พาน้องเข้าปากเสือ สุดสนุก

โดย...พี่กันดั้ม

น้องๆ หลายคนได้เดินทางท่องเที่ยวไปกับคุณพ่อคุณแม่ได้เปิดโลกทัศน์เรียนรู้อะไรใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา แต่ยังมีเด็กๆ อีกนับแสนคนที่โลกของเขาอยู่แค่รัศมี 10 กม.จากหมู่บ้าน หรือบางคนแทบไม่ได้มีโอกาสเดินทางออกจากบ้านเลยเพราะไม่มีใครพาเขาไป มูลนิธิส่งเสริมการพัฒนาบุคคล ในพระอุปถัมภ์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร หรือบ้านเมอร์ซี่ (Mercy) กับกลุ่มวังขนาย ผู้ผลิตน้ำตาลโลว์เคมิคอล จึงเปิดโครงการ Smile For KIDs Season 2 นำน้องๆ จากบ้านเมอร์ซี่ จำนวน 66 คน ไปทัศนศึกษาที่สวนเสือศรีราชา จ.ชลบุรี โดยมีพนักงานและผู้บริหารของกลุ่มวังขนายรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงด้วยตัวเอง

จิตต์สุภา สุขเจตนี ผู้อำนวยการฝ่ายภาพลักษณ์องค์กรและกิจกรรมเพื่อสังคม โครงการ Smile For KIDs ปีที่ 2 นี้ต้องการจะมอบและแบ่งปันความรักให้กับเยาวชน โดยเฉพาะเยาวชนจากบ้านเมอร์ซี่ รวมถึงเยาวชนที่อยู่ภายใต้การดูแลขององค์กรหรือหน่วยงานต่างๆ ที่ได้ถูกมองข้ามไป ทั้งที่ความจริงแล้วเด็กๆ เหล่านี้ก็ต้องการความรักความเข้าใจ ดังนั้น การที่กลุ่มวังขนายมาจัดกิจกรรมในครั้งนี้นั้น ถือเป็นการเติมเต็มในส่วนที่พวกเขาขาดหายไป ทำให้เด็กได้มีความรู้สึกสดใสและเจริญเติบโตเป็นผู้ใหญ่สมวัยอันควร

น้องกิฟต์ อายุ 12 ปี หนึ่งในเยาวชนจากบ้านเมอร์ซี่ บอกกับพี่ๆ ว่า “วันนี้หนูได้มีโอกาสมาเที่ยวที่สวนเสือศรีราชา สนุกมากค่ะ วันนี้หนูได้เห็นสัตว์หลายชนิดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่น เสือ จระเข้ และช้าง หนูชอบเสือค่ะ เพราะมันดูเข้มแข็งและตัวใหญ่ หนูเคยเห็นเสือแต่ในโทรทัศน์และหนังสือเรียน พอมาเห็นตัวจริงก็เลยตื่นเต้นมาก ถ้ามีโอกาสในปีหน้าหนูก็อยากให้มีการจัดโครงการนี้อีก เพราะทำให้หนูได้รับความรู้และได้มาเที่ยวในต่างจังหวัด ซึ่งนานๆ ครั้งถึงจะมีโอกาสอย่างนี้ค่ะ”

เช่นเดียวกับน้องเอ็กซ์ อายุ 10 ขวบ อีกหนึ่งเยาวชนจากบ้านเมอร์ซี่ เล่าด้วยแววตาใสสุขว่า สนุกและได้กินขนมอร่อยๆ และมีข้าวกลางวันเลี้ยงด้วย แต่ที่สนุกและชอบมากที่สุด ก็คือ การจับสลากของขวัญ เขาจับสลากได้ของขวัญเป็นตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลก็ยิ่งทำให้วันนี้มีความสุขมากขึ้น

ซึ่งบางทีการทำกิจกรรมเพื่อสังคมโดยเฉพาะกับเยาวชน สิ่งที่ผู้ใหญ่เห็นว่าเป็นเรื่องเล็ก แต่นั่นอาจจะเป็นเรื่องที่ทำให้พวกเขาตื่นเต้นและมีความสุขมากที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต อย่างเช่นพาไปเที่ยวหรือแค่รวมกลุ่มไปกอดเด็กกำพร้าที่ร้องหาความอบอุ่น เท่านี้พวกเขาก็มีความสุขแล้ว