ธุรกิจการเมือง ทำการเมืองเลวร้าย

จองชัย เที่ยงธรรม ได้เล่าประสบการณ์ทางการเมืองว่า อยู่ในระบบสภามายาวนาน ตั้งแต่ปี 2526 เพราะเป็น สส.ติดต่อกันมาตลอดถึงปี 2549 เว้นวรรคสองปี 2550-2551 หลังปฏิวัติ พอเปิดสภามาลูกชาย (เสมอกัน เที่ยงธรรม) ก็ไปลงแทน เลยเว้นวรรคไม่ได้เป็น สส. แต่ไปเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทยอยู่ แต่พอพรรคชาติไทยถูกยุบพรรคเลยต้องเว้นวรรคทางการเมืองไป 5 ปี เพิ่งมาพ้นโทษปลายปี 2556 และเตรียมตัวลงสมัคร สว.เลย

จองชัย บอกว่า เล่นการเมืองมา 30 ปี วิกฤตการเมืองครั้งนี้ใหญ่มากถึงกับชาติล่มสลายได้เลย หากเปรียบเป็นเรือก็ปริ่มน้ำแล้ว จะจมแล้ว

“เราต้องหาทางวิดน้ำออกจากเรือให้เรือลอยมาให้ได้ หากปล่อยไปตามธรรมชาติ น้ำก็จะเข้ามาในเรือเรื่อยๆ เรือก็จม ถามว่าแก้อย่างไร ผมรู้คำตอบดี แต่ความเห็นส่วนตัวผมบอกไม่ได้ เพราะผมกำลังอยากจะเป็นประธานวุฒิฯ อยู่ หากผมเป็น สว.เฉยๆ ผมตอบได้เลยทันที นักข่าวมาถามผมจะตอบให้เลย”

ทั้งนี้ การเมืองมันเลวร้ายลง ถ้าจะพูดคือมันเป็นธุรกิจมากเกินไปในช่วงหลังๆ เป็นธุรกิจการเมืองที่ทำให้บ้านเมืองเสียหายมากเกินไป มันมากอบโกยผลประโยชน์จากการเล่นการเมือง ไม่เหมือนเมื่อก่อนเหมือนรุ่นอาจารย์หม่อมคึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี

จองชัย บอกว่า แม้สมัยนั้นโกงกันเยอะแยะ แต่อาจารย์หม่อมก็บอกว่าปล่อยมัน เกษตรกรโกงมั่ง ชาวบ้านโกงมั่ง ก็ปล่อยมัน คือการโกงมันมีมาโดยตลอด จากชาวบ้านโกงก็พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ จากชาวบ้านโกงก็มาสู่ยุคเงินผันตั้งแต่ปี 2518 มันก็โกงไปขุดลอกทำถนนมันก็โกงกัน แต่มันโกงในระดับล่างๆ ไม่ได้โกงมากมาย แต่ทุกวันนี้มันพัฒนาการโกงขึ้นมาจนประเทศเสียหาย เจ๊งหมด

“เราไม่ได้ว่าใครโกงนะ เพราะเรายังไม่รู้ แต่เข้าไปทำงานแล้วจะรู้แน่นอน” จองชัย ออกตัว

อย่างไรก็ตาม เมื่อถามว่าคุ้นเคยกับสุเทพเทือกสุบรรณ เลขาธิการ กปปส. หรือไม่ “จองชัย” บอกว่า รู้จักกันดี เพราะเคยเป็นนายเก่า ตอนนั้นสุเทพเป็น รมว.คมนาคม ตัวเองเป็น รมช.คมนาคม ถ้าจะเรียกว่าเป็นเจ้านายก็ได้ ซึ่งสุเทพดีมาก และในขณะเดียวกันจองชัยก็บอกว่าสนิทกับ พ.ต.ท.ทักษิณ เช่นกัน ในช่วงที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ยังเป็นนายตำรวจติดตาม ปรีดา พัฒนถาบุตร อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี

เมื่อถามว่าหากเป็นประธาน สว.แล้ว สามารถไกล่เกลี่ยทั้งสองฝ่ายได้หรือไม่ จองชัย บอกว่า ไม่ได้มีหน้าที่ไกล่เกลี่ย แต่มีหน้าที่ไปทำสิ่งให้มันถูกต้อง ผิดก็ต้องแก้ไข ก็ต้องว่ากันไป ฝ่ายไหนผิดก็ต้องดึงกลับมา ฝ่ายไหนดีก็ต้องส่งเสริม ไม่สามารถไปทำให้เขามาดีกันได้ แต่ต้องเข้าไปทำในสิ่งที่ถูกต้อง หรือทำให้เอียงเข้ามาหาความถูกต้องให้มากที่สุด คือจุดรวม เข้ามาหาเรา มาหาจุดกลาง คือ วุฒิสภา ที่ประชุมวุฒิฯ ว่าไงก็เอาอย่างนั้น

จองชัยยังได้แสดงความมั่นใจว่า หากเป็นประธาน สว.จะสามารถรักษากติกาได้คือ สว.ทุกคนต้องมาช่วยกันแก้ปัญหา ไม่แบ่งฝักแบ่งฝ่าย คือการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายมันก็มีอยู่ในใจอยู่แล้ว ถ้าเป็นฝ่ายเราชั่วแค่ไหนก็ดี ถ้าเป็นฝ่ายตรงข้ามดีแค่ไหนก็ชั่วนี่คือการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย

“เหมือนลูกของเราไปทำผิดมา ตำรวจไปจับเฮ้ย! ลูกกูถูกนะ เพราะพ่อมันเป็น สว. มันก็ไม่ใช่ ก็ต้องไปคุยกับตำรวจเขาว่าผิดก็ต้องเป็นผิด แต่ถึงผิดเขาก็เป็นลูกเรา นี่คือการแก้ไขปัญหาง่ายๆ อย่างลูกผมไปทำผิด ตำรวจไปจับมา ผมจะไปบอกตำรวจเหรอว่า เฮ้ย! ลูกกู มึงจับได้ไง มันก็ไม่ได้ มันต้องคุยกับเขา มันผิดอย่างไร ถ้ามันผิดก็ลูกเรา ก็ต้องหาทางแก้ไข ช่วยเหลือกัน”

ทั้งนี้ ขออย่าได้แบ่งข้างกันเลย เพราะถ้าแบ่งกันว่าข้างนี้ทำอะไรก็ถูก ข้างนู้นทำอะไรก็ผิด อย่างนี้มันก็เจ๊ง มันต้องถูกทั้งสองข้าง อย่างตำรวจจราจรน่าสงสารที่สุด รถชนกันถูกทั้งคู่ เพราะทางนู้นก็โทรศัพท์มา ทางนี้ก็โทรศัพท์เข้ามาหา สรุปถูกทั้งคู่ ตำรวจตัดสินไม่ได้ นี่คือปัญหาง่ายๆ ที่เปรียบเทียบให้ฟัง เพราะเมื่อเข้าไปแล้วต้องสลายขั้วให้เป็นพวกเดียวกัน