ต้องการทางออก

การชุมนุมต่อต้านรัฐบาลที่มีอดีต สส.พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำ เริ่มต้นมาจากการคัดค้านการออก พ.ร.บ.นิรโทษกรรม ที่นำเสนอโดย สส.พรรคเพื่อไทย ซึ่งเป็นพรรคแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล ขณะนี้ได้ยกระดับมาเป็นการขุดรากถอนโคนระบอบทักษิณแล้ว

นายสุเทพ เทือกสุบรรณ แกนนำการชุมนุมนำเสนอ 4 มาตรการที่จะเริ่มดำเนินการ คือ 1.ล่ารายชื่อประชาชนถอดถอน สส.จำนวน 310 คน ที่ลงมติให้ พ.ร.บ.นิรโทษกรรมผ่านสภาผู้แทนราษฎร เจอหน้าที่ไหนให้เป่านกหวีดไล่ ชักชวนข้าราชการให้หยุดงานทั่วประเทศ และชักชวนประชาชนให้เลิกใช้สินค้าและบริการของตระกูลชินวัตรและท่อน้ำเลี้ยงนายทุนพรรคเพื่อไทย

ในขณะเดียวกัน ทางกลุ่มคนเสื้อแดงก็ประกาศชุมนุมเพื่อสนับสนุนรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง โดยประกาศมาตรการตาต่อตา ฟันต่อฟัน นายสุเทพเสนอมาตรการอะไรก็จะใช้มาตรการเดียวกันตอบโต้

ความวุ่นวายทางการเมืองที่กำลังเกิดขึ้นนี้ แม้จะยังไม่มีความรุนแรงจนถึงขั้นเสียเลือดเนื้อ แต่ก็ยังไม่มีเค้าลางว่าจะจบลงได้อย่างไร และลากให้ประเทศไทยเข้าสู่วังวนถอยหลังเข้าคลอง

เงื่อนไขใหม่ที่มีการนำมาใช้เป็นเหตุผลในการชุมนุมของนายสุเทพ เริ่มจะเป็นเหตุผลที่ไร้เหตุผลเพราะการโค่นระบอบทักษิณนั้น ก็ไม่ได้มีการเสนอว่าจะให้รัฐบาลทำอย่างไร ให้นายกฯ ลาออก หรือยุบสภา และเลือกตั้งกันใหม่

สิ่งที่ผู้ชุมนุมต่อต้านรัฐบาลคาดหวังว่าจะได้เห็นจากการชุมนุมต่อต้านรัฐบาลก็คือ การเสนอทางออกคู่ไปกับการขับไล่รัฐบาล หากไม่มีการเสนอทางออก เมื่อไล่รัฐบาลและมีการเลือกตั้งใหม่ พรรคเพื่อไทยก็ยังคงได้รับการเลือกตั้งในสัดส่วนที่สูง ก็จะยังคงเป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล ปัญหาเดิมๆ ของประเทศไทยก็จะกลับมา เพราะการคาดหวังให้รัฐบาลเปลี่ยนพฤติกรรมคงเป็นไปได้ยาก

การชุมนุมทั้งต่อต้านและสนับสนุนรัฐบาลนั้น สามารถกระทำได้ตามระบอบประชาธิปไตย แต่ถ้าทำเพื่อความสะใจก็จะไม่มีทางแก้ไขเปลี่ยนแปลงอะไรได้และไม่เป็นผลดีต่อใครทั้งสิ้น โดยเฉพาะประเทศชาติ เพราะจะทำให้ประเทศไทยหยุดอยู่กับที่แทนที่จะเดินหน้าต่อไป สูญเสียโอกาสที่จะพัฒนาและเสียความสามารถในการแข่งขัน

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) ระบุว่า ในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา ที่ประเทศไทยประสบกับปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง อัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจอยู่ในสถานะลุ่มๆ ดอนๆ ประสิทธิภาพหลายด้านต่ำลงเมื่อเทียบกับประเทศในกลุ่มเดียวกัน

สิ่งที่ประเทศไทยต้องการในขณะนี้คือทางออก แนวทางการแก้ไขปัญหาที่ดีต่อทุกฝ่าย และจะต้องปฏิบัติได้จริงโดยยึดผลประโยชน์ของประเทศเป็นหลักมากกว่าพวกพ้องเท่านั้น จึงจะนำพาประเทศออกจากทางตันได้