เวทีโลก

ประเทศไทยนั้นยืนพื้นที่อยู่ในความสนใจของสื่อต่างชาติมาได้นานนับ 1 เดือนเต็มแล้ว ตั้งแต่ที่มีการชุมนุมเพื่อต่อต้านร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรม

ทว่าสำหรับครั้งนี้ เป็นครั้งที่ข่าวของไทยยึดหัวหาดเป็นข่าวเด่นในหน้าเว็บต่างประเทศได้เกือบทุกสำนัก ไม่เป็นข่าว 1 ก็ข่าวรองของหน้า และแทบไม่มีเว็บไหนเลยที่จะไม่เกาะติดสถานการณ์ของไทยแลนด์แดนสวรรค์ที่น่าจะได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มักจะหนีหนาวมาเคาต์ดาวน์กันในช่วงปลายปี

จะว่าไป ข่าวในเชิงประท้วงต่อต้านรัฐบาลเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในกรุงเทพฯ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น

ที่ยูเครนก็มีการประท้วงและปะทะกับตำรวจที่ดุเดือดเลือดพล่านไม่แพ้กัน หรืออาจจะมากกว่าเราด้วยซ้ำ เพราะรัฐบาลเขาสลายการชุมนุมแบบเลือดตกยางออกกันมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว แถมยังมีการประกาศชุมนุมใหญ่ครั้งใหม่อีกหลายหมื่นคนเมื่อวานนี้ โดยม็อบที่นั่นอยากจะให้รัฐบาลยูเครนไปเข้ากับฝั่งยุโรปมากกว่าขั้วอำนาจเก่าอย่างรัสเซีย จึงประท้วงที่รัฐบาลไม่ยอมเซ็นข้อตกลงเขตการค้าเสรีกับอียู

แต่ก็นั่นล่ะค่ะ สำหรับสื่อต่างชาติแล้ว กรณีของยูเครนอาจจะชิดซ้ายไปเลยเมื่อเทียบกับแบงคอก

เพราะนี่คือการประท้วงเพื่อหวังโค่นล้มพลิกรัฐบาลและถอนรากไปถึงระบอบทักษิณ สื่อต่างชาติมากกว่าครึ่งมองว่านี่เป็นเรื่องของสงครามชนชั้น

ไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งจะเป็นผู้ชนะ จนอาจนำไปสู่ภาวะแบบผู้ชนะกินรวบ หรืออาจจะได้ผลลัพธ์ใหม่ๆ แบบที่ตะวันตกเองก็ไม่เคยมีมาก่อน ซึ่งนี่เป็นเรื่องใหม่ทางการเมืองที่ต้องจับตาในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภูมิภาคที่การเมืองค่อนข้างแน่นิ่งมาตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งสังเกตได้ว่าแทบไม่มีความเปลี่ยนแปลงรูปแบบทางการเมืองเกิดขึ้นใน 10 ชาติอาเซียนแต่อย่างใด ยกเว้นก็แต่เพียงพม่า ที่กำลังเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ ทั้งที่อำนาจการเมืองส่วนใหญ่ก็ยังคงเป็นเหล้าเก่าในขวดใหม่บนมือของทหาร

อาจนับได้ว่า นับตั้งแต่เกิดสงครามกลางเมืองในอียิปต์และซีเรียขึ้นในช่วงกลางปีที่เพิ่งผ่านมา ก็มีสถานการณ์ความขัดแย้งในไทยนี่แหละที่เรียกแขกได้มากที่สุด เพราะเป็นเรื่องนอกตำราที่คาดเดาได้ยากว่าจะจบลงในทิศทางใด

แต่งานนี้อย่าว่าแต่ฝรั่งไม่รู้เลย คนไทยเองยังส่ายหัวมองไม่ออกเหมือนกันว่าบทสรุปของเรื่องนี้จะผ่าไปสู่การเมืองใหม่ที่ทุกคนรอคอยหรือเป็นได้เพียงการพายเรือวนเวียนอยู่ในอ่างอีกครั้ง