ใหญ่เกินจะล้ม

สตีเฟน นาเกิล นักวิเคราะห์และอาจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์ ได้วิเคราะห์ผ่านบทความการธนาคารของบลูมเบิร์กในประเด็นที่ว่า ธนาคารขนาดใหญ่ในประเทศต่างๆ สำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้ล้มจริงหรือ

นาเกิลแสดงความคิดเห็นว่า ธนาคารขนาดใหญ่จำนวนมากใหญ่แต่เพียงขนาด แต่มีส่วนช่วยกระตุ้นการเงินในระบบเศรษฐกิจน้อยกว่าที่ฝ่ายกำหนดนโยบายคาดไว้ นอกจากนี้ การช่วยเหลือของภาครัฐบาลยิ่งก่อให้เกิดการบิดเบือนที่มองดูแล้วน่าจะเป็นผลร้ายในการบ่มเพาะวินัยทางการเงินที่ไม่ดีจนนำไปสู่วิกฤตทางการเงินในอนาคตได้

แม้หลังวิกฤตการเงินในปี 2008--2009 จะมีความพยายามในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยให้ธนาคารต่างๆ ตั้งเงินกองทุนรองรับความเสียหาย แต่ทว่ายังไม่มีผลในทางปฏิบัติ เนื่องจากธนาคารส่วนใหญ่ยังได้รับประโยชน์จากการอุดหนุนของรัฐบาลที่ทำให้ต้นทุนในการกู้ยืมอยู่ในอัตราที่ต่ำมาก

อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์และอาจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์รายนี้ยังชี้ให้เห็นว่า การใช้โมเดลแบบสินเชื่อการกำหนดราคาแบบเดิมน่าจะไม่เพียงพออีกต่อไป เนื่องจากโมเดลนี้ประเมินค่าต้นทุนการกู้ยืมและเงินอุดหนุนที่ธนาคารได้รับมาจากเงินภาษีต่ำกว่าความเป็นจริง

ฉะนั้น ภาครัฐควรเปลี่ยนมาใช้วิธีการที่เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพมากกว่า อาทิ การกำหนดวงเงินอุดหนุนจากเงินภาษี และการตรวจสอบบัญชีของธนาคารที่มีแนวโน้มว่าจะก่อให้เกิดปัญหาจนอาจนำไปสู่วิกฤตการเงิน รวมถึงให้ความช่วยเหลือโดยพิจารณาจากมูลค่าสินทรัพย์ของธนาคาร