อย่าทำลายเครดิต

จนถึงขณะนี้ดูเหมือนว่า รัฐบาลรักษาการ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร จะยังมีความพยายามอย่างหนักในการหาแหล่งเงินจากหน่วยงานของรัฐมาใช้ในโครงการรับจำนำข้าวที่รัฐบาลค้างจ่ายเกษตรกรอยู่ร่วม 9 แสนครัวเรือน คิดเป็นวงเงินกว่า 1.3 แสนล้านบาท

แม้ว่ารัฐบาลจะรับรู้อยู่เต็มอกว่า การกระทำดังกล่าวนั้นมีความสุ่มเสี่ยงที่จะขัดกับกฎหมายการเลือกตั้ง เพราะการก่อหนี้ใดนั้นผูกพันกับรัฐบาลชุดต่อไป

แต่ดูเหมือนว่ารัฐบาลจะไม่สนใจในข้อขัดแย้งทางกฎหมาย หากแต่ต้องการเม็ดเงินมาจ่ายหนี้ชาวนาเพียงอย่างเดียว

พฤติกรรมของรัฐมนตรีและผู้บริหารประเทศจึงใช้อำนาจทางการเมืองไปกดดันให้รัฐวิสาหกิจที่มีสภาพคล่องเหลือจ่าย หรือเงินที่ไม่สามารถนำไปลงทุนตามแผนงานออกมาปล่อยกู้ให้รัฐบาลเพื่อนำเงินไปจ่ายในโครงการรับจำนำข้าวแทนที่ จนเกิดความปั่นป่วนไปแทบทุกรัฐวิสาหกิจ

การกระทำแบบหลบเลี่ยงของรัฐบาลในการหาเงินมาจ่ายในโครงการรับจำนำข้าวได้ทำลายเครดิตความน่าเชื่อถือของรัฐบาลไปจนหมดสิ้นจนแทบไม่เหลือเครดิต

ลำพังการที่ธนาคารพาณิชย์ปฏิเสธการปล่อยกู้ให้กับรัฐบาลที่เบี้ยวการจ่ายหนี้เกษตรกร เพราะไม่สามารถบันทึกบัญชีในการปล่อยกู้ได้นั้นก็ถือว่าประเทศเสียหายย่อยยับอย่างหาค่ามิได้แล้ว

ความพยายามในการล้วงเงินออกมาจากรัฐวิสาหกิจมีแผนโครงการลงทุนเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน การพัฒนาเศรษฐกิจแทนที่การลงทุนของภาครัฐที่หัวปักหัวปำออกมาใช้อุดรูรั่วจากการบริหารงานผิดพลาดของรัฐบาลยิ่งกลายเป็นเรื่องน่าอับอายที่ฝ่ายการเมืองพึงตระหนักในการบริหารจัดการภาครัฐที่ดี

แหล่งเงินที่จะนำมาใช้สำหรับการดำเนินนโยบายของรัฐบาลในทุกประเทศนั้นเขาจะยึดถือกันเป็นเรื่องสำคัญ ไม่แพ้กระบวนการและวิธีการทางนโยบายที่ถูกต้องเหมาะสม

ระเบียบวิธีการบริหารการเงินการคลังของประเทศ รวมถึงเครดิตของประเทศเป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวัง หากเราไม่รักษาเครดิตของประเทศไว้ให้ดี จะไม่มีใครกล้าเชื่อถือ ไม่มีใครเข้ามาลงทุน ทุกประเทศทั่วโลกจึงเน้นการรักษาวินัยการเงินการคลังอย่างเคร่งครัด และต้องมีกลไกการตรวจสอบ การควบคุมการใช้จ่ายให้เป็นที่ประจักษ์เพื่อทำให้นักลงทุนเกิดความเชื่อมั่น

แต่รัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ที่อ้างตัวมาจากการเลือกตั้งกลับไม่เลือกวิธีการที่ได้มาซึ่งเงิน ขอเพียงแต่ให้เกิดผลสัมฤทธิ์เท่านั้น จึงน่าจะเป็นพฤติกรรมที่ผิด บิดเบี้ยวและทำลายเครดิตประเทศให้พังลงมากขึ้น