สูตรฆ่ามะเร็ง

มะนาว+โซดา ฆ่าเซลล์มะเร็งได้!!! หนึ่งในเรื่องราวที่ถูก “แบ่งปัน” ส่งต่อกันในสังคมออนไลน์แบบจับต้นชนปลายกันมั่วไปหมด ไม่ว่าจะที่มาที่ไปของต้นตอการเผยแพร่ ที่มาของข้อมูล ชนิดที่ไม่ต้องมองไปไกลถึง “เนื้อหา” ที่เถียงกันได้ไม่รู้จบทั้งฝ่าย “เชื่อ” และ “ไม่เชื่อ”

แน่นอนว่า “อานุภาพ” มะนาว 2 ลูก+โซดา 1 ขวด (บางสูตรผสมน้ำผึ้ง) สามารถฆ่าเซลล์มะเร็งได้ผลกว่าทำคีโม 1 หมื่นเท่า ออกจะดูเป็นการโฆษณาเกินจริง แถมการการันตีผลว่าฆ่าเซลล์มะเร็งได้ 100% ยังชัดเจนว่าเข้าข่ายหลอกลวงผู้บริโภค

แต่น่าสนใจตรงที่ เรื่องราวมะนาว โซดารักษามะเร็งจึงยังวนเวียนอยู่ในโซเชียลมีเดียได้ถึงทุกวันนี้ แถมยังมีวิวัฒนาการนำมารีเมกกันใหม่หลายเวอร์ชั่น หวังจะเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับชุดความคิดเดิม แต่ผลลัพธ์ออกมากลับยิ่งไปในทิศทางตรงกันข้าม

หัวใจของชุดข้อมูลชุดนี้ที่เป็นเนื้อเป็นหนังอยู่ที่การอธิบายสรรพคุณสั้นๆ ว่า น้ำมะนาวซึ่งมีความเป็นด่าง จะไปทำให้เชื้อโรคต่างๆ ในร่างกายไม่สามารถเจริญเติบโตได้ มะนาว “สามารถป้องกันการอักเสบของเชื้อแบคทีเรียและเชื้อราต่างๆ สามารถจะต่อต้านพาราไซส์ที่อยู่ข้างใน มันทำให้เลือดที่สูงเกินไปหรือต่ำเกินไปเข้าสู่ภาวะปกติ มันทำให้คลายเครียด ต่อต้านโรคประสาท โรคฟุ้งซ่าน”

แม้จะเป็นข้อเท็จจริงว่า สภาพความเป็นด่างจะสามารถฆ่าเชื้อโรคได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะนำไปสู่ข้อสรุปว่า มะนาว+โซดา สามารถฆ่าเซลล์มะเร็ง เป็นจริงตามไปด้วย หรือหากมองแค่ความเป็นด่างฆ่าเซลล์มะเร็งได้ นั่นย่อมอนุมานได้ว่า ผลไม้อื่นๆ ที่มีค่าความเป็นด่างสูงนั้นย่อมฆ่าเซลล์มะเร็งได้ไม่ต่างจากมะนาวเช่นกัน

 

นี่ยังไม่พูดถึงประเด็นแยกย่อยของมะเร็งแต่ละชนิด ที่มาที่ไปของมะเร็ง ระดับความรุนแรงของเซลล์มะเร็ง ที่ถูกนำมาเหมารวมว่า มะนาว โซดา สามารถฆ่าได้หมด

ที่สำคัญ เมื่อไล่เรียงดูเหตุผลสนับสนุนชุดความคิดนี้ ไม่มีอะไรขยายความเพิ่มเติมว่า นอกจากความเป็นด่างจะฆ่าเชื้อโรคแล้ว มะนาวยังมีสรรพคุณอะไรเพิ่มเติมที่จะทำให้เซลล์มะเร็งตายได้ แต่กลับเบี่ยงไปเน้นนำเสนอในเชิงโน้มน้าวแบบลอยๆ ว่า “มะนาวมีประโยชน์ป้องกันโรคภัยไข้เจ็บ มีรสชาติที่ดี และไม่มีผลข้างเคียงเหมือนการฉีดคีโม” ทั้งที่ควรจะต้องขยายความ ประเด็นเรื่องความเป็นด่างจะฆ่าเซลล์มะเร็งอย่างไร มีผลการศึกษายืนยันใดที่จะนำมาอ้างอิงได้บ้าง

หากเป็นเช่นนี้สูตรมะนาว+โซดานี้ ย่อมไม่ต่างจาก ยาผีบอก หรือ น้ำจุลินทรีย์รักษาทุกโรค ที่ขายกันตามเคเบิลทีวี ซึ่งอาศัยความ เชื่อ และ ศรัทธา ล้วนๆ

แปลกตรงที่ เมื่อชัดเจนว่าชุดข้อมูลนี้แทบไม่มีเค้าโครงความจริง แทนที่จะถูกมองข้ามเพิกจนเรื่องนี้ค่อยๆ เงียบหายไปเอง กลับยังคงหยิบยกมาพูดถึงกันต่อเนื่อง แถมปรับแต่งเนื้อหาเปลี่ยนวิธีการเล่าให้ดูน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่เพิ่มเติมมาในระยะหลัง กลับเน้นไปที่การตอบโต้ “ความไม่เชื่อ” เสียเป็นส่วนใหญ่ เช่น ทำไมเรื่องนี้ถึงเพิ่งถูกเปิดเผย ก็เพราะ “ความลับที่ป้องกันมะเร็งนี้ได้ถูกเก็บงำเอาไว้ เพื่อไม่ให้ต้องการทำลายผลประโยชน์นับล้านๆ กับบริษัทยาใหญ่” หรือการสงสัยที่มาของข้อมูล ที่ชี้แจงว่า “ข่าวสารเรื่องนี้น่าสนใจมาก มันมาจากบริษัทยาใหญ่หลายบริษัทในโลก ซึ่งมากกว่า 20 บริษัทได้ทำการทดลองเรื่องนี้”

ทั้งที่อ่านดูก็รู้ว่าเป็นการปะติดปะต่อข้อมูลแบบไม่มีรายละเอียดชัดเจน โดยเฉพาะกับบริษัทที่อ้างอิง จนยากจะเชื่อว่ามีอยู่จริง

สิ่งที่น่าสนใจ คือ รูปแบบการตัดตอนหยิบยกข้อมูลบางช่วงบางตอนมาใช้ โดยไม่พูดถึงที่มาที่ไปให้ครบถ้วน เพื่อให้สอดรับสนับสนุนกับธงที่ตัวเองวางเอาไว้ ดูจะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการสื่อสารในยุคที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งแบ่งฝักฝ่ายชัดเจน

ดูๆ ไปก็ไม่ต่างจากการปลุกกระแส “ปฏิรูป” ด้วยชุดข้อมูลที่เลือกหยิบยกมาสนับสนุนเป้าหมายว่าการปฏิรูปนี้จะนำพาประเทศหลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์เดิมๆ ก้าวไปสู่สังคมที่ดีขึ้น แต่เมื่อลองส่องดูรายละเอียดแล้วก็ยังไม่อาจมั่นใจว่าผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่มุ่งหวังได้จริง

ไม่ต่างจากชุดข้อมูลอีกฝ่ายที่นำเสนอแต่มุมมองชวนเชื่อว่า “เลือกตั้ง” ให้เสียงส่วนใหญ่เป็นเครื่องมือนำพาสังคมกลับเข้าสู่ระบบปกติ คลี่คลายสลายความขัดแย้งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน โดยไม่อธิบายรายละเอียดถึงปัญหาจากเสียงส่วนใหญ่ที่เป็นหนึ่งในปัจจัยฉุดกระชากลากถูสังคมมาจนถึงขอบเหวทุกวันนี้

ที่สำคัญ เราต่างรู้ว่าลำพัง “ปฏิรูป” และ “เลือกตั้ง” ไม่เพียงพอจะพาประเทศหลุดพ้นความขัดแย้งไปได้

ชุดข้อมูลหยิบยกมาสนับสนุน “จุดยืน” ของฝักฝ่ายตัวเอง จึงไม่ต่างจากสูตรฆ่าเซลล์มะเร็งที่รู้ทั้งรู้ว่าไม่เป็นความจริง มีแต่จะหวังว่า หากกรอกหูกันบ่อยวันหนึ่งก็อาจจะเคลิ้มว่าเป็นความจริงก็เป็นได้