
ใช้โอกาสสร้างชาติ
ทุกวิกฤตมีโอกาส และบัดนี้โอกาสที่ประเทศไทยจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงได้มาถึงแล้ว
แม้ว่าข้อเสนอเรื่องการปรองดองแห่งชาติของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ยังขาดรายละเอียดและแผนปฏิบัติการที่แน่ชัด แต่ก็ชัดเจนว่า ข้อเสนอดังกล่าวมิเพียงแต่จะทำให้หลีกเลี่ยงความสูญเสียเลือดเนื้อได้เท่านั้น หากแต่ยังเปิดหนทางใหม่สู่การพัฒนาประชาธิปไตยและสังคมที่ดีกว่าขึ้นมาพร้อมกันด้วย
ข้อเสนอนี้จึงควรได้รับการสนับสนุน และสังคมต้องเข้าไปมีส่วนร่วมในกระบวนการนี้เพื่อให้พลังในการปฏิรูปคงอยู่และหนุนเนื่องจนสามารถเปลี่ยนแปลงประเทศไทยได้อย่างแท้จริง
การปรองดองแห่งชาติ มิใช่การปรองดองระหว่างนักการเมือง และการปฏิรูปประเทศไทยมิใช่การทำบันไดให้นักการเมืองไต่ลงจากหอคอยแห่งความขัดแย้ง การปรองดองแห่งชาติและการปฏิรูปประเทศไทยที่แท้จริงนั้นควรจะเป็นการรวมพลังเพื่อร่วมกันสร้างอนาคตใหม่ให้กับประเทศไทย
ถ้าจะให้บรรลุซึ่งเป้าหมายดังกล่าว ในเบื้องแรกทุกคนทุกฝ่ายต้องก้าวข้ามการแบ่งแยก จากการตีตราผู้อื่นว่า คนนั้นเป็นสีนั้น คนนี้เป็นสีโน้น หากไม่เริ่มจากกระบวนการนี้ ก็มิใช่การปรองดอง และยากที่จะหลอมรวมพลังสติปัญญามาปฏิรูปประเทศได้ ในทางตรงข้าม ถ้าความเข้าใจนี้ตรงกันแล้ว ที่เหลือก็มิใช่เรื่องยาก
แม้นายกรัฐมนตรีจะมีเค้าโครงของกระบวนการที่จะดำเนินต่อไปข้างหน้าอยู่บ้างแล้ว แต่ทุกกลุ่มทุกฝ่าย รวมทั้งสภาหรือสมาคมวิชาชีพต่างๆ ควรจะมีข้อเสนอเพิ่มเติมเพื่อปรับข้อเสนอทั้ง 5 ข้อ ของนายกรัฐมนตรี ให้มีรูปธรรมที่มีความสมบูรณ์และรอบคอบมากขึ้น และนายกรัฐมนตรีก็ควรจะเปิดรับข้อเสนอดังกล่าวเพื่อขึ้นรูปกระบวนการที่ชัดเจนขึ้น
การปรองดองและการปฏิรูปประเทศจะเกิดขึ้นได้จริงก็ต่อเมื่อคนไทยทั้งมวลได้ช่วยกันออกแรง ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นได้โดยนักการเมือง หรือราชการ หรือกลุ่มผลประโยชน์ทางการเมืองกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น
หากสังคมนิ่งเฉย ปล่อยให้นักการเมืองหรือกลุ่มการเมืองทำเรื่องนี้กันเองโดยลำพัง ก็เชื่อแน่ได้ว่าประโยชน์จะตกอยู่กับนักการเมือง และประชาชนก็จะเป็นแค่ตัวประกันเมื่อเกิดความขัดแย้งทางการเมืองเท่านั้น
ถ้าจะพลิกวิกฤตนี้ให้เป็นโอกาส ทุกคนต้องปฏิรูปตนเองใหม่ ต้องก้าวข้ามการแบ่งสี โดยเห็นความเป็นมนุษย์ของกันและกัน ทุกภาคส่วนต้องเป็นเจ้าภาพการปฏิรูป ต้องก้าวข้ามทักษิณ ชินวัตร และอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ให้ได้ ต้องมีจินตนาการใหม่ และมองเห็นอนาคตที่ต้องการด้วยตัวเอง
ไม่เช่นนั้นเราก็จะย่ำเท้าอยู่ที่เดิม







