซึ่งเป็นสินค้าขึ้นชื่อของ จ.นครราชสีมา เปิดเผยว่า ประชาชนเข้ามาซื้อของฝากที่ร้านกันอย่างเนืองแน่น ทำให้อาหารทั้ง 4 ประเภท ผลิตออกมาไม่ทัน แม้ว่าภาพรวมเศรษฐกิจประเทศจะยังไม่ดี แต่เทศกาลสงกรานต์ปีนี้ทางร้านกลับมียอดขายเพิ่มขึ้นกว่า 50% เมื่อเทียบกับเทศกาลสงกรานต์ปี 2556 ที่ผ่านมา

แต่สำหรับประชาชนชาวบ้านรากหญ้า หลังจากหมดเวลากลับไปเยี่ยมเยือนถิ่นฐาน ก็ถึงเวลาหวนกลับคืนสู่เมืองกรุง สถานีรถไฟและรถโดยสารทุกแห่งคลาคล่ำไปด้วยผู้คน บ้างรอขึ้นรถไฟฟรี บ้างเข้าแถวรอซื้อตั๋วรถโดยสารประจำทาง และภาพที่เห็นชินตาคือแทบทุกคนมีสัมภาระหอบหิ้วกันมากมาย

เพียง มังคชาติ ชาว จ.สุรินทร์ แม่ลูกสอง บอกว่า กำลังจะเดินทางกลับไป จ.นครปฐม สัมภาระที่เห็นนั้น แม้ไม่มากหากเทียบกับคนอื่นๆ แต่เธอบอกว่า ส่วนใหญ่เป็นข้าวสารซึ่งนำกลับไปเท่าที่พอจะนำไปได้ แม้ไม่มากนัก แต่ก็ถือว่าเป็นการช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายในครัวเรือนได้พอสมควร เพราะไม่ต้องเสียเงินไปซื้อข้าวสารที่มีราคาสูงมาก ถึงกิโลกรัมละ 3840 บาทเลยทีเดียว

กัลยานัตย์ สมานนิตย์ สาวก่อสร้าง ชาว จ.สุรินทร์ บอกว่า นำข้าวสารใส่กระสอบปุ๋ยกลับไปกรุงเทพฯ ด้วยหลายๆ กระสอบ เพราะช่วยให้ประหยัดมาก จะได้มีเงินเหลือส่งกลับมาบ้าน อีกหลายเดือนกว่าจะได้กลับ จ.สุรินทร์ บ้านเกิดอีกครั้ง ข้าวสารที่นำติดตัวกลับไปก็เพื่อจะได้ไม่ต้องไปซื้อให้สิ้นเปลือง และสบายใจเพราะเป็นข้าวที่ครอบครัวทำนาเพาะปลูกเอง

ด้าน สมชาย นาคยอง ซึ่งต้องจากบ้านเกิดกลับมาทำงานโรงงาน บอกว่า นำข้าวสารหอมมะลิกลับเข้ากรุงเทพฯ ไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะหุงรับประทานเพียงคนเดียว ข้าวที่ไหนก็สู้ข้าวหอมมะลิ จ.สุรินทร์ ไม่ได้ หุงขึ้นหม้อ หอม เนื้อนุ่ม อร่อยมาก ที่สำคัญภูมิใจด้วยเพราะเป็นข้าวที่ปลูกเองกับมือ

นอกเหนือจากข้าวสาร สิ่งที่พวกเขานำติดตัวกลับเมืองกรุงยังประกอบด้วยพริกแห้ง ปลาจ่อม และที่ขาดไม่ได้คือปลาร้า แม้จะพะรุงพะรังต้องแบกหาม ที่สำคัญยังเป็นภาระที่ต้องคอยเฝ้าของยามที่ต้องรอเที่ยวรถ ซึ่งใช้เวลาอีกนานนับชั่วโมง แต่ก็ช่วยประหยัดเงินได้ไม่น้อย สำหรับชาวบ้านชนบทที่เข้ามาทำงานรับจ้างอยู่ในเมืองกรุง

ขณะที่บรรยากาศสถานีรถไฟและรถโดยสารทุกแห่งทั่วประเทศ มีการจัดกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหาร และฝ่ายปกครอง คอยดูแลความปลอดภัย รวมทั้งจัดหาน้ำดื่มบริการระหว่างรอขึ้นรถ โดยเฉพาะสถานีรถไฟต่างๆ ซึ่งมีผู้รอเดินทางด้วยรถไฟฟรีกันอย่างเนืองแน่น แม้ว่าที่นั่งจะเต็ม แต่ก็ยังมีผู้ทนยืนเพื่อเดินทางกลับกันเป็นจำนวนมาก

ช่วงเวลาแห่งความสุข ช่วงเวลาอันอบอุ่นที่ได้กลับถิ่นฐานบ้านเกิดผ่านไป ทุกชีวิตกลับคืนสู่ชีวิตจริงที่ต้องทำงานเลี้ยงตัว เฝ้ารอโอกาสและเทศกาลที่จะได้กลับมาเยือนถิ่นฐานเดิมอีกครั้ง