ต้องปฏิรูปคน

โครงสร้างอำนาจรัฐในไทยมีอยู่ 4 เสาหลัก คือ (1) แผ่นดิน (2) คนในแผ่นดิน (3) การบริหารจัดการแผ่นดิน และ (4) สถาบันยึดโยงแผ่นดินไว้ด้วยกัน

แผ่นดิน คือ แผ่นดินที่เกิด ที่อยู่ ที่ตายของพวกเรา แผ่นดินไทยประกอบด้วยดิน น้ำ ลม ไฟ มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งดิน น้ำ แสงแดดตลอดทั้งปี ปลูกอะไรก็ขึ้น นี่คือ “ทุนของแผ่นดิน” แผ่นดินไทยมีทรัพยากรทั้งบนดิน ใต้ดิน เพียงพอที่จะแบ่งปันให้คนไทยทุกคนอยู่กินอย่างมีความสุขตามอัตภาพ แต่จะไม่พอสำหรับคนโลภเพียงคนเดียว ที่แย่งชิงทรัพยากรสำหรับทุกคนมาเป็นของตนและตระกูล กับพรรคพวกได้ประโยชน์มากกว่าคนอื่น

คน คือ คนทุกเชื้อชาติ ภาษา ศาสนา เผ่าพันธุ์ที่มารวมกันอยู่บนแผ่นดินนี้และเรียกตนเองว่าคนไทย ซึ่งมีเอกลักษณ์ของตนเอง มีขนบธรรมเนียมประเพณีที่ผสมผสานกันเป็นของตนเอง มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ โอบอ้อมอารี เอื้ออาทร ยืดหยุ่น รักสันติ สงบ เป็นคนดีมีศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรม มีความรักสามัคคีกัน แต่เวลานี้คนของแผ่นดินกำลังถูกบั่นทอนจากระบบทุนนิยมสามานย์จนทำให้อุดมการณ์ ความเชื่อ ความศรัทธาถูกสั่นคลอนไปบ้าง สิ่งที่เราอยากเห็นคือ พลเมืองไทยที่ตื่นรู้ แยกแยะความดีความชั่วออกจากกันได้ และพร้อมที่จะยืนอยู่ข้างความดี ความถูกต้อง ไม่ตกเป็นทาสน้ำเงินและผลประโยชน์ที่มิชอบ ยึดถือประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ

การจัดการแผ่นดิน ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะเกี่ยวข้องกับนักการเมืองโดยตรง ซึ่งเสนอตัวเองเป็นตัวแทนของคนในแผ่นดินเข้ามาบริหารจัดการแผ่นดินนี้เพื่อประโยชน์ของคนไทยทั้งมวล หากได้นักการเมืองที่ดี บ้านเมืองก็เจริญรุ่งเรืองและสงบเรียบร้อย แต่ 10 ปีที่ผ่านมาเราเจอกับผู้จัดการแผ่นดินที่พยายามผูกขาดอำนาจ ยึดอำนาจเบ็ดเสร็จเพื่อประโยชน์ของตนเองและพวกมากกว่าเพื่อประโยชน์ของคนในแผ่นดิน ที่เรียกว่า ผลประโยชน์ทับซ้อน ก่อให้เกิดการทุจริตคอร์รัปชั่นอย่างกว้างขวางรุนแรงและการลุแก่อำนาจอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

สถาบันยึดโยง คือ สถาบันพระมหากษัตริย์ที่ยึดโยงคนกับแผ่นดินไว้ด้วยกัน ให้คนมีความสมัครสมานสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แม้คนเหล่านั้นจะมีความเห็นต่างทางการเมืองอย่างไร เป็นจุดแข็งของสังคมไทยและเป็นคำตอบสุดท้ายในการรักษาแผ่นดิน แต่ปัจจุบัน พระมหากษัตริย์พระองค์นี้ซึ่งเป็นทั้ง “พ่อของแผ่นดิน” และ “ครูของแผ่นดิน” ถูกนักการเมืองและสมุนกลุ่มหนึ่งพยายามบ่อนทำลายเพื่อแย่งชิงลูกของพ่อและศิษย์ของครูมาเป็นพรรคพวกตนเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระบบในอนาคต

ปัญหาที่ประเทศไทยเผชิญขณะนี้คือ คน และการจัดการ การแก้ไขประเทศที่ต้นตอต้องแก้ไขที่คน ทำให้คนไทยตื่นรู้ ตระหนักถึงบทบาทของความเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยที่มีส่วนในการกำหนดอนาคตของประเทศ รู้เท่าทันกับเล่ห์เหลี่ยมของนักการเมือง คอยตรวจสอบการทำงานของนักการเมือง ไม่ปล่อยให้อนาคตของประเทศตกอยู่ในมือของนักการเมืองแต่ฝ่ายเดียว คนต้องรู้จักอำนาจและหน้าที่ของตน หากนักการเมืองทำผิดสัญญา ก็พร้อมที่จะเรียกคืนอำนาจอธิปไตยของตนกลับคืนมา เหมือนกับที่กำลังเกิดขึ้นในประเทศไทยขณะนี้ นี่คือ “พันธกิจอันศักดิ์สิทธิ์” ที่ต้องทำเพื่อรักษาระบอบประชาธิปไตยไว้

นักการเมืองซึ่งเป็นคนจัดการแผ่นดินเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดของประเทศ ผู้บริหารประเทศปัจจุบันแทนที่จะจัดสรรทรัพยากรที่มีอยู่ให้กับคนในแผ่นดินอย่างเท่าเทียมกัน ตามสิทธิที่ประชาชนควรจะได้ กลับเบียดบังเอาทรัพย์ของแผ่นดินและภาษีของประชาชนไปเป็นประโยชน์ของตนเอง ของตระกูลและพรรคพวก ก่อให้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบกันอย่างเห็นได้ชัด เอาประโยชน์ของชาติไปแลกกับผลประโยชน์ส่วนตัวในหลายกรณี นักการเมืองบางพวกสามารถทำลายความสมานฉันท์ของคนในชาติ ทำให้คนในชาติแบ่งฝักแบ่งฝ่ายแตกความสามัคคีกันได้เพื่อประโยชน์ของตนอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน นักการเมืองคือปัญหาของชาติอย่างแท้จริง จนทำให้คนสูญเสียความเชื่อมั่นในระบบตัวแทน

ความสำคัญเร่งด่วนอันดับต้นๆ ของการปฏิรูปประเทศ คือ ต้องปฏิรูปคนก่อน กฎกติกามรรยาทที่มีอยู่นั้นใช้ได้แล้ว แต่ปัญหาอยู่ที่คน ทั้งคนจัดการแผ่นดินและคนในแผ่นดิน นักการเมืองบางกลุ่มเลือกที่จะเคารพกฎกติกาเฉพาะที่เป็นประโยชน์กับตนเท่านั้น มุ่งหาประโยชน์ของตนและตระกูลกับพรรคพวกเป็นใหญ่ ให้ความสำคัญกับความเป็นรัฐและประโยชน์ของชาติน้อยลง ทำลายหลักการสำคัญของประชาธิปไตย ขณะเดียวกัน ก็ต้องปฏิรูปประชาชนที่ไม่ยอมตื่นรู้ ขาดปัญญาที่แยกแยะด้วยตนเองได้ว่าอะไรดีอะไรชั่ว อะไรถูกอะไรผิด และยอมตัวที่จะตกเป็นเหยื่อการหลอกลวงของนักการเมืองอย่างเต็มใจ

สองฝ่ายเทเดิมพันหมดหน้าตัก สงครามครั้งนี้มีแพ้กับชนะเท่านั้น ไม่มีโลกสวยหรู อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในขณะนี้ได้ให้บทเรียนแก่คนไทยอย่างมากมายในการพัฒนาประชาธิปไตย เป็นการปลุกให้ประชาชนได้ตื่นรู้และตระหนักถึงพลังของประชาชนที่ถูกมองข้ามมานาน และให้บทเรียนแก่นักการเมืองว่าเสียงข้างมากไม่ได้รับอนุญาตให้ทำผิดได้

นักการเมืองที่มีอำนาจเมื่อถึงคราวจนมุมก็ออกมาเรียกร้องขอความเห็นใจ ขอความเป็นธรรมจากสังคม โดยกล่าวหาว่าแผ่นดินนี้และคนในแผ่นดินไม่ให้ความเป็นธรรมแก่เขา ในขณะที่พวกเขาไม่เคยตระหนักเลยว่า เขาและเธอได้ทำร้ายประเทศชาติ แผ่นดินเกิดและประชาชนอย่างรุนแรงต่อเนื่องมาหลายปีจนยากที่จะอภัยให้ได้ ไม่เคยปรากฏว่ามีครั้งใดสมัยใดที่นักการเมืองที่เป็นผู้จัดการแผ่นดินกระทำต่อแผ่นดินเกิดจนเกิดความเสียหายร้ายแรงยากจะประเมินได้ ทำให้คนบนแผ่นดินเกิดแตกสามัคคี แบ่งเป็นฝักฝ่าย ทำร้ายสถาบันพระมหากษัตริย์ที่ยึดโยงคนในแผ่นดินไว้ด้วยกัน ทุจริตคอร์รัปชั่นอย่างมโหฬาร เป็นการเนรคุณแผ่นดินเกิดอย่างที่อภัยให้ไม่ได้ การเรียกร้องขอความเป็นธรรมดังกล่าวเป็นเพียงกลยุทธ์ในการเอาตัวรอด ซื้อเวลาเพื่อพลิกสถานการณ์ให้กลับเป็นฝ่ายได้เปรียบอีกครั้ง

คนที่ได้รับความไว้วางใจจากคนในแผ่นดินให้บริหารจัดการแผ่นดินเพื่อประโยชน์สุขของคนไทยทั้งหลาย หากเนรคุณแผ่นดินเกิด ประชาชนและสถาบันสูงสุดแล้ว มีทางเลือกอย่างเดียวคือ ถูกขับไปอยู่นอกประเทศทั้งตระกูลเพื่อไม่ให้มาทำร้ายแผ่นดินเกิดได้อีก

นายกรัฐมนตรีคนนี้หมดเวลาแล้ว สองปีที่ผ่านมา คุณได้ทำความอับอายแก่ประเทศชาติและคนไทยตลอดมา คุณล้มละลายด้านความเชื่อถือ ล้มละลายทางคำพูด ไม่มีใครเชื่อถือในคำพูดของคุณอีกแล้ว ชื่อของคุณกลายเป็นสัญลักษณ์ของความโง่ ความสับปลับปลิ้นปล้อน เพราะฉะนั้น ทางออกดีที่สุด คือ กล้าตัดสินใจด้วยตัวเองและลาออกเสียเถิด แล้วคุณและลูกชายจะเดินบนถนนในเมืองไทยได้