ห้าแยกราดพร้าวกร่อยมวลชนเผ่น...รอยร้าวรอวันประทุ?

ทีมข่าวการเมือง

ปฏิบัติการ “ชัตดาวน์” กรุงเทพมหานคร (กทม.) ตั้งแต่วันที่ 13 ม.ค.ที่ผ่านมา ว่ากันตามยุทธภูมิ “เวทีห้าแยกลาดพร้าว” คือพื้นที่เปราะบาง 1 ใน 2 ที่ต้องเฝ้าระวังแบบนาทีต่อนาที

ทว่า ล่วงเลยเข้าสู่วันที่สี่ ขบวนของ กปปส.ยังไม่เข้ารูปเข้ารอย หนำซ้ำได้ปรากฏรอยร้าวขึ้นระหว่างเครือข่ายและแกนนำ

ย้อนกลับไปช่วงกลางดึกของวันที่ 12 ม.ค. ก่อนถึงกำหนดดีเดย์ อิสสระ สมชัย แกนนำ กปปส. นำมวลชนเคลื่อนมาปักหลักยึดพื้นที่ห้าแยกลาดพร้าวอย่างฉุกละหุก โดย “อิสสระ” อ้างว่า พบการเคลื่อนไหวของคนเสื้อแดง จึงต้องรีบจับจองพื้นที่ไว้ก่อน

ค่ำคืนนั้นเป็นไปอย่างโกลาหล มวลชนกระจัดกระจาย มีเพียงรถติดตั้งเครื่องขยายเสียงและชายฉกรรจ์ที่ขันอาสาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัย (รปภ.) คอยประคับประคองสถานการณ์

กว่าจะสามารถตั้งเต็นท์และเวทีปราศรัยได้ก็เข้าสู่รอยต่อของวันที่ 13 ม.ค.แล้ว

กระทั่งรุ่งเช้าวันดีเดย์ พื้นที่การชุมนุมจึงถูกแบ่งสัดส่วนอย่างคร่าวๆ มีการปิดกั้นทางสัญจรและตั้งโรงครัวเพื่อรองรับการไหลบ่าของคลื่นมหาชนตามที่ สุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการ กปปส. นัดหมายไว้

ปัญหาที่เกิดขึ้นในวันนั้นคือ อาหารไม่พอ ห้องน้ำไม่มี ระบบไฟเชื่อมโยงไม่ทั่วถึง และระบบ รปภ.ไม่สอดคล้องความเป็นจริง

แน่นอนว่าเนื่องจากเป็นวันแรกของการชุมนุม และมวลชนก็มาจากทั่วทุกสารทิศ จึงเกิดความขลุกขลักขึ้นกระทั่งย่างเข้าสู่วันที่ 14 ม.ค. จึงเริ่มมีห้องน้ำและห้องอาบน้ำ

ขณะที่การปราศรัยของเวทีห้าแยกลาดพร้าวเป็นไปอย่าง “จืดชืด” ไม่มีนักพูดที่มีศักยภาพพอจะดึงดูดความสนใจของมวลชนได้ หากนับกันจริงๆ แล้ว “ซูเปอร์สตาร์” ในเวทีนี้ มีเพียง สมศักดิ์ โกศัยสุข และ พงศา ชูแนม เท่านั้น

เนื้อหาบนเวทีนอกจากประณามความชั่วร้ายของระบอบทักษิณและความไร้ประสิทธิภาพของรัฐบาลยิ่งลักษณ์แล้ว กลับขาดลูกเล่นอื่นๆ ช่วยเรียกมวลชนเพิ่ม เช่นเดียวกับการแจ้งข่าวสารและการรายงานเหตุการณ์ความรุนแรงในพื้นที่ต่างๆ ก็ไม่ทันการณ์

แม้ในช่วงวันที่ 1314 ม.ค. อารมณ์ผู้ชุมนุมยังสนุกครึกครื้น แต่ในวันถัดมาเริ่มเหี่ยวเฉา สังเกตได้จากเต็นท์พักค้างแรมในสวนจตุจักรเริ่มลดลงอย่างเห็นได้ชัด

สถานการณ์ยิ่งย่ำแย่ลงอีกเมื่อดาวเด่นอย่าง “พงศา” นำมวลชนเดินเท้าย้ายเวทีไปปักหลักยังเวทีแจ้งวัฒนะ ในช่วงเช้าวันที่ 15 ม.ค.ที่ผ่านมา

ความเงียบเหงาซบเซาที่เวทีห้าแยกลาดพร้าว นอกจากขาดมืออาชีพเป็นแม่เหล็กแล้ว ต้องยอมรับว่าการกำหนดยุทธศาสตร์ของแกนนำ กปปส. เองที่ต้องการให้เกิดภาพมวลชนทั่วประเทศออกมาไล่รัฐบาลกระจายไปทุกทิศทุกทาง โดยให้จุดนี้เป็นเวทีของมวลชนคนเหนือและอีสานเป็นหลัก อาหารการกินที่ตระเตรียมไว้จึงเป็นข้าวเหนียว ส้มตำ ฯลฯ

แต่กำลังหลักจริงๆ ที่ตรึงพื้นที่กลายเป็น “คนใต้” และมีเพียง “ครัวกระบี่” ช่วยประทังความหิว สวนทางกับเนื้อหาหลายต่อหลายครั้งในการปราศรัยที่ใช้ภาษาถิ่นอีสาน

“ตอนแรกคิดว่าตรงนี้อันตรายเลยอยากมาช่วย แต่พอมาอยู่จริงมันอยู่ยาก มันไม่กลมกลืน ที่รู้สึกไม่ดีคือแกนนำเขาเหมือนไม่สนใจเรา เหมือนไม่เห็นหัว ก็เลยคุยกันว่าจะไปอยู่กับลูกหมี (ชุมพล จุลใส) สบายใจกว่า” ชาวบ้านจาก จ.ระนอง บอกความรู้สึกตรงไปตรงมา

ขณะที่การรักษาความปลอดภัยก็ไม่ทั่วถึง แม้ “อิสสระ” จะแจ้งต่อผู้แทนสำนักข้าหลวงใหญ่เพื่อสิทธิมนุษยชนแห่งองค์การสหประชาชาติ ที่เดินทางมาตรวจเยี่ยมว่า มีการ์ดดูแลพื้นที่ถึงวันละ 500 คน แต่นอกจากทางเข้าออก ปลายขบวนและเวทีการปราศรัยแล้ว กลับไม่ปรากฏหน่วย รปภ. เปิดช่องให้ผู้ไม่ประสงค์ดีเข้ามาก่อเหตุได้ง่าย

นอกจากนี้ การกำหนดเวลาเปิดปิดสะพานข้ามแยกลาดพร้าวค่อนข้างย่อหย่อน การตรวจตราตึกสูงในละแวกก็เพิ่งติดตั้งสปอตไลต์ในวันที่สามของการชุมนุม

เป็นเหตุให้เกิดเหตุระทึกขึ้น นั่นคือเกิดเสียงคล้ายระเบิด 5 ครั้ง ช่วงบ่ายวันที่ 13 ม.ค. และการก่อกวนด้วยประทัดยักษ์กลางดึกวันที่ 15 ม.ค. ซึ่ง “อิสสระ” อธิบายเพียงว่า มีอะไรเกิดขึ้น ได้ตรวจสอบแล้ว แต่ไม่ได้ให้ข้อมูลเชิงลึกมากพอให้มวลชนอุ่นใจ

ถึงนาทีนี้การชุมนุมบริเวณห้าแยกลาดพร้าวจึงกร่อย ด้วยเหตุผลข้างต้น ส่วนเวทีข้างเคียงอย่าง “แจ้งวัฒนะ” ที่มีแนวร่วมสายพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเดิมเป็นผู้ดูแล ก็ปรากฏสัญญาณความขัดแย้งขึ้นกับ กปปส.เช่นกัน

ไม่ว่าจะเป็น กรณีหลวงปู่พุทธะอิสระน้อยใจเพราะถูกกำนันสุเทพลอยแพ หรือกรณี กปปส.นนทบุรี ประกาศแยกเวที เพราะลำบากใจที่จะเคลื่อนไหวร่วมกับหลวงปู่

ทั้งหมดคือรอยร้าวบางๆ ที่อาจรอวันปะทุ และส่งผลกระเทือนขบวนใหญ่ในการต่อสู้วันข้างหน้า