พลังในการขับเคลื่อนประเทศไทยสู่การเป็น"ครัวของโลก"(Kitchen of the World)

ความผันผวนของภูมิอากาศโลก ส่งผลกระทบต่อผลผลิตการเกษตรให้แปรปรวนตามไปด้วย ดังนั้น กระแสโลกที่สำคัญในวันนี้ คือ เรื่องความมั่นคงทางอาหาร (Food Security) ซึ่งแบ่งออกเป็น 3 ประเด็น ได้แก่

1.ความเพียงพอต่อความต้องการ (Availibility) จากแนวโน้มประชากรโลกปัจจุบัน ประมาณ 7,000 ล้านคน จะเพิ่มขึ้นโดยตลอด ชุมชนเมืองขยายตัวเพิ่มขึ้น มีการแย่งทรัพยากรที่ใช้ผลิตอาหาร ไปใช้ในการเป็นที่อยู่อาศัย และใช้ในด้านอื่นๆ เหลือที่ดิน แหล่งน้ำ และปัจจัยที่จะใช้ผลิตอาหารลดลง จึงมีความกังวลว่าจะผลิตอาหารรองรับประชากรที่จะเพิ่มเป็น 9,000 ล้านคนในอีก 40 ปีข้างหน้าได้อย่างไร

2.ความมีเสถียรภาพ (Stability) เนื่องจากสภาวะโลกร้อน (Global Warming) ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสภาพภูมิอากาศปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ (Climate Change) ทำให้เกิดสภาวะโลกร้อน ส่งผลให้วัฏจักรการผลิตของภาคการเกษตรเปลี่ยนแปลงไป ผลผลิตทางการเกษตรเสียหาย กระทบต่อเสถียรภาพในการผลิตอาหาร ทั้งยังส่งผลให้ราคาอาหารเพิ่มสูงขึ้นทั่วโลก และประเด็นสุดท้ายของเรื่องความมั่นคงทางอาหารก็คือเรื่อง

3.ความสามารถในการเข้าถึงอาหาร (Accessibility) ของประชากรโลกโดยเฉพาะประชากรโลกที่ยากจนหรือมีรายได้น้อย รวมถึงประเทศที่มีประชากรมากและผลิตอาหารได้ไม่เพียงพอ หรือประเทศที่ต้องนำเข้าอาหาร

ปัจจุบันพฤติกรรมและการใช้ชีวิตของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ผู้คนทั่วโลกมีความตื่นตัวและห่วงใยในการรักษาสุขภาพกันเพิ่มมากขึ้น กระแสโลกที่สำคัญอีกเรื่องหนึ่งคือ ด้านอาหารปลอดภัย (Food Safety) ซึ่งสอดคล้องกับวงการแพทย์ทั่วโลกต่างกังวลเรื่องเชื้อดื้อยาปฏิชีวนะ เพราะปัจจุบันการคิดค้นยาปฏิชีวนะใหม่ๆ ทำได้ยากขึ้นและต้นทุนสูงมาก ถ้ามีการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างไม่ระมัดระวัง เชื้อโรคจะดื้อยาได้เร็วขึ้น และอาจเป็นวิกฤตของวงการแพทย์ ถ้าไม่มียาปฏิชีวนะใหม่ๆ มาใช้รักษา จึงมีการรณรงค์ไม่ใช้ยาปฏิชีวนะโดยไม่จำเป็น ทั้งในการรักษาคนและรวมถึงการไม่ใช้ยาปฏิชีวนะโดยไม่จำเป็นในวงการปศุสัตว์ด้วย

ดังนั้น การดำเนินธุรกิจผลิตอาหารในรูปแบบอุตสาหกรรม คือ การผลิตจำนวนมากๆ โดยใช้ความก้าวหน้าทางวิทยาการ เทคโนโลยีที่ทันสมัยและนวัตกรรม ดังนี้

1.ปรับปรุงโรงเรือนและอุปกรณ์ ทำให้สัตว์ที่เลี้ยงแบบหนาแน่น อยู่อย่างสุขสบาย ในระบบโรงเรือนแบบปิดและปรับอุณหภูมิให้เหมาะสมในแต่ละช่วงเวลา และในแต่ละช่วงอายุของสัตว์ และใช้เครื่องมือและอุปกรณ์ระบบอัตโนมัติ ทำให้คนสามารถปฏิบัติได้ง่ายและสะดวก ซึ่งโรงเรือนแบบปิดนี้ยังทำให้สามารถป้องกันสัตว์พาหะนำโรค เช่น นก หนู และแมลงต่างๆ ไม่ให้เข้าไปในโรงเรือน เป็นการป้องกันโรคที่ดี

2.ใช้เทคโนโลยีและวิชาการด้านการผลิตอาหารสัตว์ ทำการผลิตอาหารสัตว์ที่มีคุณค่าทางโภชนาการตรงกับความต้องการของสัตว์แต่ละชนิด ตรงกับความต้องการของสัตว์ในแต่ละช่วงอายุ

3.ปรับปรุงและพัฒนาสายพันธุ์สัตว์ ตลอดจนคัดเลือกพันธุ์สัตว์ที่มีความต้านทานโรคและให้ผลผลิตสูง และตรงกับความต้องการของตลาด

4.มีระบบการจัดการดูแลที่ดี ปัจจุบันมีใช้เทคโนโลยีและระบบ IT เข้าช่วย ทำให้สามารถติดตามงาน และแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว

5.มีระบบการป้องกันโรคที่ดี มีระบบการจัดการด้านความปลอดภัยทางชีวภาพ (Biosecurity Management) มีการแยกพื้นที่เลี้ยงสัตว์ ออกจากพื้นที่อยู่อาศัย ทุกฟาร์มต้องปฏิบัติตามระบบมาตรฐานฟาร์มของกรมปศุสัตว์ และเนื่องจากมีการใช้อุปกรณ์ระบบอัตโนมัติ จึงใช้คนเข้าไปในโรงเรือนน้อยที่สุด (คนก็เป็นพาหะนำโรคที่สำคัญ)

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้สัตว์ในฟาร์มที่เลี้ยงแบบหนาแน่นอยู่อย่างสุขสบาย ได้รับอาหารสัตว์ที่มีโภชนาการครบถ้วนตรงกับความต้องการในแต่ละวัน สัตว์ในฟาร์มจึงเติบโตเร็ว หรือให้ผลผลิตที่ดี และที่สำคัญในเมื่อสัตว์ไม่ป่วย จึงไม่จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะใดๆ เป็นการตอบโจทย์เรื่องอาหารปลอดภัย (Food Safety) ได้เป็นอย่างดี

การผลิตอาหารนั้น จะต้องให้ความสำคัญกับเรื่องอาหารปลอดภัยอย่างมาก ทุกขั้นตอนในห่วงโซ่การผลิตอาหาร (Supply Chain) ต้องสามารถตรวจสอบย้อนกลับได้ (Traceability) ขบวนการผลิตอาหารต้องได้มาตรฐาน GMP & HACCP (มาตรฐาน GMP หรือ Good Manufacturing Practice เป็นระบบประกันคุณภาพในการผลิตอาหารเพื่อให้เกิดความปลอดภัยและมั่นใจต่อการบริโภค ส่วน HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Point) เป็นมาตรฐานการผลิตที่มีมาตรการป้องกันอันตรายที่ผู้บริโภคอาจได้รับจากการบริโภคอาหาร)

ด้านการพัฒนาสู่ความยั่งยืน เป็นอีกหนึ่งกระแสโลกทุกภาคส่วนในภาคธุรกิจอาหารจะต้องให้ความสำคัญ โดยต้องคำนึงด้วยว่าการผลิตอาหารเพื่อตอบสนองความต้องการ (Demand) ของคนรุ่นปัจจุบัน จะต้องไม่ก่อให้เกิดผลกระทบในทางลบต่อคนรุ่นต่อไปในอนาคต ทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม

ดังนั้น เพื่อตอบโจทย์ปัญหาสำคัญ ทั้งด้านความมั่นคงทางอาหาร และด้านอาหารปลอดภัย การผลิตอาหารในรูปแบบอุตสาหกรรมหรือเกษตรอุตสาหกรรม จึงน่าจะเป็นหนึ่งในทางออกที่จะทำให้สามารถผลิตอาหารได้อย่างมากพอและปลอดภัยต่อการบริโภคเพื่อรองรับความต้องการของประชากรโลกที่มีจำนวนมากขึ้นทุกวัน ภาคธุรกิจจะต้องปรับตัวให้สอดคล้องกับกระแสโลก จะต้องบริหารจัดการห่วงโซ่การผลิตอาหารหรือ Supply Chain ตั้งแต่ต้นน้ำไปจนถึงปลายน้ำ โดยใช้ระบบการจัดการด้านความปลอดภัยทางชีวภาพ (Biosecurity Management) เพื่อควบคุมคุณภาพมาตรฐานและลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น

นอกจากนี้ ยังต้องบริหารจัดการเพื่อลดต้นทุนการผลิตไปพร้อมๆ กับเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต โดยการกำหนดเขตการผลิตที่เหมาะสม (Zoning) สามารถตรวจสอบย้อนกลับได้ทุกขั้นตอน เพื่อที่จะนำประเทศไทยก้าวสู่การเป็นครัวของโลกได้อย่างเต็มภาคภูมิ...